Επικοινωνήστε μαζί μας!
Ελάτε σε επαφή με την συντακτική ομάδα του ialmopia.gr
Δημοσιεύστε την αγγελία σας στο ialmopia.gr εντελώς δωρεάν
Αγορές-Πωλήσεις-Ενοικιάσεις-Εργασία
Γίνε αρθρογράφος στο ialmopia.gr!
Μπορείς κι εσύ με τα άρθρα σου να συμμετέχεις στην παρέα μας και οι αναγνώστες μας να διαβάσουν τις σκέψεις σου ή τους προβληματισμούς σου
Σύλλογος "ΠΑΝΘΕ" Αριδαίας: Στόχος μας η ουσιαστική και ολιστική στήριξη του ανθρώπου
Ενδιαφέρον project από την περιοχή μας
Κυριακή 21 Μαΐου 2017
Παρασκευή 19 Μαΐου 2017
Η Γενοκτονία των Ποντίων
Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανές δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. Μπορεί να αποτελούσαν μειονότητα -το 40% του πληθυσμού, αλλά γρήγορα κυριάρχησαν στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.
Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο.
Το 1908 ήταν μια χρονιά - ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας.
Σύντομα, όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν. Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στο Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το «Κρητικό Ζήτημα», δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Τουρκία.
Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο.
Το 1908 ήταν μια χρονιά - ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας.
Σύντομα, όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν. Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στο Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το «Κρητικό Ζήτημα», δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Τουρκία.
Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας» («Αμελέ Ταμπουρού»). Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στο στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.
Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν. Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1916, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους. Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο Κεμάλ σε 5 χρόνια!
Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».
Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.
Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.
Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.
Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν. Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1916, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους. Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο Κεμάλ σε 5 χρόνια!
Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».
Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.
Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.
Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.
απο το sansimera.gr
4ο Μνημόνιο: Ψηφίστηκε με 153 «ναι» το πολυνομοσχέδιο με τα μέτρα και τα αντίμετρα
Υπερψηφίστηκε με τους 153 ψήφους της πλειοψηφίας (ΣΥΡΙΖΑ – Ανεξάρτητοι Έλληνες) το πολυνομοσχέδιο με τα μέτρα και τα αντίμετρα που συμφώνησε η κυβέρνηση με τους δανειστές. Καταψήφισαν 128 βουλευτές. Προηγήθηκε σκληρή κόντρα μεταξύ του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και του προέδρου της ΝΔ Κυριάκου Μητσοτάκη. Πυρ ομαδόν κατά της κυβέρνησης και από τους υπόλοιπους πολιτικούς αρχηγούς.
Πέμπτη 18 Μαΐου 2017
Αναδρομές: Η ιστορία της Λίβερπουλ
Η Λίβερπουλ (Liverpool FC) είναι η πιο σπουδαία ομάδα που ανέδειξαν τα βρετανικά νησιά (μαζί με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ) και μία από τις μεγάλες δυνάμεις του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Στην υπεραιωνόβια ιστορία τους, οι κόκκινοι έχουν να επιδείξουν 46 τίτλους στην Αγγλία και 11 ευρωπαϊκούς.
Η Λίβερπουλ ιδρύθηκε από μια παραξενιά της τύχης στις 15 Μαρτίου 1892. Η Έβερτον, που χρησιμοποιούσε ως έδρα το «Άνφιλντ», διαφώνησε για την τιμή του ενοικίου που έπρεπε να καταβάλει στον ιδιοκτήτη του Τζον Χάουλντινγκ και μετακόμισε στο γειτονικό Γκούντισον Παρκ. Ο Χάουλντινγκ, προκειμένου να μην αφήσει έρημη την ιδιοκτησία του, αποφάσισε να φτιάξει μια ποδοσφαιρική ομάδα, την οποία ονόμασε Λίβερπουλ. Από το 1892, Έβερτον και Λίβερπουλ συγκρούονται κάθε χρόνο στο παραδοσιακό ντέρμπι του Μέρσισαϊντ.
Το 1901 η Λίβερπουλ κατέκτησε τον πρώτο της τίτλο, το Πρωτάθλημα Αγγλίας, αλλά έπρεπε να φθάσουμε στο 1959 για να αλλάξει η μοίρα της. Τις τύχες της εκείνη τη χρονιά ανέλαβε ο Μπιλ Σάνκλι, που έθεσε τις βάσεις για τη χρυσή ομάδα της δεκαετίας 1975 - 1985, που σάρωνε τους τίτλους σε Ευρώπη και Αγγλία.
Η μεγαλειώδης πορεία της Λίβερπουλ στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα, με προπονητές τους Μπομπ Πέισλι και Τζο Φάγκαν θα ανακοπεί άδοξα στις 29 Μαΐου 1985, εξαιτίας της τραγωδίας του Χέιζελ στις Βρυξέλλες. Πρωταγωνιστές οι οπαδοί της, οι οποίοι θα παραβιάσουν ένα διαχωριστικό του γηπέδου και θα επιτεθούν στους οπαδούς της Γιουβέντους, λίγη ώρα πριν από το εναρκτήριο λάκτισμα του τελικού του Κυπέλλου Πρωταθλητριών μεταξύ των δύο ομάδων. 39 φίλαθλοι κυρίως Ιταλοί θα χάσουν τη ζωή τους και η UEFA θα αποκλείσει τη Λίβερπουλ από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις για 10 χρόνια και όλες τις αγγλικές ομάδες για 5.
Τέσσερα χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα στις 15 Απριλίου 1989, νέα τραγωδία θα πλήξει τους κόκκινους, όταν 96 φίλαθλοι θα βρουν το θάνατο στο Χίλσμπορο του Σέφιλντ, εξαιτίας συνωστισμού, κατά τη διάρκεια του ημιτελικού αγώνα για το Κύπελλο Αγγλίας μεταξύ Λίβερπουλ και Νότιγχαμ. Η Λίβερπουλ θα περάσει στο περιθώριο, αλλά θα σηκώσει και πάλι κεφάλι στις αρχές της νέας χιλιετίας με την κατάκτηση του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ (2001) και του Τσάμπιονς Λιγκ (2005).
Την κόκκινη φανέλα της Λίβερπουλ έχουν φορέσει σπουδαίοι ποδοσφαιριστές, όπως οι: Λονγκγουορθ, Σκοτ, Γέιτς, Χαντ, Μπάσμπι, Πέισλι, Νταλγκλίς, Χάνσεν, Μπαρνς, Χιουζ, Κίγκαν, Χάιγουεϊ, Κλέμενς, Ρας, Τόμπσον, Νιλ, Χάνσεν, Σούνες, Μπαρνς, ΜακΜάναμαν, Φάουλερ, Τόσακ Όουεν, Μπάρος, Μπίσκαν, Μοριέντες και οι σύγχρονοι Τζέραρντ, Κάραχερ, Χάμαν, Χίπια και Λουίς Γκαρσία.
Τίτλοι
Η Λίβερπουλ ιδρύθηκε από μια παραξενιά της τύχης στις 15 Μαρτίου 1892. Η Έβερτον, που χρησιμοποιούσε ως έδρα το «Άνφιλντ», διαφώνησε για την τιμή του ενοικίου που έπρεπε να καταβάλει στον ιδιοκτήτη του Τζον Χάουλντινγκ και μετακόμισε στο γειτονικό Γκούντισον Παρκ. Ο Χάουλντινγκ, προκειμένου να μην αφήσει έρημη την ιδιοκτησία του, αποφάσισε να φτιάξει μια ποδοσφαιρική ομάδα, την οποία ονόμασε Λίβερπουλ. Από το 1892, Έβερτον και Λίβερπουλ συγκρούονται κάθε χρόνο στο παραδοσιακό ντέρμπι του Μέρσισαϊντ.
Το 1901 η Λίβερπουλ κατέκτησε τον πρώτο της τίτλο, το Πρωτάθλημα Αγγλίας, αλλά έπρεπε να φθάσουμε στο 1959 για να αλλάξει η μοίρα της. Τις τύχες της εκείνη τη χρονιά ανέλαβε ο Μπιλ Σάνκλι, που έθεσε τις βάσεις για τη χρυσή ομάδα της δεκαετίας 1975 - 1985, που σάρωνε τους τίτλους σε Ευρώπη και Αγγλία.
Η μεγαλειώδης πορεία της Λίβερπουλ στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα, με προπονητές τους Μπομπ Πέισλι και Τζο Φάγκαν θα ανακοπεί άδοξα στις 29 Μαΐου 1985, εξαιτίας της τραγωδίας του Χέιζελ στις Βρυξέλλες. Πρωταγωνιστές οι οπαδοί της, οι οποίοι θα παραβιάσουν ένα διαχωριστικό του γηπέδου και θα επιτεθούν στους οπαδούς της Γιουβέντους, λίγη ώρα πριν από το εναρκτήριο λάκτισμα του τελικού του Κυπέλλου Πρωταθλητριών μεταξύ των δύο ομάδων. 39 φίλαθλοι κυρίως Ιταλοί θα χάσουν τη ζωή τους και η UEFA θα αποκλείσει τη Λίβερπουλ από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις για 10 χρόνια και όλες τις αγγλικές ομάδες για 5.
Τέσσερα χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα στις 15 Απριλίου 1989, νέα τραγωδία θα πλήξει τους κόκκινους, όταν 96 φίλαθλοι θα βρουν το θάνατο στο Χίλσμπορο του Σέφιλντ, εξαιτίας συνωστισμού, κατά τη διάρκεια του ημιτελικού αγώνα για το Κύπελλο Αγγλίας μεταξύ Λίβερπουλ και Νότιγχαμ. Η Λίβερπουλ θα περάσει στο περιθώριο, αλλά θα σηκώσει και πάλι κεφάλι στις αρχές της νέας χιλιετίας με την κατάκτηση του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ (2001) και του Τσάμπιονς Λιγκ (2005).
Την κόκκινη φανέλα της Λίβερπουλ έχουν φορέσει σπουδαίοι ποδοσφαιριστές, όπως οι: Λονγκγουορθ, Σκοτ, Γέιτς, Χαντ, Μπάσμπι, Πέισλι, Νταλγκλίς, Χάνσεν, Μπαρνς, Χιουζ, Κίγκαν, Χάιγουεϊ, Κλέμενς, Ρας, Τόμπσον, Νιλ, Χάνσεν, Σούνες, Μπαρνς, ΜακΜάναμαν, Φάουλερ, Τόσακ Όουεν, Μπάρος, Μπίσκαν, Μοριέντες και οι σύγχρονοι Τζέραρντ, Κάραχερ, Χάμαν, Χίπια και Λουίς Γκαρσία.
Τίτλοι
Πρωταθλήματα Αγγλίας (18): 1901, 1906, 1922, 1923, 1947, 1964, 1966, 1973, 1976, 1977, 1979, 1980, 1982, 1983, 1984, 1986, 1988, 1990.
Κύπελλα Αγγλίας (7): 1965, 1974, 1986, 1989, 1992, 2001, 2006.
Λιγκ Καπ (8): 1981, 1982, 1983, 1984, 1995, 2001, 2003, 2012.
Σούπερ Καπ Αγγλίας (15): 1964, 1965, 1966, 1974, 1976, 1977, 1979, 1980, 1982, 1986, 1988, 1989, 1990, 2001, 2006.
Κύπελλα Πρωταθλητριών Ευρώπης / Τσάμπιονς Λιγκ (5): 1977, 1978, 1981, 1984, 2005.
Κύπελλα ΟΥΕΦΑ (3): 1973, 1976, 2001.
Σούπερ Καπ Ευρώπης (3): 1977, 2001, 2005.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



































