Ο Άγιος Δημήτριος στο Αετοχώρι

Ανεξερεύνητο «διαμάντι» η πλούσια θρησκευτική και ιστορική κληρονομιά της Αλμωπίας

Η Ιερά Μονή Αρχαγγέλου Μιχαήλ

Ανεξερεύνητο «διαμάντι» η πλούσια θρησκευτική και ιστορική κληρονομιά της Αλμωπίας

Ο Άγιος Δημήτριος στην Ξιφιανή

Ανεξερεύνητο «διαμάντι» η πλούσια θρησκευτική και ιστορική κληρονομιά της Αλμωπίας

Το λαογραφικό μουσείο στο Λουτράκι

Ανεξερεύνητο «διαμάντι» η πλούσια θρησκευτική και ιστορική κληρονομιά της Αλμωπίας

Ο Άγιος Ιωάννης στο Λουτράκι

Ανεξερεύνητο «διαμάντι» η πλούσια θρησκευτική και ιστορική κληρονομιά της Αλμωπίας

Το μουσείο Φυσικής Ιστορίας στον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό

Ανεξερεύνητο «διαμάντι» η πλούσια θρησκευτική και ιστορική κληρονομιά της Αλμωπίας

Σάββατο, 31 Μαρτίου 2018

Πιο γρήγορα φέτος οι βαθμοί των Πανελλαδικών Εξετάσεων

Εκπνέει σήμερα η προθεσμία που έχουν οι υποψήφιοι να δηλώσουν συμμετοχή στις Πανελλαδικές Εξετάσεις.

Ευχαριστήρια επιστολή του ΕΕΕΕΚ Αριδαίας

Ευχαριστήρια επιστολή του ΕΕΕΕΚ Αριδαίας για το Πασχαλινό Bazaar

Ανανέωση της ελπίδας των ροδακινοπαραγωγών οι δεσμεύσεις του Υπουργού Βαγγέλη Αποστόλου

Γιάννης Σηφάκης : Ανανέωση της ελπίδας των ροδακινοπαραγωγών οι δεσμεύσεις του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Βαγγέλη Αποστόλου για εισοδηματική ενίσχυση και αποζημίωση από βροχοπτώσεις στο Αναπτυξιακό Συνέδριο Κεντρικής Μακεδονίας

11ο Αντικαπνιστικό Τουρνουά Μπάσκετ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΟ

11ο ΑΝΤΙΚΑΠΝΙΣΤΙΚΟ ΤΟΥΡΝΟΥΑ ΜΠΑΣΚΕΤ «ΕΘΙΣΟΥ ΣΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ»

Οι μαθητές του 1ου ΕΠΑ.Λ. Αριδαίας «Νίκανδρος Παπαϊωάννου» μοιράζουν χαρά και αγάπη!

Με σύνθημα μας «Μαζί σου γίνομαι καλύτερος» οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί του 1ου ΕΠΑ.Λ. Αριδαίας «Νίκανδρος ΠαπαΪωάννου πλημμυρίσαμε με 500 κόκκινα μπαλόνια την Αριδαία προτρέποντας όλους να ψάξουν τον άνθρωπο που τους εμπνέει να θέλουν να γίνουν καλύτεροι!!! Επίσης, βοήθησαμε στην πώληση των προϊόντων του πασχαλινού Bazaar του ΕΕΕΕΚ αποδεικνύοντας έμπρακτα την αγάπη μας για τους καλούς μας φίλους. Τέλος, με αυτή την κίνηση και με την ταυτόχρονη διανομή εντύπων θέλουμε να ευχαριστήσουμε όλους εσάς, τους κατοίκους της Αλμωπίας, που στηρίξατε όλες μας τις δράσεις και μας εμπνέετε να θέλουμε να γινόμαστε ολοένα και καλύτεροι!

Το ταξίδι συνεχίζεται….

Το σούπερ μάρκετ - του Τρύφων Ούρδα

Ως καταναλωτικός άνθρωπος κι εγώ, προχθές λίγο πριν τα Ευαγγελισμού, πήγα να ψωνίσω σ’ ένα από τα «σούπερ μάρκετ» της πόλης μας. Μου φάνηκε παράξενο μάλιστα, γιατί αυτή τη φορά δεν κράταγα στα χέρια μου λίστα με τα ψώνια. Τώρα πήγαινα αποκλειστικά και μόνο να πάρω ένα σακουλάκι αλάτι. Ναι αυτό μόνο! Μου θύμισε την εποχή εκείνη στο χωριό μας, που πηγαίναμε στο φτωχομπακάλικο για να πάρουμε ένα πράγμα, γιατί για τα πολλά δεν έφτανε και η τσέπη!

Έφτασα λοιπόν και από τις αυτόματες πόρτες μπήκα μέσα. Όπως συμβαίνει πάντα σ’ αυτά τα μαγαζιά, πάνω στα μακρόστενα ράφια του, αντίκρισα πληθώρα αγαθών. Και φυσικά πελάτες να τα περιεργάζονται. Άλλοι απ’ αυτούς χωρίς πολύ σκέψη να τα παίρνουν και να τα βάζουν στο καροτσάκι τους, άλλοι να τα απορρίπτουν και να τα ξαναβάζουν στη θέση που τα πήραν και άλλοι να πιάνουν συζήτηση μπροστά σ’ αυτά, εξαίροντας ή κατηγορώντας την ποιότητά τους.  Τώρα… εδώ βέβαια, θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε και ένα άλλο είδος πελατών. Αυτών δηλαδή που πάνε εκεί και δεν παίρνουν τίποτα. Πάνε εκεί μόνο και μόνο για να ξεσκάσουν! Χωρίς να ξέρω σε ποιο ακριβώς σημείο βρίσκεται το αλάτι, είπα να το ψάξω, κάνοντας παράλληλα και μια βόλτα μέσα στο κατάστημα. Να δω και να απολαύσω τα πράγματα που πουλούσε και «εν πάση περιπτώσει», να δω αυτά που κυκλοφορούν στον κόσμο μας και τα τρώει ο «κάθε» άνθρωπος που έχει «βαρύ» πορτοφόλι και ο «κάθε» άνθρωπος που δεν έχει τέτοιο, αλλά ούτε καν πορτοφόλι. Τι πειράζει όμως για τον δεύτερο. Φτάνει που τα χορταίνει με το μάτι του! Έτσι ψάχνοντας, και το δικό μου μάτι, έπεσε πάνω σε κάτι πολύχρωμα χάρτινα κουτάκια. Όλο περιέργεια παίρνω το ένα από αυτά στο χέρι μου και απ’ έξω διαβάζω: «Σοκολατάκια πολυτελείας» Το φέρνω καλύτερα στα μάτια μου και διαβάζω επίσης, ότι τα σοκολατάκια είναι προέλευσης… ότι έχουν αυτά τα συστατικά και ότι η τιμή τους είναι…

-Καλή ιδέα, λέω από μέσα μου να πάρω ένα. Άνθρωπος είσαι, καμιά φορά εκεί στο σπίτι που κάθεσαι, λιμπίζεσαι το γλυκό. Έτσι παίρνεις ένα από αυτά και βγάζεις το μεράκι σου!

Πήρα το κουτί και κρατώντας το στο χέρι μου, μια και δεν είχα καλαθάκι, τράβηξα παρακάτω περίεργος να δω και άλλα πράγματα που θα μ’ ‘έκαναν να τα προσέξω. Έτσι στο τέλος του διαδρόμου, αυτή τη φορά όμως στα δεξιά ράφια, μέσα στα άλλα προιόντα, την προσοχή μου τράβηξαν κάποια μεταλλικά κουτιά. Απ’ έξω τους είχαν ζωγραφισμένα μήλα, αχλάδια και ροδάκινα. Σκύβω πιο κοντά και διαπιστώνω πως είναι κομπόστες. Μάλιστα τοπικής γνωστής κονσερβοποιίας.

-Δεν είναι και άσχημη ιδέα, λέω με τον νου μου, να τρως τέτοια φρούτα τώρα την Άνοιξη. Και όπως γράφει από έξω πως είναι και «χωνευτικό» προιόν, είναι ότι πρέπει να το γευτείς μετά από ένα βαρβάτο και «άτσαλο» μεσημεριάτικο γεύμα.

Χωρίς πολύ περαιτέρω σκέψη, πήρα και απ’ αυτά δυο-τρία κουτιά στα χέρια μου και αρκετά ικανοποιημένος για την αγορά τους, προχώρησα στον επόμενο διάδρομο με τα άλλα προιόντα που είχε στα ράφια του το κατάστημα. Εδώ το ενδιαφέρον μου τράβηξαν τα πολύ ωραία ζαρζαβατικά! Τοποθετημένα όλα σε «στρατιωτική» σειρά μέσα στις προθήκες και φωτισμένα κατάλληλα από πάνω τους, έδειχναν σαν να ήταν ζωντανά και να θέλουν να σου «μιλήσουν». Σωστές ζωγραφιές! Ειδικά εκείνες οι ντομάτες με το κατακόκκινο χρώμα τους, ήταν τόσο φινετσάτες και τόσο προκλητικές που σε έκαναν να θέλεις οπωσδήποτε να τις αγοράσεις. Βέβαια στο σημείο αυτό θα μου πείτε, ότι τα πράγματα αυτά τα αγοράζεις για τη νοστιμιά τους, και όχι για την «ομορφάδα» τους, μια και τα τρώμε. Τέλος πάντων, αυτή την ώρα μπροστά στο θαυμασμό που σου προκαλεί η εικόνα τους, τα υπόλοιπα περισσεύουν…

-Δεν παίρνω λέω και απ’ αυτές να έχουμε στο σπίτι. Άλλωστε η σαλάτα που γίνεται με αυτά τα ζαρζαβατικά, πάει με πολλά φαγητά που στρώνονται στο τραπέζι.

Με τα πολλά, αφού διάλεξα τις καλύτερες, γέμισα και απ’ αυτές μια σακούλα, πάλι αρκετά ικανοποιημένος και γι’ αυτή μου την αγορά… Έτσι κρατώντας τώρα με το «ζόρι» τα ψώνια στα χέρια μου, συνέχισα την περιήγησή μου μέσα στο θαυματουργό σούπερ μάρκετ, αναζητώντας καινούριες συγκινήσεις! Προτού όμως να κάνω ένα βήμα και να κοιτάξω κάτι άλλο, έπεσα πάνω στον φίλο μου τον Λευτέρη. Χονδρούτσικος και αφράτος όπως ήταν, ποιος θα μπορούσε να αμφιβάλλει για τις αδυναμίες του στο καλό φαγητό! Εξ άλλου μ’ αυτόν όποτε βγαίναμε σε κάποιο ουζερί για να «τσιμπήσουμε» και να πιούμε, κανένας μας δεν μπορούσε να τον προλάβει στο «πιρούνι» και στο ποτό. Γι αυτό πάντα, πολύ σωστά λέγαμε πως αυτόν, «καλύτερα είναι να τον ντύνουμε, παρά να τον ταίζουμε», σοφή παροιμία που λέει ο λαός μας.

-Ρε, μου λέει ο Λευτέρης μετά από μια σύντομη κουβέντα για το πώς είμαι και αυτά τα τυπικά. Πήγες μου λέει στο τέλος αυτού του διαδρόμου να δεις τι εξαιρετικά μανιτάρια και τι νόστιμα μύδια έχει το μαγαζί! Είναι ότι πρέπει τώρα για τη νηστεία της Σαρακοστής. Χτες πήρε η γυναίκα μου μια «δόση» και τώρα εγώ ήρθα να πάρω κι άλλα, γιατί πολύ μας άρεσαν. Τρέξε μου συστήνει, τρέξε τώρα…να προλάβεις να πάρεις, επειδή έχουν πολύ ζήτηση και θα τα εξαφανίσουν!

-Αμάν ρε φίλε μου, του λέω κι εγώ, σχεδόν «τρομοκρατημένος», που έχασα τέτοιο «κελεπούρι». Που βρίσκονται βρε αδερφέ μου του ξαναλέω αυτά τα πράγματα εδώ μέσα στο κατάστημα, να κάνω γρήγορα να πάω να τα πάρω, μην χάσω την ευκαιρία!

Τότε ο καλός μου φίλος, μ’ έπιασε ελαφρά απ’ τον ώμο και με οδήγησε μπροστά τους. Πραγματικά εκ πρώτης όψεως τα προτεινόμενα μου φάνηκαν άριστα. Και όταν όπως ξέρουμε το μάτι σου τα κρίνει έτσι, τότε είναι θέμα δευτερολέπτων η απόφασή σου για να τα ψωνίσεις.

-Ας πάρω λέω και απ’ αυτά! Έχουμε ακόμα αρκετό καιρό για την νηστεία. Όλο και κάποια μέρα μ’ αυτά θα την καλύψουμε με φαγητό. Ύστερα διευκολύνω και την οικογένεια στο καθημερινό της προβληματισμό για την επιλογή του μενού. Να λοιπόν η ευκαιρία να αποδείξω, πως συμμετέχω και εγώ σ’ αυτήν την ταλαιπωρία της, δίνοντας μάλιστα και λύσεις!

Με λίγα λόγια, φορτώθηκα και απ’ αυτά τα προιόντα και αγαθά και όπως ήμουνα έτσι φορτωμένος, παραφορτωμένος θα έλεγα, «δίκην γνωστού συμπαθέστατου τετράποδου», σχεδόν έτρεξα για το ταμείο, πριν τα ψώνια μου φύγουνε απ’ τα χέρια και τα ψάχνω στο δάπεδο. Πλήρωσα, τα έβαλα σε μια πλαστική σακούλα και έφυγα για το σπίτι. Φτάνοντας τα έβγαλα ένα-ένα πάλι απ’ αυτή και τα εναπόθεσα πάνω στο τραπέζι. Ενώ τα τοποθετούσα έκανα ειδική μνεία για το καθένα, πόσο ωφέλιμα είναι για τον οργανισμό μας και το πόσο απαραίτητα για την οικογένεια, εκθειάζοντας κάπου-κάπου και τον εαυτό μου για την έξυπνη αγορά τους.

-Πολύ καλά, μου είπαν τότε όλοι στο σπίτι, παραβλέποντας τις υπερβολές μου. Καλά έκανες και τα ψώνισες όλα αυτά, αν και προς το παρόν έχουμε άλλα πράγματα με τα οποία θα μπορούσαμε να καλύψουμε τις ανάγκες μας σε φαγητό. Αλλά για πες μας, εσύ για να αγοράσεις αλάτι δεν πήγες στο ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ; Αλάτι όμως δεν βλέπουμε!

Ειλικρινά όταν άκουσα την ερώτηση έμεινα άναυδος! Αισθάνθηκα το ταβάνι να πέφτει στο κεφάλι μου! Να πέφτω από τα σύννεφα και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε για την περίπτωση! Δεν ήξερα τι να απαντήσω και πώς να δικαιολογήσω τον εαυτό μου γι αυτό που μου συνέβη, χωρίς να το καταλάβω. Προσπάθησα βέβαια να το κάνω. Με τι επιχειρήματα όμως; Τελικά βρήκα τη διέξοδο. Το απέδωσα στην «άκρως καταναλωτική» κοινωνία μας! Αυτήν την κοινωνία που μας θέλει όλους «δεινούς» καταναλωτές της αγοράς. Που τις περισσότερες φορές μας βάζει μπροστά σε «φανταστικές» ανάγκες. Μια κοινωνία που έχει «μανία» να αγοράζει και να καταναλώνει χωρίς να υπάρχει ανάγκη. Και το χειρότερο! Που μας κάνει να «ξεχνάμε» τα αγαθά που «όντως» έχουμε ανάγκη και μας φτάνουν να ζήσουμε!

Πάει η εποχή των πραγματικών αγορών στον «μπακάλη» και βέβαια στο κάθε μαγαζί.

Φυσικά και εμείς λέμε, ότι και…εδώ πάμε μπροστά..!

28 -3-2018

ΤΡΥΦΩΝ ΟΥΡΔΑΣ

Δελτίο Τύπου Οργάνωσης Μελών Σύριζα Έδεσσας για την παρέλαση

Η 25η Μαρτίου πέρασε, οι εορταστικές εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με το τυπικό : δοξολογία, κατάθεση στεφάνων, παρέλαση. Και όλα αυτά χωρίς εκπροσώπηση από την Κυβέρνηση. Και βέβαια όχι διότι απαξίωσε η Κυβέρνηση την πόλη μας και τους πολίτες της. Η ευθύνη βαρύνει απολύτως και αποκλειστικά την Δημοτική αρχή της Έδεσσας, διότι δεν προέβη στην απαραίτητη επικοινωνία με το τμήμα πρωτοκόλλου και εθιμοτυπίας της βουλής, ως είθισται, για να ζητήσει εκπρόσωπο της Κυβέρνησης.

Θα πρέπει να γνωρίζουν όλοι όσοι είναι συνυπεύθυνοι γι’ αυτήν την παράληψη ότι η κάθε πόλη διά της Αρχής της διεκδικεί και παίρνει το οτιδήποτε. Και αυτό ισχύει για όλα τα ζητήματα, ακόμα και για αυτά της εθιμοτυπίας, και καλά θα κάνουν να μη στερούν από τους δημότες της Έδεσσας την ικανοποίηση της έμπρακτης απόδοσης τιμής κ’ εκτίμησης στο πρόσωπό τους από πλευράς Κυβέρνησης.

Ακόμη δύο μετάλλια για το ΙΕΚ ΑΡΙΔΑΙΑΣ… αυτή τη φορά στην Κομμωτική Τέχνη!

Ακόμη δύο μετάλλια (Χρυσό και Αργυρό) για το ΙΕΚ ΑΡΙΔΑΙΑΣ… αυτή τη φορά στην Κομμωτική Τέχνη!!!

Το Εργαστηριακό Κέντρο – ΕΠΑΛ Έδεσσας στα Σχολεία Ευεξίας του Κόσμου

Με χαρά σας ανακοινώνουμε ότι το ΕΚ-ΕΠΑΛ Έδεσσας, με αιχμή του Δόρατος τον Τομέα Υγείας-Πρόνοιας-Ευεξίας, είναι πια μέλος ενός Παγκόσμιου Δικτύου Σχολείων, της ESCOT-EUROPE, των Σχολείων Ευεξίας.

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *