Επικοινωνήστε μαζί μας!
Ελάτε σε επαφή με την συντακτική ομάδα του ialmopia.gr
Δημοσιεύστε την αγγελία σας στο ialmopia.gr εντελώς δωρεάν
Αγορές-Πωλήσεις-Ενοικιάσεις-Εργασία
Γίνε αρθρογράφος στο ialmopia.gr!
Μπορείς κι εσύ με τα άρθρα σου να συμμετέχεις στην παρέα μας και οι αναγνώστες μας να διαβάσουν τις σκέψεις σου ή τους προβληματισμούς σου
Σύλλογος "ΠΑΝΘΕ" Αριδαίας: Στόχος μας η ουσιαστική και ολιστική στήριξη του ανθρώπου
Ενδιαφέρον project από την περιοχή μας
Κυριακή 8 Μαρτίου 2015
ΕΠΣ ΠΕΛΛΑΣ: Τα αποτελέσματα και οι σκόρερ των αγώνων του Σαββατοκύριακου 7 & 8 Μαρτίου
Οι εικόνες που σόκαραν την οικουμένη (pics)
10+1 φωτογραφίες που υπέγραψαν παγκόσμιες τραγωδίες
Αν η εικόνα είναι πράγματι χίλιες λέξεις, εδώ μιλάμε για χίλιες εκδοχές της φρίκης.
Και βέβαια υπάρχουν και φωτογραφίες που σε σπάνιες περιπτώσεις λένε πολλά περισσότερα από απλές λέξεις, μεταφέροντας δυνατές ιστορίες που συνοψίζουν ζοφερά γεγονότα και τραγωδίες.
Μιλάμε για ανατριχιαστικές απεικονίσεις δηλαδή που έγιναν παγκόσμια σύμβολα, καθώς χαράχτηκαν βαθιά στις συνειδήσεις μας και δεν είναι εύκολο να ξεθωριάσουν στη λήθη του χρόνου.
Κάτι που αποδεικνύει φυσικά περίτρανα τη δύναμη της φωτογραφίας, καθώς η τέχνη μπορεί και δίνει πρόσωπο στο απάνθρωπο και το αποκρουστικό.
Οι εικόνες που σόκαραν δυστυχώς την οικουμένη είναι τουλάχιστον εκατοντάδες, ας δούμε όμως μια σειρά από χαρακτηριστικές, αν και λιγότερο γνωστές, από τόσες και τόσες ακόμα που μέτρησαν μια δική τους ζωή.
Και βέβαια δεν χρειάζεται να επισημάνουμε ότι οι εικόνες της βίας και του θανάτου είναι σκληρές, κατάλληλες μόνο για γερά στομάχια και θαρραλέες συνειδήσεις…
Οι πρόσφυγες του Κοσόβου (Carol Guzy)
Η πρώτη γυναίκα φωτογράφος που βραβεύεται με Πούλιτζερ για φωτοειδησεογραφικό ενσταντανέ τιμήθηκε με το βαρύτιμο έπαθλο το 2000 για τη συγκινητική δουλειά της με τους κοσοβάρους πρόσφυγες. Στη φωτογραφία βλέπουμε τον Agim Shala, ένα αγόρι δύο χρονών που παραδίδεται μέσω του συρματοπλέγματος στην οικογένειά του, στον προσφυγικό καταυλισμό που στήθηκε στην Αλβανία…
Ο εμφύλιος πόλεμος στη Λιβερία (Carolyn Cole)
Η φωτογράφος των «Los Angeles Times» απαθανάτισε το ζοφερό αυτό καρέ κατά την αποστολή της στη Λιβερία, απεικονίζοντας τα καταστροφικά αποτελέσματα του εμφυλίου πολέμου που μάστισε την πολύπαθη χώρα. Οι κάλυκες καλύπτουν σχεδόν εξολοκλήρου δρόμο της πρωτεύουσας Μονρόβια, τραγικό απομεινάρι των συγκρούσεων που έλαβαν χώρα εκεί μεταξύ των κρατικών δυνάμεων και των ανταρτών…
Η σφαγή της Ταϊλάνδης (Neil Ulevich)
Ο φωτογράφος απέσπασε το Πούλιτζερ του 1977 για τη σειρά φωτογραφιών του που παρουσίαζαν την αταξία, το χάος και τη βαρβαρότητα στους δρόμους της Μπανγκόκ. Η Σφαγή του Πανεπιστημίου Thammasat σημειώθηκε στις 6 Οκτωβρίου 1976, όταν οι φοιτητές εξεγέρθηκαν κατά του δικτατορικού καθεστώτος του στρατάρχη Thanom Kittikachorn και της μεγάλης επιστροφής του χουντικού που προγραμματιζόταν. Οι συγκρούσεις κυβερνητικών δυνάμεων και σπουδαστών ήταν σφοδρές και βίαιες, με τους διαδηλωτές να ξυλοκοπούνται, να ακρωτηριάζονται, να πυροβολούνται, να απαγχονίζονται και να παραδίδονται κατόπιν στην πυρά…
Μετά την καταιγίδα (Patrick Farrell)
Ο φωτογράφος της «Miami Herald» κατέγραψε τις οδυνηρές αυτές εικόνες από τα θύματα της Αϊτής το 2008, πάντα σε ασπρόμαυρα στιγμιότυπα. Στη φωτογραφία, ένα μικρό αγόρι προσπαθεί να σώσει ένα καροτσάκι από την καταστροφή που έπληξε τη χώρα, με τη μορφή του τυφώνα που χτύπησε την αϊτινή επικράτεια…
Η δύναμη του ενός (Oded Balilty)
Ήταν το 2006 όταν η ισραηλινή κυβέρνηση διέταξε την εκκένωση των παράνομων οικισμών των εποίκων. Η ισραηλινή φωτογράφος του Associated Press ήταν παρούσα στην εκκένωση του οικισμού, όταν η κατάσταση κλιμακώθηκε και μετατράπηκε σε σφοδρή σύγκρουση μεταξύ των εποίκων και της αστυνομίας. Στη φωτογραφία, η 16χρονη Ynet Nili προσπαθεί να απωθήσει τις δυνάμεις της τάξης…
Ο άντρας που πέφτει (Richard Drew)
Ο φωτογράφος του Associated Press κατέγραψε με τον φακό του έναν άντρα που πήδηξε στο κενό κατά της διάρκεια του τρομοκρατικού χτυπήματος στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου της Νέας Υόρκης στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Πέντε χρόνια μετά την τραγωδία, ο άντρας αναγνωρίστηκε: ήταν ο 43χρονος Jonathan Briley, σερβιτόρος σε εστιατόριο του Βόρειου Πύργου…
Στον απόηχο του τσουνάμι (Arko Datta)
Το χαρακτηριστικότερο ίσως καρέ του τσουνάμι που έπληξε τον Ινδικό Ωκεανό απαθανατίστηκε από τον φωτογράφο του πρακτορείου Reuters, εξασφαλίζοντάς του το βαρύτιμο φωτογραφικό βραβείο του World Press Photo το 2004. Η γυναίκα από την Ινδία πενθεί κατάχαμα το ξεκλήρισμα της οικογένειάς της, σε αυτό που λογίζεται μια από τις χειρότερες φυσικές καταστροφές που δυστύχησε να δει ο πλανήτης μας…
Η τραγωδία της Μποπάλ (Pablo Bartholomew)
Ο φημισμένος ινδός φωτορεπόρτερ κατέγραψε με τον φακό του τη βιομηχανική τραγωδία στο εργοστάσιο φυτοφαρμάκων της Μποπάλ, που έφερε τον όλεθρο στις ζωές 558.000 ανθρώπων, στέλνοντας στον θάνατο περισσότερες από 15.000 ψυχές. Η οικολογική καταστροφή από τη διαρροή του τοξικού νέφους ήταν κατακλυσμιαία, μαστίζοντας τόσο το περιβάλλον όσο και τον ανθρώπινο παράγοντα.
Επιχείρηση «Λεοντόκαρδος» (Deanne Fitzmaurice)
Η βραβευμένη με Πούλιτζερ για τη φωτοειδησεογραφική της δουλειά απέσπασε το βραβείο το 2005 για την καταγραφή των συγκρούσεων στο Ιράκ. Η Επιχείρηση «Λεοντόκαρδος» είναι η οδύσσεια ενός 9χρονου αγοριού που τραυματίστηκε σοβαρά στις βίαιες συγκρούσεις του Πολέμου του Ιράκ: το αγόρι μεταφέρθηκε επειγόντως σε νοσοκομείο του Όκλαντ των ΗΠΑ, όπου και υποβλήθηκε σε σειρά ιδιαιτέρως κρίσιμων για τη ζωή του επεμβάσεων. Και ήταν το κουράγιο του και η απίστευτη θέληση για ζωή που έδωσε στον μικρό Ιρακινό Saleh Khalaf το παρατσούκλι «Λεοντόκαρδος»…
Η οδύσσεια της Omayra Sanchez (Frank Fourier)
Ο γνωστός φωτορεπόρτερ απαθανάτισε το ζοφερό ενσταντανέ με την Omayra Sanchez παγιδευμένη μέσα στη λάσπη και τα κατεστραμμένα κτίρια. Η έκρηξη ηφαιστείου στην Κολομβία το 1985 πυροδότησε γιγαντιαία κατολίσθηση, η οποία έφερε τον όλεθρο σε πολλές πόλεις, στερώντας ταυτοχρόνως τη ζωή σε 25.000 ανθρώπους. Έπειτα από 3 μέρες μάχης για τη ζωή της κάτω από τα χαλάσματα, η Omayra άφησε την τελευταία της πνοή από υποθερμία. Ο τραγικός της θάνατος υπογράμμισε με τα πλέον ζοφερά χρώματα την ολιγωρία των Αρχών να ανταποκριθούν γρήγορα στην καταστροφή και να σώσουν τα θύματα της χειρότερης φυσικής καταστροφής που γνώρισε ποτέ η Κολομβία. Η φωτογραφία του Frank Fournier τραβήχτηκε λίγο πριν από τον θάνατο του κοριτσιού…
Ο λιμός του Σουδάν (Kevin Carter)
Το αδιανόητο καρέ είδε το φως της δημοσιότητας τον Μάρτιο του 1993 στους «New York Times» και έκανε τον φωτογράφο του αστέρι μεμιάς. Την επόμενη χρονιά ο Carter απέσπασε το Βραβείο Πούλιτζερ, αν και αργότερα θα ξεκινούσε μια μεγάλη συζήτηση τόσο για τον φωτογραφικό χειρισμό του Carter (το όρνεο δεν ήταν τόσο κοντά στο αγόρι όσο υποδηλώνει το ενσταντανέ) όσο και για τη δεοντολογία του φωτορεπορτάζ. Το μικρό παιδί ήταν ο Nyong Kong, ο οποίος επιβίωσε τελικά του λιμού και πέθανε το 2007. Όσο για τον νοτιοαφρικανό φωτοειδησεογράφο, αυτοκτόνησε το 1994…
Πηγή: newsbeast.gr
Ετοιμάζει αδιάβροχο iPhone η Apple;
Το 9to5Mac εντόπισε μια νέα πατέντα της Apple η οποία υποδεικνύει πως η Apple ετοιμάζει ένα αδιάβροχο iPhone.
Διεθνής διάκριση για το ΙΕΚ Αριδαίας στον 9ο Διεθνή Διαγωνισμό Μαγειρικής Νοτίου Ευρώπης
Στην κατηγορία "Ομαδικό" αγωνίστηκαν οι σπουδαστές του ΙΕΚ ΑΡΙΔΑΙΑΣ Παρπούλας Δημήτρης,
Μια προσγείωση που κόβει την ανάσα μέσα από τα μάτια του πιλότου (vids)
Εσπερινό κήρυγμα στην Έδεσσα
Την Κυριακή 8 Μαρτίου στις 5:30 μ.μ. στον Ιερό Καθεδρικό Ναό της Αγίας Σκέπης Εδέσσης θα
Παγκόσμια ημέρα γυναίκας - Η ανισότητα σε γραφήματα
Σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, η μέρα ανάδειξης των θριάμβων αλλά και των
IALMOPIA LIVE: Ημερίδα για τη δενδροκομία στο Ξενιτίδειο (ΕΙΚΟΝΕΣ)
Την Παρασκευή 6/3 πραγματοποιήθηκε στο Ξενιτίδειο Πνευματικό Κέντρο, Ημερίδα με βασική
Γιάννης Σηφάκης και Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Πέλλας: Σημαντική πρώτη συνάντηση στην Αριδαία Ομάδων Παραγωγών και Αγροτικών Συνεταιρισμών της Πέλλας για την αυτοοργάνωση και τον νέο συνεργατισμό
Χθες Σάββατο 7 Μαρτίου 2015 πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου
Ο Πλαστήρας δεν δέχθηκε τη συμμετοχή του ΕΑΜ στην κυβέρνηση (Σαν σήμερα 8/3)
Η άγνωστη ιστορία των εικονιδίων
Τα σύμβολα του υπολογιστή στο μικροσκόπιο της ανάλυσης
Τα εικονίδια του ηλεκτρονικού υπολογιστή είναι τα καθημερινά οδικά σήματα του ψηφιακού μας κόσμου.
Άμεσα αναγνωρίσιμα σύμβολα δηλαδή που πατάς, κλικάρεις και χαζεύεις αναρίθμητες φορές την ημέρα καθώς αλληλεπιδράς με το computer.
Για κάτι τόσο αναπόσπαστο όμως στην ημερήσια ηλεκτρονική μας ρουτίνα, πόσα άραγε γνωρίζουμε για την καταγωγή των συμβόλων που αντικρίζουμε όλη την ώρα;
Πώς δημιουργήθηκαν δηλαδή, τι απεικονίζουν και ποια η ιστορία που σέρνεται ξοπίσω από τα πιο κοινά εικονίδια που δεν σταματάμε να βρίσκουμε στον ψηφιακό μας δρόμο;
Για πάμε ένα ταξίδι λοιπόν στα άδυτα του ηλεκτρονικού υπολογιστή για να τα δούμε ένα-ένα…
On/Off (Power)
To δημοφιλέστατο εικονίδιο που συστάσεις δεν χρειάζεται το συναντάς πια παντού, καθώς έχει υπερβεί τη στενή ηλεκτρονική επικράτεια των computers. Απότοκο της πληροφορικής του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν οι πληροφορικοί χρησιμοποιούσαν ακόμα το δυαδικό σύστημα ως σηματοδότηση στις ετικέτες: το «1» σήμαινε «αναμμένο» (on) και το «0» αντιστοιχούσε στο «σβηστό» (off).
Και ήταν το 1973 όταν η Διεθνής Ηλεκτροτεχνική Επιτροπή (International Electrotechnical Commission) κωδικοποίησε το εικονίδιο του On/Off ως έναν σπασμένο κύκλο με μια γραμμή μέσα του, φόρο τιμής στη δυαδική σήμανση του παρελθόντος. Η Επιτροπή είχε ονομάσει βέβαια το πλήκτρο «Ισχύς σε Κατάσταση Αναμονής» (Standby Power State), κάτι που ήταν αρκετά ασαφές είναι η αλήθεια για τη λειτουργία του, γι’ αυτό και αργότερα το Institute of Electrical and Electronics Engineers άλλαξε τον ορισμό ώστε να σημαίνει απλώς On/Off…
Command (Apple)
Τι σχέση μπορεί άραγε να έχουν τα γραφικά κάμπινγκ της Σουηδίας με την αθρόα χρήση του λογοτύπου της Apple; Μεγάλη, αν πιστέψουμε τουλάχιστον τον Andy Hertzfeld της αρχικής ομάδας που ανέπτυξε το πρώτο Mac. Προσπαθώντας λοιπόν η ομάδα να αντιστοιχίσει εντολές κατευθείαν στο πληκτρολόγιο, ο Hertzfeld και οι συνεργάτες του αποφάσισαν να προσθέσουν ένα πλήκτρο ειδικής λειτουργίας.
Η ιδέα ήταν απλή: όταν το πατούσες σε συνδυασμό με άλλα κουμπιά, αυτό το ειδικό «Πλήκτρο Apple» θα επέλεγε αυτόματα την αντίστοιχη εντολή από το μενού εντολών. Ο Στιβ Τζομπς το μίσησε όμως, ή ακριβέστερα δεν του άρεσε καθόλου το σύμβολο που αντιπροσώπευε το πλήκτρο, καθώς ήταν και πάλι μια από τα ίδια, άλλη μια αναπαράσταση δηλαδή του δαγκωμένου μήλου της εταιρίας του. Ο Hertzfeld ανακαλεί την αντίδραση του γκουρού του τεχνολογικού κόσμου: «Υπάρχουν υπερβολικά πολλά εικονίδια Apple στην οθόνη! Είναι γελοίο! Χρησιμοποιούμε ασκόπως το λογότυπο της Apple!».
Ακολούθησε έτσι ένας βιαστικός ανασχεδιασμός και η σχεδιάστρια Susan Kare συμβουλεύτηκε ένα λεξικό διεθνών συμβόλων, όπου και βρήκε ένα που της άρεσε πολύ: ένα «λουλουδάτο» εικονίδιο που χρησιμοποιείται στους δρόμους της Σουηδίας για να υποδείξει μια αξιοσημείωτη ατραξιόν σε υπαίθριο χώρο! Επίσης γνωστό αργότερα ως «Gorgon Loop» (ή Ατέρμων Βρόχος), το σύμβολο του Command παραμένει σταθερά στα πληκτρολόγια της Apple μέχρι και τις μέρες μας…
Bluetooth
Έχετε ακούσει πιθανότατα για τη σχέση που έχει το πρωτόκολλο ασύρματης επικοινωνίας με τους Βίκινγκς της Βόρειας Ευρώπης του 10ου αιώνα! Τι δουλειά έχουν δηλαδή τα αρχικά του δανού ηγεμόνα Χάραλντ Μπλάταντ, του βασιλιά που ένωσε βιαίως τις σκανδιναβικές χώρες και εκχριστιάνισε τους πληθυσμούς τους, να φιγουράρουν πάνω στο ονομαστό λογότυπο του ψηφιακού μας κόσμου;
Βλέπετε ο βασιλιάς ήταν μέγιστος λάτρης των βατόμουρων και τα κατανάλωνε με τέτοια μανία που ένα (ή και περισσότερα) δόντια του είχαν βαφτεί μπλε, κάτι που του είχε κολλήσει το παρατσούκλι «Bluetooth» (Κυανοδόντης δηλαδή!). Το εικονίδιο του Bluetooth είναι λοιπόν πράγματι συνδυασμός των δύο ρούνων που αντιπροσώπευαν τα αρχικά του βίκινγκ βασιλιά, καθώς η ασύρματη τεχνολογία είχε βαλθεί να κάνει στην ηλεκτρονική επικράτεια αυτό που είχε κάνει ο μονάρχης στη Σκανδιναβία: να ενώσει διαφορετικές συσκευές, διαφορετικούς κατασκευαστές και διαφορετικές βιομηχανίες κάτω από κοινή ασύρματη τεχνολογία.
Η πρωτοβουλία των κολοσσών Ericsson, ΙΒΜ, Intel, Nokia και Toshiba, που κατέληξε στην ένωση Bluetooth Special Interest Group (SIG), στην οποία εντάχθηκαν αργότερα οι Microsoft, Motorola και Dell μετρώντας σήμερα περισσότερα από 2.000 μέλη, δεν κρύβει καθόλου το στρατιωτικό βίκινγκ παρελθόν της: «Η τεχνολογία Bluetooth έχει ονομαστεί από τον δανό βίκινγκ βασιλιά Χάραλντ Μπλάταντ, ο οποίος είχε την τάση να τσιμπολογά βατόμουρα και έμεινε γνωστός για την ένωση των εμπόλεμων εθνών των σημερινών Δανία, Νορβηγία και Σουηδία. Η ένωση συσκευών από διαφορετικούς κατασκευαστές και για διαφορετικούς σκοπούς … είναι αυτό για το οποίο υπάρχει η τεχνολογία Bluetooth»…
USB
Το σύμβολο του USB, δημιουργημένο με το πακετάκι του πρώτου USB 1.0, σχεδιάστηκε πράγματι ώστε να μοιάζει με την τρίαινα του Ποσειδώνα! Παρά τα αρχικά τρία τρίγωνα στις άκρες της τρίαινας όμως, οι ιθύνοντες της USB τεχνολογίας αποφάσισαν τελικά να αλλάξουν το σχήμα τους σε τρίγωνο, τετράγωνο και κύκλο αντίστοιχα, στην προσπάθειά τους να σηματοδοτήσουν παραστατικά τα διαφορετικά περιφερειακά που θα μπορούσαν να συνδεθούν χρησιμοποιώντας τη συγκεκριμένη τεχνολογία. Η ποσειδώνια τρίαινα θυσιάστηκε τελικά στον βωμό της συμβατότητας του USB…
Play
Παρά το γεγονός ότι τα σύμβολα του Play (αναπαραγωγή) και του Pause (παύση) δεν είναι φυσικά εγχώρια εικονίδια της πληροφορικής, κατάφεραν να βρουν τον δρόμο τους στα πληκτρολόγια, στις συσκευές αναπαραγωγής πολυμέσων (είτε πραγματικές είτε εικονικές) αλλά και σε κάθε σύστημα τελικά ικανό να αναπαράγει εικόνα και ήχο. Δυστυχώς, ούτε το τρίγωνο που δείχνει δεξιά (Play) ούτε οι διπλές ράβδοι του Pause φαίνεται να έχουν σαφή προέλευση: το πρώτο εμφανίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1960 στα κασετόφωνα της εποχής ως δείκτης της φοράς αναπαραγωγής της κασέτας, συνοδευόμενο συχνά (αν και όχι πάντα) από τα διπλά τρίγωνα των συμβόλων του rewind και του fast forward. Το μόνο που μπορούμε να πούμε για την καταγωγή του ήταν το βελάκι που έδειχνε σταθερά προς τα δεξιά, ώστε να γνωρίζει ο χρήστης τη φορά αναπαραγωγής της κασέτας…
Pause
Είπαμε, η καταγωγή του χάνεται στα βάθη της ασάφειας του χρόνου, αν και πολλοί έχουν παρατηρήσει την ομοιότητα του συμβόλου με την αναπαράσταση της ανοιχτής σύνδεσης σε ένα ηλεκτρικό κύκλωμα. Διάφορες θεωρίες έχουν διατυπωθεί φυσικά όλα αυτά τα χρόνια για το τι αναπαριστά το εικονίδιο της παύσης, αν και όλες παραμένουν σε επίπεδο -περισσότερο ή λιγότερο αληθοφανούς- σεναρίου. Μέχρι και η μουσική σημειογραφία έχει επιστρατευτεί για να εξηγήσει το σύμβολο του Pause, καθώς αρκετοί είναι αυτοί που βλέπουν παραστατικές αναλογίες με την ένδειξη της μουσικής παύσης…
Sleep
Η κατάσταση αναμονής (standby) φαίνεται πράγματι εντελώς περίεργη και κόντρα στις διαισθητικές προσλαμβάνουσές μας από τις ηλεκτρονικές συσκευές, καθώς πώς μπορεί ένα μαραφέτι να μην είναι ούτε ανοιχτό ούτε κλειστό; Αφού λοιπόν το Institute of Electrical and Electronics Engineers άλλαξε όπως είπαμε τον ορισμό της International Electrotechnical Commission για το σύμβολο του On/Off, αποφάσισε ότι περισσότερες διευκρινήσεις ήταν τώρα απαραίτητες.
Η διοικούσα επιτροπή βάφτισε λοιπόν την κατάσταση αναμονής «sleep» (από standby) ώστε να επικαλεστεί κάτι που ξέρουν όλοι οι άνθρωποι: τον ύπνο, μια συνθήκη δηλαδή που δεν είμαστε ούτε ανοιχτοί ούτε κλειστοί! Σήμερα, το μισοφέγγαρο είναι το de facto σύμβολο της κατάστασης αναμονής των ηλεκτρονικών συσκευών τόσο στην Ευρώπη όσο και τις ΗΠΑ. Όσο για την Ιαπωνία, εκεί τα πράγματα είναι ακόμα πιο περιγραφικά, καθώς η κατάσταση αναμονής συμβολίζεται με τον ήχο του ύπνου, το γνωστό μας «Zzzz»!
«Παπάκι» (At)
Το περίφημο «@» είναι το μόνο σύμβολο του ψηφιακού κόσμου που έχει καταφέρει να βρει τη θέση του στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (MΟMΑ) ως μόνιμο έκθεμα στη συλλογή αρχιτεκτονικής και σχεδιασμού! Πώς όμως μετατράπηκε το «παπάκι» από σήμα των ηλεκτρονικών υπολογιστών σε παγκόσμια σταθερά;
Η σαγήνη που ασκεί στην ανθρωπότητα θα πρέπει σίγουρα να έχει να κάνει με τη μυστηριώδη καταγωγή του: στη Γαλλία και την Ιταλία ήταν γνωστό ως «σαλιγκάρι», στην Κίνα ως «ποντικάκι» και στη Γερμανία ως «ουρά πιθήκου». Ήταν όμως το 1971 όταν εισέβαλε στην ηλεκτρονική επικράτεια, στην προσπάθεια του προγραμματιστή Ρέιμοντ Τόμλισον (της Bolt, Beranek & Newman) να διαχωρίσει τους χρήστες από τα τερματικά στις διευθύνσεις των υπολογιστικών δικτύων.
Πριν από την ομολογουμένως ευρηματική χρήση του Τόμλισον όμως, το «@» κοσμούσε ήδη τα πλήκτρα των γραφομηχανών της American Underwood (ήδη από το 1885) ως σύμβολο της λογιστικής στενογραφίας (σήμαινε την ποσόστωση). Αν και αυτή είναι μόνο η ιστορία του, καθώς το «παπάκι» διαθέτει και προϊστορία! Αναφορές το τοποθετούν τόσο παλιά όσο και στον 6ο αιώνα μ.Χ., όταν οι μοναχοί της Ευρώπης το υιοθέτησαν ως καλύτερη γραφή της λατινικής πρόθεσης «ad», που την μπέρδευαν συχνά με τη λατινική γραφή του «μετά Χριστόν», το περίφημο «AD» (Anno Domini). Μυστηριώδες και με ρίζες στο απώτατο παρελθόν, δεν ήθελε και πολύ να γίνει σύμβολο της νέας πληροφοριακής εποχής…
FireWire
Πίσω στο 1995, μια μικρή ομάδα της Apple -του βασικού κατασκευαστή της τεχνολογίας FireWire- έβαλαν σκοπό να σχεδιάσουν επιτέλους ένα σύμβολο που θα αντικατόπτριζε με ακρίβεια το νέο πρωτόκολλο πάνω στο οποίο δούλευαν. Το FireWire προοριζόταν αρχικά ως εναλλακτική στο SCSI και η πρωταρχική του γοητεία ήταν ότι υποσχόταν υψηλές ταχύτητες στη συνδεσιμότητα ψηφιακού ήχου και βίντεο. Οι σχεδιαστές στόχευαν λοιπόν σε ένα σύμβολο με τρία σκέλη, που θα αντιπροσώπευαν τις κατηγορίες της εικόνας, του ήχου και των δεδομένων. Αρχικά μάλιστα το εικονίδιο ήταν κόκκινο, αν και αργότερα άλλαξε σε κίτρινο για άγνωστο πάντως ρόλο…
Ethernet
Παρά το γεγονός ότι «εφευρέθηκε» αρκετά χρόνια πριν, το σύμβολο που αναγνωρίζουμε σήμερα όλοι ως Θύρα Ethernet σχεδιάστηκε από τον Ντέιβιντ Χιλ της IBM. Σύμφωνα με τον ίδιο, το εικονίδιο ήταν μέρος μόνο μιας ολόκληρης συλλογής από σήματα που προορίζονταν να απεικονίσουν τις διάφορες τοπικές συνδέσεις δικτύου που ήταν την εποχή εκείνη διαθέσιμες. Κάθε τετράγωνο του εικονιδίου αντιπροσωπεύει τερματικά δικτύων ή διασυνδεδεμένους υπολογιστές στον χώρο, αν και ο Χιλ δεν ανέφερε βολικά ποτέ τα πρώιμα σκίτσα του μοναδικού Bob Metcalfe για το Ethernet, τα οποία λειτούργησαν αναμφίβολα ως πηγή έμπνευσης για το δικό του σχεδιάγραμμα…
Πηγή: pinnokio.gr
«Όταν είδα τον Ρούμπικ, ήθελα να του δώσω ελεημοσύνη. Έμοιαζε με ζητιάνο, αλλά ήξερα ότι ήταν ιδιοφυΐα». Ο κύβος του καθηγητή Ρούμπικ
Ο κύβος του Ρούμπικ είναι η δημοφιλέστερη σπαζοκεφαλιά στον κόσμο. Το παιχνίδι έχει πουλήσει τόσα αντίτυπα που αν τοποθετούνταν ο ένας κύβος πάνω στον άλλο, θα κάλυπταν την απόσταση από το Νότιο μέχρι το Βόρειο Πόλο.
Το 1974 ο Έρνο Ρούμπικ ήταν καθηγητής εσωτερικής διακόσμησης στην Ακαδημία Τεχνών και Σχεδίου της Βουδαπέστης. Ο 29 χρονος Ρούμπικ ήταν λάτρης της γεωμετρίας και είχε σπουδάσει γλυπτική και αρχιτεκτονική. Η ιδέα για τον κύβο γεννήθηκε όταν αποφάσισε να βάλει μια άσκηση στους μαθητές του, που δεν θα την αντέγραφαν από τα λυσάρια.
Ο πρώτο κύβος που δημιουργήθηκε ήταν φτιαγμένος από ξύλο, τα διαφορετικά κομμάτια ενώνονταν με λάστιχα και πάνω στο ξύλο ήταν κολλημένα χρωματιστά χαρτιά.
Ο Ρούμπικ έπαιζε για ώρες με τη δημιουργία του και θαύμαζε τις εναλλαγές των χρωμάτων, καθώς μετακινούσε τα κομμάτια.
Όμως όταν ήρθε η ώρα να βάλει τα χρώματα σε μια σειρά, κατάλαβε ότι δεν θα ήταν τόσο εύκολη υπόθεση: «Ήταν υπέροχο να βλέπεις πως με λίγες στροφές τα χρώματα μπερδεύονταν με τυχαία σειρά».
Ο Ρούμπικ χρειάστηκε ένα μήνα για να επαναφέρει τον κύβο στην αρχική του μορφή.
Τον έδειξε στους μαθητές του, που ενθουσιάστηκαν και το 1975, κατοχύρωσε την πατέντα στο όνομά του.
Το 1977, άρχισαν να κυκλοφορούν οι πρώτοι κύβοι από πλαστικό, κατασκευασμένοι από μια μικρή βιοτεχνία παιχνιδιών.
Ο νονός του κύβου
Αν ο Ρούμπικ είναι ο πατέρας του κύβου, τότε ο Ούγγρος επιχειρηματίας Τίμπορ Λάζι είναι ο νονός του.
Χωρίς το Λάζι, ο κύβος θα είχε ξεχαστεί στα σκονισμένα ράφια των ουγγρικών καταστημάτων παιχνιδιών. Ο Λάζι καθόταν σε μια καφετέρια, όταν παρατήρησε τον σερβιτόρο να παίζει με τον κύβο. Ζήτησε να τον δει από κοντά και μόλις τον περιεργάστηκε κόλλησε.
Αμέσως κανόνισε συνάντηση με τον δημιουργό: «Όταν μπήκε ο Ρούμπικ στο δωμάτιο, ήθελα να του δώσω ελεημοσύνη. Έμοιαζε με ζητιάνο. Ήταν ντυμένος απαίσια κι ένα φτηνό τσιγάρο κρεμόταν απ’ το στόμα του. Αλλά ήξερα ότι ήταν ιδιοφυία. Του είπα ότι θα βγάζαμε εκατομμύρια».
Έτσι κι έγινε.
Το 1979 ο Λάζι πήγε στην έκθεση παιχνιδιών στη Νυρεμβέργη για να διαφημίσει τον κύβο. Ακολούθησε διαφορετική στρατηγική από την αναμενόμενη. Αντί να προσπαθεί να τον πουλήσει, τριγυρνούσε στο χώρο και έπαιζε με τον κύβο. Γνώρισε τον Βρετανό επιχειρηματία, Τομ Κρέμερ και ανέφερε στην κουβέντα το νέο αγαπημένο του παιχνίδι, τον κύβο του Ρούμπικ. Ο Κρέμερ ενθουσιάστηκε και κανόνισε παραγγελία ενός εκατομμυρίου τεμαχίων, από την εταιρεία παιχνιδιών Ideal Toy.
Στη δεκαετία του 1980 ο κύβος κατέκτησε όλο τον κόσμο. Διοργανώνονταν τουρνουά που διαγωνίζονταν για το ποιος θα λύσει πιο γρήγορα το γρίφο. Το ρεκόρ κατέχει από το 2013, ο Ολλανδός Ματς Βάλκ, που χρειάστηκε μόλις 5 δευτερόλεπτα και 5 δέκατα για να τον επαναφέρει....
Πηγή: mixanitouxronou.gr
Σάββατο 7 Μαρτίου 2015
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
