Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Αφιέρωμα: Οι 10 πιο απροσδόκητοι νικητές στην ιστορία των βραβείων Γκράμι

Τα βραβεία Γκράμι, η ετήσια γιορτή της αμερικάνικης μουσικής βιομηχανίας, είναι συχνά απρόβλεπτα. Πρωτοπόροι μουσικοί χάνουν κατά κράτος από ξεπερασμένους συναδέλφους τους (συμβαίνει και το αντίθετο ορισμένες φορές) και κάποιοι τιμημένοι με Γκράμι γράφουν ιστορία για λάθος λόγους, όπως οι Milli Vanilli. Οι εκπλήξεις παραμονεύουν σε κάθε διοργάνωση κι εμείς σας παρουσιάζουμε δέκα από αυτές που ξεχωρίσαμε.
10 Εσπεράντσα Σπόλντινγκ (2011)



Το 2011 η μπασίστρια και συνθέτρια της τζαζ Εσπεράντσα Σπόλντιγκ με το άλμπουμ της «Chamber Music Society» κέρδισε το Γκράμι για τον καλύτερο νέο καλλιτέχνη, που απονεμήθηκε για πρώτη φορά σε καλλιτέχνη της τζαζ. Ήταν η μεγάλη έκπληξη εκείνης της χρονιάς, καθώς το βραβείο διεκδικούσαν μεγάλα ονόματα με μεγαλύτερη απήχηση και εμπορικό βεληνεκές, όπως ο Τζάστιν Μπίμπερ, ο Ντρέικ, οι Mumford & Sons και οι Florence + The Machine.
9 Steely Dan (2001)



Όπως και στα Όσκαρ, έτσι και στα Γκράμι, συχνά βραβεύονται σπουδαίοι καλλιτέχνες και συγκροτήματα, που βρίσκονται στη δύση της καριέρας τους, για λιγότερο σημαντικές δουλειές τους, επειδή αγνοήθηκαν ή υποεκτιμήθηκαν στην ακμή της καριέρας τους. Το 2001 τιμήθηκαν με το βραβείο « Άλμπουμ της Χρονιάς» οι Steely Dan, ένα από τα κορυφαία συγκροτήματα του τζαζ-ροκ για τον δίσκο τους «Two Against Nature», που υπολειπόταν σαφώς από προηγούμενες δουλειές τους (Pretzel Logic, Ajax, Gaucho), ενώ αγνοήθηκαν άλμπουμ των συνυποψηφίων τους «The Marshall Mathers LP του Eminem, «Kid A» των Radiohead και «Midnite Vultures» του Μπεκ, που έγραψαν ιστορία.
8 The Baha Men (2001)



To 2001, το βραβείο καλύτερης χορευτικής μουσικής διεκδίκησαν ο Μόμπι με το «Natural Blues», η Τζένιφερ Λόπεζ με το «Let's Get Loud», o Ενρίκε Ιγκλέσιας με το «Be With You», οι Eiffel 65 με την ευρωεπιτυχία «Blue (Da Ba Dee)», αλλά κανείς δεν περίμενε ότι θα το κέρδιζε ένα γκρουπ από τις Μπαχάμες, οι The Baha Men με το τραγούδι «Who Let The Dogs Out?», που είχαν γράψει το 1998 για το καρναβάλι των νησιών Τρίνιδαδ και Τομπάγκο.
7 Σελίν Ντιόν (1997)



Το 1997 η Καναδέζα Σελίν Ντιόν σάρωσε τα βραβεία με το άλμπουμ «Falling Into You Wins», που πούλησε πάνω από 32 εκατομμύρια αντίτυπα και εξακολουθεί να παραμένει ένα από τα πιο εμπορικά στην ιστορία της ποπ μουσικής. Με μεγάλες επιτυχίες, όπως τα τραγούδια «It's All Coming Back to Me Now» και «Because You Loved Me», υπερκέρασε σημαντικά άλμπουμ που ήταν υποψήφια για τον βραβείο «Δίσκος της Χρονιάς»: «Odelay» του Μπεκ, «Mellon Collie and the Infinite Sadness» των The Smashing Pumpkins και «The Score» των The Fugees.
6 Jethro Tull (1989)



To 1989 η οργανωτική επιτροπή των βραβείων Γκράμι εισήγαγε μία νέα κατηγορία για τον «καλύτερο χαρντ ροκ και χέβι μέταλ δίσκο». Υποψήφιοι ήταν οι Jane’s Addiction, o Ίγκι Ποπ, οι AC/DC, οι Metallica και οι Jethro Tull. Οι Metallica ήταν το μεγάλο φαβορί με τον δίσκο τους «...And Justice for All», όμως προς γενική έκπληξη το βραβείο κέρδισαν οι Jethro Tull με το άλμπουμ «Crest of a Knave», που δεν είχαν την αίγλη του παρελθόντος και δεν ήταν ούτε χαρντ ούτε, χέβι μέταλ συγκρότημα. Η επιτροπή αναγνώρισε το λάθος της και τον επόμενο χρόνο διαχώρισε τα δύο βραβεία κι έδωσε το βραβείο της καλύτερης μέταλ ερμηνείας στους Metallica για το τραγούδι «One». To 1991 οι Metallica ξανακέρδισαν Γκράμι και αστειευόμενοι ευχαρίστησαν από μικροφώνου τους Jethro Tull, που δεν κυκλοφόρησαν άλμπουμ εκείνη τη χρονιά.
5 A Taste of Honey (1979)



Η κατάρα του νικητή του Γκράμι για τον «καλύτερο νέο καλλιτέχνη» χτύπησε και το γυναικείο ντουέτο των «A Taste of Honey». Κέρδισαν το βραβείο για το εμβληματικό ντίσκο κομμάτι «Boogie Oogie Oogie» το 1979 και με τη δύση του μουσικού αυτού είδους τον επόμενο χρόνο διαλύθηκαν και δεν ξανάκαναν επιτυχία. Οι συνυποψήφιοί τους, Κρις Ρία, Έλβις Κοστέλο, The Cars και Toto δεν είχαν την ίδια τύχη, καθώς έγραψαν και γράφουν τη δική τους ξεχωριστή σελίδα στη ροκ μουσική.
4 Ντέμπι Μπουν (1978)



Η Ντέμπι Μπουν κέρδισε το βραβείο τού «Καλύτερου Νέου Καλλιτέχνη» για τη γλυκερή μπαλάντα «You Light Up My Life», επικρατώντας καλλιτεχνών, όπως του Στίβεν Μπίσοπ, των Foreigner και του Άντι Γκιμπ, του νεώτερου αδελφού των Bee Gees. Κέρδισε κι ένα δεύτερο Γκράμι για το «Τραγούδι της Χρονιάς», σε ισοψηφία με το θέμα της ταινίας «Ένα αστέρι γεννιέται», και επικρατώντας του εμβληματικού τραγουδιού των Eagles «Hotel California». Η βραδιά, όμως, ανήκε στον δημιουργό του τραγουδιού Τζο Μπρουκς, που είδε την επιμονή του να δικαιώνεται, καθώς το τραγούδι είχαν απορρίψει μεγάλα ονόματα της μουσικής.
3 Starland Vocal Band (1977)



Ήταν ένα ντουέτο που έκανε μία επιτυχία και μετά εξαφανίστηκε. Ο Μπιλ Ντάνοφ και η Τάφι Νίβερτ, ζευγάρι και στη ζωή εκείνη την περίοδο, έγραψαν και τραγούδησαν το «Afternoon Delight», ένα ύμνο στον απογευματινό έρωτα, που χαρακτηρίστηκε από το περιοδικό Billboard ως το πιο ερωτικό κομμάτι του 20ου αιώνα. Οι Starland Vocal Band κέρδισαν το Γκράμι «Καλύτερου Νέου Καλλιτέχνη», που έχει χαρακτηριστεί κατάρα για πολλούς μουσικούς, οι οποίοι στη συνέχεια εξαφανίστηκαν, και το Γκράμι «Καλύτερης Φωνητικής ενορχήστρωσης». Συνυποψήφιοί τους ήταν τα συγκροτήματα Wild Cherry, Boston, The Brothers Johnson και Dr. Buzzard’s Original Savannah Band.
2 The New Vaudeville Band (1967)




The New Vaudeville Band

Μία περιστασιακή μπάντα που έφτιαξε ο τραγουδοποιός Τζεφ Στίβενς κέρδισε το Γκράμι «Καλύτερης σύγχρονης ηχογράφησης» με το χιουμοριστικό τραγούδι «Winchester Cathedral», που σημείωσε μεγάλη επιτυχία και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Και να σκεφθεί κανείς ότι συνυποψήφιά του υπήρξαν κλασικά τραγούδια, όπως το «Good Vibrations» των Beach Boys, «Eleanor Rigby» των Beatles και «Monday Monday» των The Mamas & the Papas.
1 Πετούλα Κλαρκ (1965)



Με τη βρετανική μουσική εισβολή στις ΗΠΑ σε πλήρη εξέλιξη, οι Beatles αναμένονταν να σαρώσουν τα Γκράμι το 1965 και σχεδόν το κατάφεραν, αφού κέρδισαν στις κατηγορίες «Καλύτερος νέος καλλιτέχνης» και «Καλύτερη εκτέλεση από φωνητικό συγκρότημα» για το τραγούδι «A Hard Day’s Night». Αλλά το κοινό εξεπλάγη, όταν άκουσε ότι το βραβείο για την «Καλύτερη Ροκ ηχογράφηση» πήγε σε μία μη ροκ καλλιτέχνιδα, τη συμπατριώτισσά τους Πετούλα Κλαρκ για το τραγούδι της «Downtown». Τα υπόλοιπα υποψήφια τραγούδια της κατηγορίας της ήταν τα «Mr. Lonely» του Μπόμπι Βίντον, «Oh Pretty Woman» του Ρόι Όρμπισον, «A Hard Day's Night» των Beatles and «You've Lost That Lovin' Feeling των The Righteous Brothers. Πάντως, η Πετούλα Κλαρκ ήταν η πρώτη τραγουδίστρια από τη Μεγάλη Βρετανία που ανέβηκε στο Νο1 του αμερικανικού πίνακα επιτυχιών με το συγκεκριμένο τραγούδι της.
 
 
sansimera.gr

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Το ialmopia.gr επιτρέπει στον χρήστη να αναρτά τα σχόλια και τις απόψεις του σε επίκαιρα θέματα/συζητήσεις. Τα σχόλια και οι απόψεις αυτές εκφράζουν αποκλειστικά τις προσωπικές θέσεις του εκάστοτε χρήστη και δεν υιοθετούνται από το ialmopia.gr. Σε κάθε περίπτωση, ο χρήστης οφείλει να εκφράζεται με τρόπο ώστε να μην παραβιάζει τους ελληνικούς νόμους. Σε αντίθετη περίπτωση, το ialmopia.gr διατηρεί το δικαίωμα να αποκλείει το χρήστη από την εν λόγω υπηρεσία.

Με εκτίμηση, Η συντακτική ομάδα του ialmopia.gr

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *