Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε πως τα εισιτήρια των προγραμματισμένων παραστάσεων του έργου,"Υπάρχει και Φιλότιμο",έχουν εξαντληθεί.
Επικοινωνήστε μαζί μας!
Ελάτε σε επαφή με την συντακτική ομάδα του ialmopia.gr
Δημοσιεύστε την αγγελία σας στο ialmopia.gr εντελώς δωρεάν
Αγορές-Πωλήσεις-Ενοικιάσεις-Εργασία
Γίνε αρθρογράφος στο ialmopia.gr!
Μπορείς κι εσύ με τα άρθρα σου να συμμετέχεις στην παρέα μας και οι αναγνώστες μας να διαβάσουν τις σκέψεις σου ή τους προβληματισμούς σου
Σύλλογος "ΠΑΝΘΕ" Αριδαίας: Στόχος μας η ουσιαστική και ολιστική στήριξη του ανθρώπου
Ενδιαφέρον project από την περιοχή μας
Κυριακή 27 Μαρτίου 2016
Σάββατο 26 Μαρτίου 2016
IALMOPIA LIVE: Δείτε την παρέλαση της 25ης Μαρτίου στην Αριδαία [ΒΙΝΤΕΟ]
IALMOPIA LIVE: Η παρέλαση στην Αριδαία [ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ]
Τα Λουτρά Πόζαρ στην Αθήνα για την Παγκόσμια ημέρα νερού [ΕΙΚΟΝΕΣ]
Την ανάδειξη της δυναμικής του θερμαλισμού στον τουρισμό αλλά και τις ευεργετικές επιδράσεις της υδροθεραπείας στους πολίτες ανέδειξε η πρωτοβουλία του Συνδέσμου Δήμων Ιαματικών Πηγών Ελλάδος να προβάλλει τις Ιαματικές Πηγές σε ειδικό περίπτερο στην Πλατεία Συντάγματος στις 22 Μαρτίου. Η εκδήλωση του Συνδέσμου πραγματοποιήθηκε με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Νερού.
Στην παραπάνω δράση συμμετείχε με μεγάλη επιτυχία και η Δημοτική Επιχείρηση των Λουτρών Πόζαρ Αλμωπίας, όπου προβλήθηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο η περιοχή μας.
Συγκεκριμένα, πολύς κόσμος είχε την ευκαιρία να ενημερωθεί για τις ομορφιές του τόπου μας και για τις δυνατότητες που μπορεί να έχει ο κάθε επισκέπτης. Τα Λουτρά εκπροσώπησαν ο Διευθυντής της Δημοτικής Επιχείρησης κ. Χρήστος Δήμτσης και τα μέλη του Δ.Σ. κ. Σάνια Πέγιου και κ. Μελπωμένη Μπουρνάζη.
Ο Υφυπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Μάρδας επισκεπτόμενος το περίπτερο του Συνδέσμου Δήμων Ιαματικών Πηγών Ελλάδος, σημείωσε ότι με τις ιαματικές πηγές δύναται να εξευρεθούν σημαντικά έσοδα για την ελληνική οικονομία και τις τοπικές κοινωνίες.
Παράλληλα, το περίπτερο του Συνδέσμου Δήμων Ιαματικών Πηγών Ελλάδος μεταξύ άλλων επισκέφθηκαν, ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας, ο Βουλευτής Πέλλας ΣΥΡΙΖΑ κ. Γιάννης Σηφάκης, ο Τομεάρχης Τουρισμού και Βουλευτής Δωδεκανήσου ΣΥΡΙΖΑ κ. Νεκτάριος Σαντορινιός, η Τομεάρχης Τουρισμού και Βουλευτής Σερρων της Νέας Δημοκρατίας κ. Φωτεινή Αραμπατζή, ο Βουλευτής Εύβοιας ΣΥΡΙΖΑ κ. Αναστάσιος Πρατσόλης, ο Βουλευτής Σερρών ΝΔ κ. Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Βουλευτής Β’ Αθηνών του Ποταμιού κ. Γιώργος Αμυράς και εκπρόσωποι της Περιφέρειας Αττικής.
Στην παραπάνω δράση συμμετείχε με μεγάλη επιτυχία και η Δημοτική Επιχείρηση των Λουτρών Πόζαρ Αλμωπίας, όπου προβλήθηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο η περιοχή μας.
Συγκεκριμένα, πολύς κόσμος είχε την ευκαιρία να ενημερωθεί για τις ομορφιές του τόπου μας και για τις δυνατότητες που μπορεί να έχει ο κάθε επισκέπτης. Τα Λουτρά εκπροσώπησαν ο Διευθυντής της Δημοτικής Επιχείρησης κ. Χρήστος Δήμτσης και τα μέλη του Δ.Σ. κ. Σάνια Πέγιου και κ. Μελπωμένη Μπουρνάζη.
Ο Υφυπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Μάρδας επισκεπτόμενος το περίπτερο του Συνδέσμου Δήμων Ιαματικών Πηγών Ελλάδος, σημείωσε ότι με τις ιαματικές πηγές δύναται να εξευρεθούν σημαντικά έσοδα για την ελληνική οικονομία και τις τοπικές κοινωνίες.
Παράλληλα, το περίπτερο του Συνδέσμου Δήμων Ιαματικών Πηγών Ελλάδος μεταξύ άλλων επισκέφθηκαν, ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας, ο Βουλευτής Πέλλας ΣΥΡΙΖΑ κ. Γιάννης Σηφάκης, ο Τομεάρχης Τουρισμού και Βουλευτής Δωδεκανήσου ΣΥΡΙΖΑ κ. Νεκτάριος Σαντορινιός, η Τομεάρχης Τουρισμού και Βουλευτής Σερρων της Νέας Δημοκρατίας κ. Φωτεινή Αραμπατζή, ο Βουλευτής Εύβοιας ΣΥΡΙΖΑ κ. Αναστάσιος Πρατσόλης, ο Βουλευτής Σερρών ΝΔ κ. Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Βουλευτής Β’ Αθηνών του Ποταμιού κ. Γιώργος Αμυράς και εκπρόσωποι της Περιφέρειας Αττικής.
Κριτική παρουσίαση στα νέα βιβλία του Δημήτρη Α. Δημητριάδη «Απέναντι», «Τα μπλουζ είναι κόκκινα», «Café Republic»
Κριτική παρουσίαση της Κατερίνα Αδαμίδου
Οι τρεις ποιητικές συλλογές του Δημήτρη Α. Δημητριάδη που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο καιρό («Απέναντι», «Τα μπλουζ είναι κόκκινα», «Café Republic») είναι φυσική απόρροια του εκτροχιασμού της ελπίδας από τις ράγες της σύγχρονης εποχής, της αλλοτρίωσης του ανθρώπου που προελαύνει και της μεταμόρφωσής του που επέρχεται
Η έλλειψη στόχου και προορισμού, ο ξεριζωμός, η εσωτερική μετανάστευση και αιμορραγία, γίνονται στην ποίησή του τυφλωμένες αλήθειες, αδηφάγες φωνές και ερπετά κύματα που συνθέτουν ένα άγριο και μαύρο σκηνικό. Ο εφιάλτης διαχέεται από το όνειρο στην πραγματικότητα συναιρώντας τον ονειρικό με τον πραγματικό κόσμο και αποκλείοντας κάθε δίοδο διαφυγής, αφού κάθε διάσταση αποδεικνύεται αφιλόξενη.
Η ποίηση του Δημήτρη Α. Δημητριάδη σκοντάφτει επάνω στα άπειρα οστά της Ιστορίας, χάνεται στους λαβύρινθους της αγωνίας και συντρίβεται κάθε στιγμή στα φλεγόμενα πεδία βολής. Δεν ξεκουράζεται στα δημόσια πάρκα της προσαρμογής, ούτε φωταγωγείται από λυχνίες τεχνητές. Αναλώνεται στους κοινόχρηστους χώρους της ορφάνιας, μαζί με ρημαγμένα ένστικτα, μαζί με εικόνες που αγγίζουν άλλες εικόνες, άλλων και τις συμπαρασύρουν στο δικό της χορό. Κι όλα αυτά σε τόπους που υπάρχουν και δεν πάρχουν, που κινούνται προς το εμάς και προς το άπειρο, που συνδέουν το παντού με το πουθενά ή το εδώ με το εκεί, με πραγματικά τοπόσημα που έχουν μετουσιωθεί σε σήματα για διαδρομές εσωτερικές.
Μπροστά στον ποιητή στέκουν οι μικρές και μεγάλες ιστορίες, οι ανθρώπινες ζωές που συνεχίζουν και μες στον πιο μεγάλο χαλασμό. Μεταμορφώνονται από το λόγο για να χωρέσουν αλλού, εκεί όπου βαθαίνει ο χώρος φτάνοντας στον πυθμένα της θάλασσας με τα λαμπερά ναυάγια για να γίνει τρισδιάστατος, να παρουσιαστεί ανάγλυφη η κίνηση των όντων, ανθρώπων, ζωών και πραγμάτων, να αναληφθεί ως τους ουρανούς ό,τι εντός κι ό,τι εκτός, η αίσθηση και το αίσθημα, το ρίγος ή το τραύμα, η πίστη και η δυσπιστία.
Η ποίηση του Δημητριάδη είναι ποίηση ρυθμού και μυστικών αντηχήσεων. Με στόχους και αινίγματα. Με την αγωνία να δίνει τον τόνο, σαν άλλη μπωντλερική ομορφιά. Απόλυτα ρεαλιστική και υπέροχη. Γνωρίστε την.
Οι τρεις ποιητικές συλλογές του Δημήτρη Α. Δημητριάδη που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο καιρό («Απέναντι», «Τα μπλουζ είναι κόκκινα», «Café Republic») είναι φυσική απόρροια του εκτροχιασμού της ελπίδας από τις ράγες της σύγχρονης εποχής, της αλλοτρίωσης του ανθρώπου που προελαύνει και της μεταμόρφωσής του που επέρχεται
Η έλλειψη στόχου και προορισμού, ο ξεριζωμός, η εσωτερική μετανάστευση και αιμορραγία, γίνονται στην ποίησή του τυφλωμένες αλήθειες, αδηφάγες φωνές και ερπετά κύματα που συνθέτουν ένα άγριο και μαύρο σκηνικό. Ο εφιάλτης διαχέεται από το όνειρο στην πραγματικότητα συναιρώντας τον ονειρικό με τον πραγματικό κόσμο και αποκλείοντας κάθε δίοδο διαφυγής, αφού κάθε διάσταση αποδεικνύεται αφιλόξενη.
Η ποίηση του Δημήτρη Α. Δημητριάδη σκοντάφτει επάνω στα άπειρα οστά της Ιστορίας, χάνεται στους λαβύρινθους της αγωνίας και συντρίβεται κάθε στιγμή στα φλεγόμενα πεδία βολής. Δεν ξεκουράζεται στα δημόσια πάρκα της προσαρμογής, ούτε φωταγωγείται από λυχνίες τεχνητές. Αναλώνεται στους κοινόχρηστους χώρους της ορφάνιας, μαζί με ρημαγμένα ένστικτα, μαζί με εικόνες που αγγίζουν άλλες εικόνες, άλλων και τις συμπαρασύρουν στο δικό της χορό. Κι όλα αυτά σε τόπους που υπάρχουν και δεν πάρχουν, που κινούνται προς το εμάς και προς το άπειρο, που συνδέουν το παντού με το πουθενά ή το εδώ με το εκεί, με πραγματικά τοπόσημα που έχουν μετουσιωθεί σε σήματα για διαδρομές εσωτερικές.
Μπροστά στον ποιητή στέκουν οι μικρές και μεγάλες ιστορίες, οι ανθρώπινες ζωές που συνεχίζουν και μες στον πιο μεγάλο χαλασμό. Μεταμορφώνονται από το λόγο για να χωρέσουν αλλού, εκεί όπου βαθαίνει ο χώρος φτάνοντας στον πυθμένα της θάλασσας με τα λαμπερά ναυάγια για να γίνει τρισδιάστατος, να παρουσιαστεί ανάγλυφη η κίνηση των όντων, ανθρώπων, ζωών και πραγμάτων, να αναληφθεί ως τους ουρανούς ό,τι εντός κι ό,τι εκτός, η αίσθηση και το αίσθημα, το ρίγος ή το τραύμα, η πίστη και η δυσπιστία.
Η ποίηση του Δημητριάδη είναι ποίηση ρυθμού και μυστικών αντηχήσεων. Με στόχους και αινίγματα. Με την αγωνία να δίνει τον τόνο, σαν άλλη μπωντλερική ομορφιά. Απόλυτα ρεαλιστική και υπέροχη. Γνωρίστε την.
Ο Εδεσσαίος δάσκαλος έκανε ξανά παρέλαση με τους δυο μαθητές του στους Αρκιούς [ΕΙΚΟΝΕΣ]
Οι Αρκιοί είναι ένα νησάκι του Αιγαίου με μόλις 44 κατοίκους, δύο μαθητές του Δημοτικού και έναν δάσκαλο από τη Βόρειο Ελλάδα. Τον Τάσο Ζιάσκα.
Όπως σε κάθε Εθνική Επέτειο, ο δάσκαλος του νησιού κοινοποιεί τις φωτογραφίες από την παρέλαση με τους μαθητές του. Έτσι έκανε και σήμερα Παρασκευή (25/03/2016).
Οι φωτογραφίες είναι του Θεοφίλη Βαβλά.
newsbomb.gr
Ρίχνει αυλαία το Κέντρο Δια Βίου Μάθησης του Δήμου Έδεσσας
ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ ΔΗΜΟΥ ΕΔΕΣΣΑΣ - ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ενημερώνουμε όλους τους δημότες του Δήμου Έδεσσας, ότι το Κέντρο Δια Βίου Μάθησης ρίχνει αυλαία. Το ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ του Δήμου Έδεσσας, τέθηκε σε λειτουργία τον Μάρτιο του 2015, από το Δήμο Έδεσσας και το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων (διά της Γενικής Γραμματείας Διά Βίου Μάθησης & Νέας Γενιάς και του Ιδρύματος Νεολαίας και Διά Βίου Μάθησης). Το έργο εντάχθηκε στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Εκπαίδευση και Διά Βίου Μάθηση» και συγχρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και από εθνικούς πόρους.
Οι πολίτες του Δήμου αγκάλιασαν με ενθουσιασμό το θεσμό, με αιτήσεις που ξεπέρασαν τις 1000. Στα 2 χρόνια λειτουργίας του - στα οποία ουσιαστικά για 5 μήνες είχε μόνο την ευκαιρία να δημιουργήσει προγράμματα για τους δημότες (Απρίλιος-Ιούνιος 2015 και Δεκέμβριος-Ιανουάριος 2016)- δημιουργήθηκαν και προσφέρθηκαν δωρεάν, 17 δωρεάν εκπαιδευτικά προγράμματα, ενώ το σύνολο των ωφελούμενων εκπαιδευόμενων που ολοκλήρωσαν επιτυχώς προγράμματα, ξεπέρασε τους 200. Η παροχή δωρεάν εκπαίδευσης στους δημότες σε καιρό οικονομικής κρίσης αλλά και δημιουργικής απασχόλησης σε περίοδο ανεργίας, ήταν μια μεγάλη ανάσα για τον κόσμο όπως επίσης και η παροχή ίσων ευκαιριών σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.
Παρά τη συγκέντρωση υπογραφών και τα δημοσιεύματα στον Τύπο, τις επιστολές Δημάρχων και τις σχετικές ερωτήσεις βουλευτών στη Βουλή, που ζητούσαν την παράταση λειτουργίας των Κ.Δ.Β.Μ. μέχρι και τον Ιούλιο του 2016, η Γενική Γραμματεία Δια Βίου Μάθησης αποφάσισε το Έργο των Κ.Δ.Β.Μ. να κλείσει στα τέλη του Φεβρουαρίου, με την υπόσχεση ότι θα επαναλειτουργήσει απ’ το Σεπτέμβριο του 2016 με νέο σχεδιασμό.
Η ανησυχία για το πότε θα επαναλειτουργήσουν τα ΚΔΒΜ είναι μεγάλη, ενώ στον νέο σχεδιασμό προβλέπεται μείωση των στελεχών και αναπόφευκτα μείωση και του προσφερόμενου έργου. Η ουσία δεν είναι να συνεχίσει να υφίσταται ως τίτλος η Δια Βίου Μάθηση, αλλά να παράγει έργο και να ωφελεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος πολιτών αλλά δυστυχώς αυτό δεν μπορεί να εκτιμηθεί και απαξιώνεται. Η προσπάθεια για ανάπτυξη της δυναμικής πορείας του έργου και εξασφάλισης όσων ήταν απαραίτητων για τη λειτουργία του διακόπτεται, παρά την ανταπόκρισή και την λαχτάρα του κόσμου για Δια Βίου Μάθηση. Χώροι και εξοπλισμοί θα μείνουν πλέον ανεκμετάλλευτοι. Το ίδιο συνέβη και το 2011 με το κλείσιμο των Κέντρων Εκπαίδευσης Ενηλίκων όπου η χώρα έμεινε για δύο έτη χωρίς εκπαίδευση ενηλίκων και το 2013 αρχίσαμε πάλι από το μηδέν.
Το δικαίωμα δωρεάν εκπαίδευσης ενηλίκων συνεχίζεται μόνο για την Στερεά Ελλάδα και τα νησιά του νοτίου Αιγαίου, για την υπόλοιπη Ελλάδα δυστυχώς τα Κέντρα Δια Βίου Μάθησης κλείνουν. Αυτό αποτελεί διάκριση για τα στελέχη, τους εκπαιδευτές, τους Δήμους και κυρίως τους εκπαιδευόμενους. Αναρωτιόμαστε σε πόσες χώρες θα μπορούσε να συμβεί
Ευχαριστούμε για μια ακόμη φορά τους εκπαιδευτές μας για την πολύτιμη προσφορά εκπαιδευτικού έργου, τους εκπαιδευόμενους που μας εμπιστεύτηκαν τον ελεύθερο χρόνο τους και τις προσδοκίες τους, εφημερίδες και ιστοσελίδες της ευρύτερης περιοχής για την στήριξη και την προβολή του έργου μας. Λυπούμαστε που δεν μπορέσαμε να ικανοποιήσουμε όλα τα αιτήματα των πολιτών, λόγω της περικοπής των ωρών που μας επιβλήθηκε και της διακοπής του έργου.
Τα πιστοποιητικά όσων παρακολούθησαν επιτυχώς προγράμματα του ΚΔΒΜ ΕΔΕΣΣΑΣ, κατά τον Απρίλιο-Ιούνιο 2015, βρίσκονται στο ΚΕΠ ΕΔΕΣΣΑΣ (ημιόροφος) και μπορούν να τα παραλαμβάνουν εργάσιμες μέρες και ώρες από τον κο Δήμτση Αθανάσιο, τηλ. 2381350019. Οι φετινές βεβαιώσεις (Δεκέμβρίου-Ιανουαρίου 2016) ετοιμάστηκαν και έχουν αποσταλεί στην Αθήνα για υπογραφές. Αναμένεται να καθυστερήσουν ένα μήνα περίπου ακόμη (πληροφορίες στο ΚΕΠ κο Δήμτση, email: sakisdimtsis@edessa.gr).
Mε εκτίμηση,
Δίτσου Μαρία,
ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ, ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ ΔΗΜΟΥ ΕΔΕΣΣΑΣ
fanimaria@hotmail.com
www.facebook.com/kdvmedessas
Ενημερώνουμε όλους τους δημότες του Δήμου Έδεσσας, ότι το Κέντρο Δια Βίου Μάθησης ρίχνει αυλαία. Το ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ του Δήμου Έδεσσας, τέθηκε σε λειτουργία τον Μάρτιο του 2015, από το Δήμο Έδεσσας και το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων (διά της Γενικής Γραμματείας Διά Βίου Μάθησης & Νέας Γενιάς και του Ιδρύματος Νεολαίας και Διά Βίου Μάθησης). Το έργο εντάχθηκε στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Εκπαίδευση και Διά Βίου Μάθηση» και συγχρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και από εθνικούς πόρους.
Οι πολίτες του Δήμου αγκάλιασαν με ενθουσιασμό το θεσμό, με αιτήσεις που ξεπέρασαν τις 1000. Στα 2 χρόνια λειτουργίας του - στα οποία ουσιαστικά για 5 μήνες είχε μόνο την ευκαιρία να δημιουργήσει προγράμματα για τους δημότες (Απρίλιος-Ιούνιος 2015 και Δεκέμβριος-Ιανουάριος 2016)- δημιουργήθηκαν και προσφέρθηκαν δωρεάν, 17 δωρεάν εκπαιδευτικά προγράμματα, ενώ το σύνολο των ωφελούμενων εκπαιδευόμενων που ολοκλήρωσαν επιτυχώς προγράμματα, ξεπέρασε τους 200. Η παροχή δωρεάν εκπαίδευσης στους δημότες σε καιρό οικονομικής κρίσης αλλά και δημιουργικής απασχόλησης σε περίοδο ανεργίας, ήταν μια μεγάλη ανάσα για τον κόσμο όπως επίσης και η παροχή ίσων ευκαιριών σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.
Παρά τη συγκέντρωση υπογραφών και τα δημοσιεύματα στον Τύπο, τις επιστολές Δημάρχων και τις σχετικές ερωτήσεις βουλευτών στη Βουλή, που ζητούσαν την παράταση λειτουργίας των Κ.Δ.Β.Μ. μέχρι και τον Ιούλιο του 2016, η Γενική Γραμματεία Δια Βίου Μάθησης αποφάσισε το Έργο των Κ.Δ.Β.Μ. να κλείσει στα τέλη του Φεβρουαρίου, με την υπόσχεση ότι θα επαναλειτουργήσει απ’ το Σεπτέμβριο του 2016 με νέο σχεδιασμό.
Η ανησυχία για το πότε θα επαναλειτουργήσουν τα ΚΔΒΜ είναι μεγάλη, ενώ στον νέο σχεδιασμό προβλέπεται μείωση των στελεχών και αναπόφευκτα μείωση και του προσφερόμενου έργου. Η ουσία δεν είναι να συνεχίσει να υφίσταται ως τίτλος η Δια Βίου Μάθηση, αλλά να παράγει έργο και να ωφελεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος πολιτών αλλά δυστυχώς αυτό δεν μπορεί να εκτιμηθεί και απαξιώνεται. Η προσπάθεια για ανάπτυξη της δυναμικής πορείας του έργου και εξασφάλισης όσων ήταν απαραίτητων για τη λειτουργία του διακόπτεται, παρά την ανταπόκρισή και την λαχτάρα του κόσμου για Δια Βίου Μάθηση. Χώροι και εξοπλισμοί θα μείνουν πλέον ανεκμετάλλευτοι. Το ίδιο συνέβη και το 2011 με το κλείσιμο των Κέντρων Εκπαίδευσης Ενηλίκων όπου η χώρα έμεινε για δύο έτη χωρίς εκπαίδευση ενηλίκων και το 2013 αρχίσαμε πάλι από το μηδέν.
Το δικαίωμα δωρεάν εκπαίδευσης ενηλίκων συνεχίζεται μόνο για την Στερεά Ελλάδα και τα νησιά του νοτίου Αιγαίου, για την υπόλοιπη Ελλάδα δυστυχώς τα Κέντρα Δια Βίου Μάθησης κλείνουν. Αυτό αποτελεί διάκριση για τα στελέχη, τους εκπαιδευτές, τους Δήμους και κυρίως τους εκπαιδευόμενους. Αναρωτιόμαστε σε πόσες χώρες θα μπορούσε να συμβεί
Ευχαριστούμε για μια ακόμη φορά τους εκπαιδευτές μας για την πολύτιμη προσφορά εκπαιδευτικού έργου, τους εκπαιδευόμενους που μας εμπιστεύτηκαν τον ελεύθερο χρόνο τους και τις προσδοκίες τους, εφημερίδες και ιστοσελίδες της ευρύτερης περιοχής για την στήριξη και την προβολή του έργου μας. Λυπούμαστε που δεν μπορέσαμε να ικανοποιήσουμε όλα τα αιτήματα των πολιτών, λόγω της περικοπής των ωρών που μας επιβλήθηκε και της διακοπής του έργου.
Τα πιστοποιητικά όσων παρακολούθησαν επιτυχώς προγράμματα του ΚΔΒΜ ΕΔΕΣΣΑΣ, κατά τον Απρίλιο-Ιούνιο 2015, βρίσκονται στο ΚΕΠ ΕΔΕΣΣΑΣ (ημιόροφος) και μπορούν να τα παραλαμβάνουν εργάσιμες μέρες και ώρες από τον κο Δήμτση Αθανάσιο, τηλ. 2381350019. Οι φετινές βεβαιώσεις (Δεκέμβρίου-Ιανουαρίου 2016) ετοιμάστηκαν και έχουν αποσταλεί στην Αθήνα για υπογραφές. Αναμένεται να καθυστερήσουν ένα μήνα περίπου ακόμη (πληροφορίες στο ΚΕΠ κο Δήμτση, email: sakisdimtsis@edessa.gr).
Mε εκτίμηση,
Δίτσου Μαρία,
ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ, ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ ΔΗΜΟΥ ΕΔΕΣΣΑΣ
fanimaria@hotmail.com
www.facebook.com/kdvmedessas
Δεν ηξερες, δε ρωταγες;
Δεν ηξερες, δε ρωταγες;
Ευγενεια;Ειδος προς εξαφανιση...Τη χανουμε ολοενα και περισσοτερο μεσα στη βιασυνη μας και τους προβληματισμους των καιρων μας.Σκεφτειτε ποση ευγενεια μπορειτε να δειξετε με μια απλη κινηση των χειλιων σας.Το χαμογελο ειναι μεταδοτικο.Χρησιμοποιηστε το και θα το κανουν και οι αλλοι γυρω σας.Βγειτε απο το μικροκοσμο σας.Κοιταξτε τους αλλους στα ματια και επικοινωνηστε μαζι τους.
Ευγενεια;Ειδος προς εξαφανιση...Τη χανουμε ολοενα και περισσοτερο μεσα στη βιασυνη μας και τους προβληματισμους των καιρων μας.Σκεφτειτε ποση ευγενεια μπορειτε να δειξετε με μια απλη κινηση των χειλιων σας.Το χαμογελο ειναι μεταδοτικο.Χρησιμοποιηστε το και θα το κανουν και οι αλλοι γυρω σας.Βγειτε απο το μικροκοσμο σας.Κοιταξτε τους αλλους στα ματια και επικοινωνηστε μαζι τους.
Πειτε ενα ευχαριστω.Μπορει να εχει θετικη επιδραση σε καποιον.Ειναι απλα μια λεξη.Χρησιμοποιηστε την.Μην προσπερνατε τους γυρω σας.Χαιρετιστε τους.Καντε ενα νευμα με το κεφαλι.Χαμογελαστε...
Ξεπεραστε τη ντροπη και καντε ενα κοπλιμεντο.Πειτε ομορφα πραγματα στους γυρω σας και ανακαλυψτε φωτεινα προσωπα...Η γλωσσα δεν ειναι μονο για κριτικες και κακοβουλα σχολια.Ενιοτε ειναι και για μια απλη,καλοπροαιρετη,ανθρωπινη,ευγενικη κουβεντα...
Χρησιμοποιηστε την...
Πικρές αλήθειες για τα κέντρα φιλοξενίας μεταναστών στην Έδεσσα
Το www.meapopsi.gr ύστερα από τον ντόρο που έχει γίνει μετά τη συνεδρίαση του Δημοτικού συμβουλίου Έδεσσας για το ενδεχόμενο λειτουργίας κέντρου φιλοξενίας μεταναστών στην Έδεσσα παρουσιάζει κάποιες πικρές αλήθειες οι οποίες πέραν του ανθρωπισμού και του αισθήματος φιλοξενίας που μας διακατέχει, σίγουρα θα πρέπει να αποτελέσει σπουδή προβληματισμού για τις προτάσεις που έβαλε ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννης Σηφάκης για το πρώην Στρατόπεδο Κλεισοχωρίου και για τις πρώην παιδικές κατασκηνώσεις Σωτήρας. Άξιο αναφοράς το γεγονός ότι το δημοτικό συμβούλιο Έδεσσας με την σύμφωνη γνώμη όλων των παρατάξεων πλην του κου Μιχάλη Φουνταλή αποφάσισε να παρθεί απόφαση της αναβολής του θέματος ώστε η τοπική κοινωνία να συζητήσει το ζήτημα όπως και οι αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου Έδεσσας, οι δομές αλλά και άλλοι φορείς ώστε να διαπιστωθεί να μπορεί να λειτουργήσουν δομές μόνιμες αλληλεγγύης αλλά και να αποσαφηνιστεί αν υπάρξει χρηματοδότηση των Δήμων αλλά και εφαρμογή της αναλογικότητας καθώς και καταγγελία του Πολέμου που ουσιαστικά δημιούργησε αυτή την κατάσταση. Παρακάτω δείτε μερικούς εύλογους προβληματισμούς:
Στρατόπεδο Κλεισοχωρίου
Στρατόπεδο Κλεισοχωρίου
η πρόταση μπορεί να έγινε αλλά είναι γεγονός ότι μιλάμε για δυο πρώην στρατόπεδα. Το ένα είναι δυτικά και το άλλο ανατολικά. Για ποιο από τα δυο λοιπόν αναφέρεται ο κος Σηφάκης. Αποτελεί ακόμη αποτρεπτικό παράγοντα το γεγονός ότι το χωριό Κλεισοχώρι βρίσκεται κολλητά με το πρώην στρατόπεδο και επειδή η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κάνουν λόγο για ανοικτές δομές, μπορεί κάποιος να καταλάβει ότι οι εκατοντάδες μετανάστες θα μπορούν να κινούνται όπου θέλουν. Ακόμη το γεγονός ότι δεν έχει ξεκαθαρίσει το ιδιοκτησιακό του πρώην Στρατοπέδου είναι θέμα. Καταρχήν στο πρώην στρατόπεδο είχε παραχωρηθεί από τον Δήμο στο Κράτος για να δημιουργηθεί εκεί. Τελικώς όταν το στρατόπεδο έκλεισε δεν γύρισε και πάλι στον Δήμο. Ακόμη το γεγονός ότι διαλύθηκαν τα κτίρια αλλά και ότι δεν υπάρχουν στοιχειώδεις υποδομές. Όπως και το γεγονός ότι σε εκείνες τις υποδομές σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να φιλοξενηθούν πάνω από 150 άτομα. Ακόμη και το στρατόπεδο του Μεσημερίου που έπεσε ως ιδέα ανεπίσημα και χωρίς να καταγραφεί στα επίσημα κείμενα μπορεί να φιλοξενήσει έως 400 άτομα. Άρα το σχέδιο για κέντρο φιλοξενίας μεταναστών γύρω στα 1000 άτομα πάει περίπατο. Ακόμη μέσα στο στρατόπεδο δεν μπορεί να υπάρξει πρόσβαση εύκολα μιας και είναι δασώδης περιοχή. Τέλος άξιο αναφοράς το γεγονός ότι απέναντι από το πρώην στρατόπεδο Κλεισοχωρίου υπάρχει εκκλησία ενεργή του χωριού και δεν γνωρίζουμε αν προκαλεί προβλήματα όταν θα υπάρχει Θεία Λειτουργία.
Κατασκηνώσεις Σωτήρας
Μια από τα ίδια αναφορικά με το ιδιοκτησιακό που δεν βρίσκεται στον Δήμο Έδεσσας. Ερειπωμένα κτήρια που σε καμιά περίπτωση δεν διαθέτουν υποδομές. Σύμφωνα με τα μέχρι σήμερα στοιχεία μπορεί να φιλοξενήσει έως 300 άτομα με σκοινές. Άρα και αυτός ο χώρος έχει θέματα.
ΕΠΣ ΠΕΛΛΑΣ: Οι διαιτητές των αγώνων του Σαββατοκύριακου
Θερινή ώρα από την ερχόμενη Κυριακή 27 Μαρτίου
Στις 3:00 τα ξημερώματα της Κυριακής 27 Μαρτίου θα πρέπει να γυρίσουμε το ρολόι μας μία ώρα μπροστά (δηλαδή η ώρα θα δείχνει 4:00) καθώς λήγει η εφαρμογή του μέτρου της χειμερινής ώρας.
H ώρα, σύμφωνα με την Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλάζει πάντα την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου (μία ώρα μπροστά) και την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου (μία ώρα πίσω).
Αφιέρωμα: Τα κρυφά σύμβολα των χαρτονομισμάτων
Χαρτονομίσματα με τη λέξη "σεξ", λάθος υπογραφές, δαίμονες, πεντάλφες, 666, μασονικά σύμβολα και αριθμοί των Ιλλουμινάτι... Σύμπτωση ή σκοπιμότητα η επιλογή τους; Το βέβαιο είναι ότι η αξία για τους συλλέκτες ανεβαίνει κατακόρυφα
Μικρά μικρά από το Δήμο Αλμωπίας: Τι είπαν Κετικίδης , Πασόης, Ζαχαριάδης, Χουρσόγλου και Δ. Μπίνος
6 tips για να ακολουθείς στις συνεντεύξεις που δεν έχεις ξανακούσει - του Γρηγόρη Βαρνάβα
6 tips για να ακολουθείς στις συνεντεύξεις που δεν έχεις ξανακούσει - του Γρηγόρη Βαρνάβα για το ialmopia.gr
Ολοκλήρωση επιδοτούμενου σεμιναρίου ΛΑΕΚ 1-25 με τίτλο «ΣΥΧΡΟΝΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΗΣ ΚΑΙ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗΣ ΠΕΛΑΤΩΝ»
Ολοκληρώθηκαν το σεμινάριο ΛΑΕΚ 1-25 με τίτλο «ΣΥΧΡΟΝΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΗΣ ΚΑΙ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗΣ ΠΕΛΑΤΩΝ» που οργάνωσε η Ομοσπονδία Επαγγελματικών Βιοτεχνικών και Εμπορικών Σωματείων (Ο.Ε.Β.Ε.Σ.) Ν. Πέλλας. Στο σεμινάριο πήραν μέρος εργαζόμενοι από επιχειρήσεις της περιοχής μας.
Για όσους ενδιαφέρονται να παρακολουθήσουν μελλοντικά τα σεμινάρια να απευθύνονται για περισσότερες πληροφορίες στα γραφεία της ΟΕΒΕΣ Ν. Πέλλας Πέλλης 11 καθημερινά από τις 11.00 – 13.00 μ.μ. και στο τηλέφωνο 2381027367.
ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΤΟΔΙΤΣΚΑΣ Γ. ΠΕΡΤΣΕΜΠΛΗΣ Ν.
Για όσους ενδιαφέρονται να παρακολουθήσουν μελλοντικά τα σεμινάρια να απευθύνονται για περισσότερες πληροφορίες στα γραφεία της ΟΕΒΕΣ Ν. Πέλλας Πέλλης 11 καθημερινά από τις 11.00 – 13.00 μ.μ. και στο τηλέφωνο 2381027367.
ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΤΟΔΙΤΣΚΑΣ Γ. ΠΕΡΤΣΕΜΠΛΗΣ Ν.
Πόσο είναι ο κατώτατος μισθός στις χώρες του εξωτερικού
Συγκρίνοντας τον κατώτατο μισθό που παίρνει ένας εργαζόμενος στην Ελλάδα, με αυτόν που παίρνουν εργαζόμενοι από κάθε γωνιά της Γης (Pics)
Με διανομή φυτών στα χωριά της Αλμωπίας υποδέχθηκε την άνοιξη ο Δήμος Αλμωπίας
Πρόκειται για μία πρωτοβουλία που σχετίζεται με την ανάγκη για προστασία του περιβάλλοντος, ενώ ταυτόχρονα θα γεμίσουν χρώματα και αρώματα από τα πολύχρωμα λουλούδια τα χωριά μας. Τα σημεία που θα φυτευτούνε, θα επιλεγούν από τις τοπικές κοινωνίες.
Μάλιστα, ο Δήμαρχος Αλμωπίας κ. Δημήτρης Μπίνος επισκέφθηκε τα Φυτώρια Γιαννούση, όπου είχε την ευκαιρία να ευχαριστήσει θερμά τους ιδιοκτήτες για την ευγενική τους πρωτοβουλία και με αυτή την ευκαιρία ευχήθηκε καλή Άνοιξη σε όλο τον κόσμο.
Η ζωή & Λυρική ποίηση - του Μύρωνα Κομνηνού
Η ζωή & Λυρική ποίηση - του Μύρωνα Κομνηνού αποκλειστικά για το ialmopia.gr
Η ζωή
Να ζεις σημαίνει να ανοίγεις ένα δρόμο, μέσα από το ίδιο σου, το άπειρο!
Η ζωή μας – μέτρο άνευ λόγου και προσκυνηματικό ταξίδι προς τον ίδιο
μας, τον εαυτό!
Η τραγωδία γεννήθηκε, από έλλειψη διορατικότητας. Ο εγωισμός, μια άμυνα,
με την προϋπόθεση, ότι υπάρχει κάτι να υπερασπιστείς!
Να φτάσεις ως το τέρμα των ιδεών, εκείνες όμως φτάνουν ως το τέρμα
των πραγμάτων!
Ελάχιστοι είναι οι εραστές της ζωής, που παραδέχονται, ότι το μέλι και η χολή της,
είναι θρεπτικές και ζωτικές ουσίες!
Πρέπει να επιλέγουμε, -ακολουθώντας την κλίση, την τέχνη, το συναίσθημα, ή
την πλάνη- αυτό που θα μπορούσε να μας αποκαλύψει και να μας εκφράσει
καλύτερα!
Οι ποιητές, με ευμετάβλητη διάθεση, είναι οι καλύτεροι διερμηνείς μας, έχουν
την ικανότητα να βρίσκονται ταυτοχρόνως εντός και υπεράνω της ζωής. Ακολουθούν
ένα είδος στωικού επικουρισμού, αρπάζοντας στην στιγμή ένα δίδαγμα από
κάθε γεγονός και από τον εαυτό τους, αντλώντας την γνώση των όντων, από
την ηδονή, χωρίς να επιδιώκουν ή να αποφεύγουν τα δεινά που προξενεί!
Να αναπαύεσαι στην δράση ενός ονείρου, να είσαι ευαίσθητος, προσεκτικός
σε κάθε σημείο, να δημιουργεί ή να εκμαιεύεις από τον καθένα την ένθεή του
φύση, να ερμηνεύεις τα πιο απόκρυφα μηνύματα, να ξέρεις να βολιδοσκοπείς
τον θάνατο, και ακόμη και στην επιθανάτια αγωνία σου, να αμφιβάλλεις για
το τέλος ……….
Λυρική ποίηση
Η λυρική ποίηση είναι ένα από τα τρία βασικά ποιητικά είδη: τα άλλα δύο είναι η επική καi η δραματική ποίηση. Η λυρική ποίηση γεννήθηκε από την ανάγκη του ατόμου να εκφράσει τα προσωπικά του συναισθήματα, και μάλιστα να τα εκφράσει τραγουδώντας και χορεύοντας με την συνοδεία μουσικού οργάνου, όπως φαίνεται από το επίθετο «λυρική», που έχει προφανώς άμεση σχέση με την λύρα.
Τα αρχαιότερα λυρικά ποιήματα περιέχονται στα κείμενα που βρέθηκαν στις αιγυπτιακές πυραμίδες (2600 π.Χ.) και περικλείουν ελεγειακούς στίχους, ωδές και ύμνους. Άφθονο επίσης λυρικό στοιχείο συναντούμε στους εβραϊκούς ψαλμούς, και σε άλλα κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης.
Εκεί όμως που άνθισε η λυρική ποίηση είναι στην αρχαία Ελλάδα, όπου δημιουργήθηκαν και τα κυριότερα είδη της: Ελεγειακή, ιαμβική, μελική και χορική ή χορωδιακή ποίηση. Από την άποψη της ιστορικής πορείας του Ελληνικού λαού, η αρχαία λυρική ποίηση, με τα βιώματα που πρόβαλε και τις ιδέες που καλλιέργησε, συνετέλεσε στο να δυνηθούν οι Έλληνες της εποχής εκείνης ν’ αντιμετωπίσουν τον δεσποτισμό τόσο στο εσωτερικό, καταργώντας την ως πολίτευμα, όσο και στο εξωτερικό, εξουδετερώνοντας τον Περσικό εισβολέα. Όμως η πολιτική ελευθερία ήταν μόνον η μία μορφή της ελευθερίας, γιατί, προβάλλοντας αδιάλειπτα τον προσωπικό στοχασμό, η λυρική μούσα άνοιξε τον δρόμο προς τα μεγάλα ερωτικά που θέτει στον εαυτό του ο άνθρωπος – και έγινε έτσι πρόδρομος της επιστημονικής και φιλοσοφικής σκέψης.
Ως λογοτεχνικό είδος η λυρική ποίηση αποτέλεσε το απαραίτητο πέρασμα από την αφήγηση του έπους προς το αττικό δράμα όσο και προς την επιστημονική πεζογραφία.
Γενικά, η αρχαία Ελληνική λυρική ποίηση, με την πολυδιάστατη κίνηση και ανάπτυξή της, κατόρθωσε να εκφράσει και τον σφυγμό της ζωής και την πνευματική δράση και την μέριμνα του ελεύθερου πολίτη για τα κοινωνικά, τα ηθικά και τα πολιτικά προβλήματα, δηλαδή μπόρεσε να προβάλει την εικόνα του ολοκληρωμένου ανθρώπου.
Στην μεσαιωνική εποχή, παράλληλα με την θρησκευτική λυρική ποίηση αναπτύσσεται η λεγόμενη λαϊκή λυρική ποίηση, με τους τροβαδούρους, που η τέχνη τους είχε σημαντική επίδραση πάνω σε μεγάλους ποιητές – όπως ο Dante και ο Petearacha.
Οι δικοί μου λυρικοί στίχοι, συνήθως αφιερώνονται στις κυρίες μεγάλης ηλικίας και τις στιγμές που γράφω τους στίχους, σιγοτραγουδώ! Πολλές φορές εξυμνώ την πατρίδα μου και ριγώ. Όταν οι στίχοι μου είναι αφιερωμένοι, στους εξαθλιωμένους πατριώτες μου, ή στα παιδιά που πνίγονται στο Αιγαίο, δεν σιγοτραγουδώ, αλλά κλαίω!
Μύρωνας Κομνηνός
Άγριες συμπλοκές στη Βέροια με αφορμή τους πρόσφυγες - Πέταξαν γουρουνοκεφαλές στο πούλμαν που τους μετέφερε
ΠΕΤΑΞΑΝ ΓΟΥΡΟΥΝΟΚΕΦΑΛΕΣ ΣΤΟ ΠΟΥΛΜΑΝ ΠΟΥ ΜΕΤΕΦΕΡΕ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ - ΠΗΓΑΝ ΝΑ ΛΙΝΤΣΑΡΟΥΝ ΤΟΝ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ
Παρασκευή 25 Μαρτίου 2016
Η Εθνική επέτειος της 25ης Μαρτίου - Χρόνια πολλά Έλληνες
Κάθε χρόνο στις 25 Μαρτίου τιμούμε και γιορτάζουμε τον ξεσηκωμό των υπόδουλων Ελλήνων κατά του Τούρκου δυνάστη για ελευθερία και αυτοδιάθεση. Εκ των πραγμάτων είναι η πιο σημαντική ημερομηνία στην ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας, ως αφετηρία της εθνικής παλιγγενεσίας.
Η επέτειος να γιορτάζουμε τον εθνικό ξεσηκωμό στις 25 Μαρτίου καθιερώθηκε στις 15 Μαρτίου 1838 από τον βασιλιά Όθωνα, προκειμένου να συνδεθεί με το εκκλησιαστικό γεγονός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ήταν και επιθυμία του Αλέξανδρου Υψηλάντη και της Φιλικής Εταιρείας να συνδεθεί η έναρξη της επανάστασης με μια μεγάλη εκκλησιαστική εορτή για να τονωθεί το φρόνημα των υπόδουλων Ελλήνων.
Στην πραγματικότητα, η Επανάσταση δεν ξεκίνησε στις 25 Μαρτίου 1821, αλλά λίγες μέρες νωρίτερα στην Πελοπόννησο, μία περιοχή με συμπαγείς ελληνικούς πληθυσμούς και μικρή στρατιωτική παρουσία των Τούρκων.
Ο στρατιωτικός και πολιτικός διοικητής της Πελοποννήσου (Μόρα Βαλεσί) Χουρσίτ Πασάς βρισκόταν στα Γιάννινα για να εξοντώσει τον Αλή Πασά, ο οποίος είχε αυτονομηθεί από την Υψηλή Πύλη. Πριν από την αναχώρησή του, ο Χουρσίτ είχε λάβει διαβεβαιώσεις από τους προεστούς του Μοριά ότι οι φήμες που κυκλοφορούσαν για τον επικείμενο ξεσηκωμό των ραγιάδων ήταν ανυπόστατες.
Αχαιοί και Μανιάτες ερίζουν για το ποιος έριξε την πρώτη τουφεκιά του εθνικού ξεσηκωμού. Στις 21 Μαρτίου αρχίζει η πολιορκία των Καλαβρύτων από τον Σωτήρη Χαραλάμπη και τους Πετμεζαίους. Είναι η πρώτη πολεμική ενέργεια της Επανάστασης και θα λήξει νικηφόρα μετά από πέντε ημέρες.
Στις 23 Μαρτίου οι Μανιάτες υπό την αρχηγία του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και τη συνεπικουρία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη καταλαμβάνουν την Καλαμάτα και με διακήρυξή τους κάνουν γνωστό στη διεθνή κοινότητα τον ξεσηκωμό των Ελλήνων.
Την ίδια ημέρα, οι άνδρες του Αντρέα Λόντου θέτουν υπό τον έλεγχό τους τη Βοστίτσα (σημερινό Αίγιο), ενώ επαναστατικός αναβρασμός επικρατεί στην Πάτρα. Από την Κωνσταντινούπολη με προορισμό το Άγιο Όρος αναχωρεί ο σερραίος έμπορος και φλογερός πατριώτης Εμμανουήλ Παππάς, προκειμένου να ξεκινήσει την Επανάσταση στη Μακεδονία.
Η 23η Μαρτίου είναι ο πρώτος σημαντικός σταθμός του εθνικού αγώνα και θα μπορούσε κάλλιστα να είχε πάρει τη θέση της 25ης Μαρτίου στο εορταστικό καλεντάρι της χώρας μας.
Η καθιέρωση του εορτασμού
Πρώτος ο Παναγιώτης Σούτσος πρότεινε το 1834 την καθιέρωση εορτασμού της Ελληνικής Επανάστασης την 25η Μαρτίου, αναφέροντας ότι ήταν η ημέρα γενίκευσης της επανάστασης στην Πελοπόννησο και αναγέννησης της Ελλάδας, σε υπόμνημα το οποίο ο Ιωάννης Κωλέττης υπέβαλε στον Όθωνα ως πρόταση σχεδίου νόμου.
Το έγγραφο του Κωλέττη, τότε Υπ. Εσωτερικών, έχει ημερομηνία 22 Ιαν./2 Φεβρ. 1835 και πρότεινε στο Βασιλέα τη θέσπιση εορτασμών με πανελλήνιους αγώνες παρόμοιους με αυτούς της αρχαίας Ελλάδας.
Η εισήγησή του είναι σε γαλλική γλώσσα με γερμανική περίληψη.
Αναφέρει ότι ο "περίφημος Γερμανός" (celebre Germanos) κήρυξε την Επανάσταση στις 17 Μαρτίου 1821 στην Αγία Λαύρα, και ότι η επανάσταση γενικεύτηκε στην Πελοπόννησο την 25 Μαρτίου την οποία και θεωρεί ως εναρκτήρια ημερομηνία μιας νέας εποχής για την Ελλάδα.
Λέει μάλιστα ότι υπήρχε προφητεία των μοναχών του Μεγάλου Σπηλαίου ότι σ' αυτή την ημερομηνία θα συνέβαινε αναγέννηση της Ελλάδος, και ότι οι Οθωμανοί της Πελοποννήσου το γνώριζαν και κάθε χρόνο αυτή την ημερομηνία έπαιρναν έκτακτα μέτρα ασφαλείας.
Οι εορτασμοί που πρότεινε ο Κωλέττης περιλάμβαναν διαγωνισμούς στις τέχνες και τα γράμματα και σε διάφορα αγωνίσματα. Θα γίνονταν στην Τρίπολη, την Αθήνα, την Ύδρα και το Μεσολόγγι, εκ περιτροπής μέσα σε μία τετραετία, όπως στην αρχαιότητα οι Ολυμπιακοί, οι Πυθικοί κτλ.
Το 1836 τιμήθηκε η 25η Μαρτίου σε συνδυασμό με τα Καλάβρυτα και τον Π. Πατρών Γερμανό με χάλκινο μετάλλιο που κόπηκε με την ευκαιρία του γάμου του βασιλιά Όθωνα και της Αμαλίας.
Σ' αυτό εικονίζεται η θρυλική σκηνή, με τον Γερμανό να κρατά υψωμένη σημαία και σταυρό και δύο ένοπλους αγωνιστές σε κίνηση ορκωμοσίας ή χαιρετισμού. Φέρει την επιγραφή "ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΥΨΩΣΩ ΑΥΤΟΝ - ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ 25 ΜΑΡΤ. 1821" (το απόφθεγμα είναι από την Έξοδο, ιε', 3). Η άλλη όψη του μεταλλίου εικονίζει τον Γερμανό.
Ο εορτασμός "εἰς τὸ διηνεκὲς" της Επανάστασης την 25η Μαρτίου καθιερώθηκε το 1838 με το Βασιλικό Διάταγμα 980 / 15(27)-3-1838 της Κυβέρνησης Όθωνος και συγκεκριμένα του Γεώργιου Γλαράκη, γραμματέα της Επικρατείας (υπουργού) επί των Εκκλησιαστικών, Δημοσίας Εκπαιδεύσεως και Εσωτερικών.
Ο Γλαράκης ήταν ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους του ρωσικού κόμματος, των Ναπαίων, που εκείνη την περίοδο απολάμβανε την εύνοια του Όθωνα.
Κατά την ιστορικό Χρ. Κουλούρη ο Γλαράκης προσπαθούσε να ενισχύσει τη δημοτικότητά του προσεταιριζόμενος την απήχηση των εκφραστών της Ορθοδοξίας, και ενδεχομένως σε αυτό να οφείλεται η θρησκευτική χροιά του διατάγματος και η καθιέρωση της εορτής.
Ωστόσο, κατά τον πρώτο εορτασμό της επετείου, το 1838, από τους ξένους πρέσβεις και προσωπικό πρεσβειών απουσίασαν από την εορτή μόνο αυτοί της Ρωσίας και της Αυστρίας με τους υπαλλήλους τους.
Εξ άλλου, από τις πρώτες μέρες της Επανάστασης ήταν εμφανής η θρησκευτική διάσταση της Επανάστασης ακόμα και σε μη ορθόδοξους παρατηρητές ενώ οι θρησκευτικές αναφορές υπάρχουν σε όλα τα επίσημα κείμενα της Επανάστασης (π.χ. βλέπε Συνέλευση των Καλτεζών, Μάϊος 1821).
Από την Δ' Εθνοσυνέλευση του 1829 είχε ήδη εγκριθεί ψήφισμα για την ίδρυση Ναού όπου θα τιμάται η Θεία βοήθεια προς την Επανάσταση.
Ο πρώτος εορτασμός στην Αθήνα όπου συμμετείχαν ο Βασιλιάς Όθων και η Βασίλισσα Αμαλία, πολιτικές και στρατιωτικές αρχές και πλήθος λαού, έγινε στον Ναό της Αγίας Ειρήνης.
Ο Μητροπολιτικός Ναός των Αθηνών θεμελιώθηκε την 25 Δεκ. 1842 και αφιερώθηκε στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου για να τιμηθεί η 25 Μαρτίου 1821.
Το 1839, ο Αμβρόσιος Φραντζής αναφέρει ότι η 25η Μαρτίου ήταν ημέρα «ρητή και εμφυτευμένη εις τας καρδίας των Πελοποννησίων κτλ. ως ημέρα ενάρξεως της Ελληνικής επαναστάσεως», ενώ ο ίδιος παρουσιάζει τα γεγονότα στα οποία η 25η Μαρτίου είναι μια από τις ημέρες των πρώτων ενεργειών που άρχισαν μετά τα μέσα Μαρτίου και όχι «ημέρα ενάρξεως".
Μετά την επίσημη καθιέρωση του εορτασμού, και ιδίως το 1841, έγινε προσπάθεια οικειοποίησης της επετείου από την αντιπολιτευόμενη αντι-οθωνική μερίδα, με ιδιωτικούς εορτασμούς στους οποίους προβαλλόταν ιδιαίτερα η μορφή του Κοράη.
Η εορτή συνέχισε να είναι αντικείμενο κομματικών και τοπικιστικών αντιπαραθέσεων: ιδιαίτερες αντιδράσεις προκάλεσε το 1846 και 1847 η απόφαση του πρωθυπουργού Κωλέττη για την πραγματοποίηση επίσημης τελετής στον τάφο του ρουμελιώτη οπλαρχηγού Γεώργιου Καραϊσκάκη στο Φάληρο, καθώς θεωρήθηκε ότι οδηγούσε σε ταύτιση της Επανάστασης με ένα πρόσωπο.
Το σχέδιο της επανάστασης
Κατά την οργάνωση του σχεδίου η Επανάσταση θα ξεκινούσε από την Πελοπόννησο. Στην απόφαση αυτή συνέβαλαν όχι τόσο οι αβάσιμες υποσχέσεις κάποιων θερμόαιμων και υπεραισιόδοξων φιλικών, όσο η πεποίθηση του ίδιου του Υψηλάντη ότι οι τότε περιστάσεις ήταν οι πλέον ευνοϊκές.
Η Οθωμανική Αυτοκρατορία αντιμετώπιζε τότε μια σειρά αντιδραστικών κινήσεων διαφόρων Πασάδων, ιδίως των περιοχών Τούνεσι και Μπαρμπαριάς.
Σημαντικότερος όμως αντιπερισπασμός για τους Έλληνες τότε ήταν η ανταρσία του Αλή Πασά, που έκανε κι αυτούς ακόμα τους Σουλιώτες να επιστρέψουν και να συμμαχήσουν με τον πρώην διώκτη τους, κατά της Αυτοκρατορίας.
Έπειτα υπήρχε η βεβαιότητα ότι στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες θα ξέσπαγαν ταραχές πολύ σύντομα χάρη των ήδη γενομένων μυστικών ενεργειών του Ξάνθου και άλλων φιλικών από τους μυημένους οπλαρχηγούς των περιοχών αυτών, όπως του Γιωργάκη Νικολάου, από τον Όλυμπο, του Σάββα Καμινάρη, από την Πάτμο, του Γιάννη Φαρμάκη από το Μπλάτσι κ.ά.
Έτσι πιεσμένος από τις καταστάσεις ο Υψηλάντης εκδίδει προκήρυξη ανεξαρτησίας, περνάει τον ποταμό Προύθο στις 22 Φεβρουαρίου 1821 και υψώνει τελικά τη σημαία της Επανάστασης στις παραδουνάβιες ηγεμονίες και συγκεκριμένα στο Ιάσιο της Μολδοβλαχίας.
Δύο μέρες αργότερα, στις 24 Φεβρουαρίου εκδίδει επαναστατική προκήρυξη με τον τίτλο "Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος."
Η επιλογή της Μολδαβίας και της Βλαχίας θα πρέπει μάλλον να αναζητηθεί στο γεγονός ότι στις περιοχές αυτές απαγορευόταν η παραμονή του Τουρκικού στρατού, ενώ από το 1709 οι τοπικοί άρχοντες ήταν Έλληνες Φαναριώτες.
Στις 26 Φεβρουαρίου 1821 στο ναό των Τριών Ιεραρχών τελείται δοξολογία, κατά την οποία ο Μητροπολίτης Βενιαμίν ευλογεί πρόχειρη σημαία με έμβλημα το Σταυρό και, κατά το βυζαντινό τυπικό, παραδίδει το ξίφος στον Αλέξανδρο Υψηλάντη.
Κατόπιν διενεργείται έρανος για τη συλλογή ενός εκατομμυρίου γροσίων και παράλληλα εθελοντές από ολόκληρη την Ευρώπη καταφθάνουν στη Μολδαβία για να καταταχθούν στο στρατιωτικό σώμα που δημιούργησε, οργανώνοντας μάλιστα το πρώτο τμήμα του Πυροβολικού με δύο πυροβόλα υπό τις διαταγές του Γάλλου συνταγματάρχη Ολιβιέ Βουτιέ (Olivier Voutier).
Συγκροτείται ο Ιερός Λόχος αποτελούμενος από 500 σπουδαστές. Στις 4 Μαρτίου οι Έλληνες ναυτικοί κυριεύουν και εξοπλίζουν 15 πλοία, ενώ στις 17 Μαρτίου ο Υψηλάντης υψώνει τη σημαία στο Βουκουρέστι, αντιμετωπίζοντας το στρατό τριών πασάδων στο Γαλάτσι, το Δραγατσάνι, τη Σλατίνα, το Σκουλένι και το Σέκο (Γεωργάκης Ολύμπιος και Ιωάννης Φαρμάκης).
Ο στρατός του Υψηλάντη καταστράφηκε στη μάχη του Δραγατσανίου στις 7 Ιουνίου 1821 και υποχώρησε προς τα αυστριακά σύνορα.
Οι λόγοι της αποτυχίας του θα πρέπει να αναζητηθούν κυρίως στην έλλειψη αξιόμαχων δυνάμεων, στην άρνηση του ηγέτη των Βλάχων Θεόδωρου Βλαδιμιρέσκου να τον συνδράμει οικονομικά και στρατιωτικά και στον αφορισμό του Υψηλάντη από τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε', κατόπιν πιέσεων της Υψηλής Πύλης για σφαγές των Χριστιανών σε αντίποινα.
Ο Υψηλάντης παραδόθηκε στους Αυστριακούς, φυλακίστηκε και απελευθερώθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1827. Η κλονισμένη υγεία του δεν του επέτρεψε έκτοτε να βοηθήσει το επαναστατημένο έθνος. Δύο μήνες μετά την αποφυλάκισή του στις 31 Ιανουαρίου 1828 πεθαίνει στη Βιέννη.
Η τελευταία του επιθυμία ήταν η καρδιά του να απομακρυνθεί από το σώμα του και να σταλεί στην Ελλάδα. Η επιθυμία πραγματοποιήθηκε από το Γεώργιο Λασσάνη και τώρα βρίσκεται στο Αμαλίειο στην Αθήνα. Η ζωή του και οι τρόποι του υποδεικνύουν ότι είχε Μυοτονική δυστροφία (DM).
Το σώμα του αρχικά θάφτηκε στο νεκροταφείο Αγ. Ο Μαρξ και αργότερα τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στο κάστρο Υψηλάντη-Σινά στην Rappoltenkirchen - Αυστρίας από μέλη της οικογένειάς του στις 18 Φλεβάρη του 1903.
H τελευταία μεταφορά του συνέβη τον Αύγουστο του 1964, όταν τελικά μεταφέρθηκε στην εκκλησία των Αγ. Ταξιαρχών στο Πεδίον του Άρεως στην Αθήνα, 136 χρόνια μετά το θάνατό του. H Ypsilanti Township στο Michigan των ΗΠΑ πήρε το όνομά της προς τιμήν του. Αργότερα η πόλη της Ypsilanti, η οποίο βρίσκεται εντός του δήμου, πήρε το όνομά της από τον αδελφό του, Δημήτριο.
Ας δούμε όμως αναλυτικά, τα σημαντικότερα σημεία της επανάστασης.
Η Πελοπόννησος και η άλωση της Τριπολιτσάς
Οι Έλληνες επαναστάτες στην Πελοπόννησο με επικεφαλής τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη αποφάσισαν να πολιορκήσουν την Τριπολιτσά, που ήταν η στρατιωτική έδρα των Τούρκων στην περιοχή. Η άλωσή της, τον Σεπτέμβριο του 1821, τόνωσε το ηθικό των Ελλήνων.
Με το ξέσπασμα της Επανάστασης του 1821 στην Πελοπόννησο, ο Χουρσίτ Πασάς έστειλε 3.500 στρατιώτες να υπερασπιστούν την Τριπολιτσά (Τρίπολη), όπου είχε και την οικογένειά του.
Οι επαναστατημένοι Έλληνες πάλι, αφού κατέλαβαν την Καλαμάτα, έκαναν σύσκεψη για τις παραπέρα ενέργειές τους.
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης πρότεινε να πολιορκήσουν την Τριπολιτσά, που ήταν η κεντρική διοικητική, εμπορική και στρατιωτική έδρα των Τούρκων στην Πελοπόννησο. Πίστευε πως αν οι Έλληνες κατόρθωναν να την κυριεύσουν, θα αποδυναμώνονταν και τα υπόλοιπα κάστρα της περιοχής. Ετσι, επαναστάτες με επικεφαλής τον Κολοκοτρώνη κινήθηκαν προς την Τριπολιτσά, έστησαν στρατόπεδα στα βουνά γύρω από αυτήν και η πολιορκία άρχισε. Μετά την ήττα των Τούρκων στο Βαλτέτσι, κοντά στην Τριπολιτσά, οι Έλληνες αγωνιστές μπόρεσαν να προωθηθούν πιο κοντά στην πόλη.
Στην πολιορκία συμμετείχε και ο Δημήτριος Υψηλάντης, που είχε αναλάβει την αρχηγία του Αγώνα, ενώ τα τέσσερα κεντρικά στρατόπεδα διηύθυναν ο Κολοκοτρώνης, ο Αναγνωσταράς (Αναγνώστης Παπαγεωργίου), ο Παναγιώτης Γιατράκος και ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης.
Επίσης, είχαν σταλεί ελληνικές δυνάμεις στα Μέγαρα, για να εμποδίσουν τουρκικές ενισχύσεις να φτάσουν στην Τριπολιτσά από την Αθήνα.
Οσο περνούσε ο καιρός, η πολιορκία γινόταν πιο στενή. Στην πόλη τα τρόφιμα λιγόστεψαν και άρχισε η διχόνοια. Η Τριπολιτσά έπεσε στα χέρια των επαναστατών στις 23 Σεπτεμβρίου του 1821. Ακολούθησαν σφαγές και λεηλασίες. Οπλισμένοι οι Έλληνες, μπήκαν στην πόλη χτυπώντας τους Τούρκους, που οχυρώθηκαν στα σπίτια τους.
Οι Οθωμανοί που κλείστηκαν στον κεντρικό πύργο, τη Μεγάλη Τάπια, παραδόθηκαν έπειτα από τρεις ημέρες από έλλειψη νερού.
Η άλωση της Τριπολιτσάς, έξι μήνες από την έναρξη της Επανάστασης, ήταν ιδιαίτερα σημαντική, καθώς είχε συντριβεί η βασική στρατιωτική βάση του οθωμανικού στρατού στην Πελοπόννησο και χιλιάδες τουρκικά όπλα πέρασαν στην κατοχή των Ελλήνων, τονώνοντας το ηθικό τους. Οι εξεγερμένοι πίστεψαν πια πως οι Τούρκοι δεν ήταν ακατανίκητοι. Στη συνέχεια, οι νικητές της Τριπολιτσάς στράφηκαν στα περιφερειακά κάστρα της Πελοποννήσου, για να τα πολιορκήσουν.
Η εκστρατεία του Δράμαλη
Κατά τη διάρκεια του 1821, οι Τούρκοι επιχείρησαν να στείλουν στην Πελοπόννησο τρία ασκέρια, για να καταπνίξουν την Επανάσταση. Κανένα τους όμως δεν κατάφερε να φτάσει στον προορισμό του, λόγω της ένοπλης αντίστασης των Ελλήνων αγωνιστών της Στερεάς Ελλάδας. Το ένα από αυτά διοικούσε ο Μαχμούτ, που ονομαζόταν και Δράμαλης επειδή καταγόταν από τη Δράμα.
Ο Δράμαλης ήταν πασάς της Λάρισας και διέθετε στρατιωτική πείρα από προηγούμενες επιχειρήσεις στη Σερβία, στις οποίες συμμετείχε. Αφού κατέστειλε τα επαναστατικά κινήματα στο Πήλιο, στα Άγραφα και στον Ασπροπόταμο, διορίστηκε αρχηγός της εκστρατείας στην Πελοπόννησο.
Έτσι την άνοιξη του 1822, αφού συγκέντρωσε στην Υπάτη 18.000 στρατιώτες (πεζούς και ιππείς), πυροβόλα και εκατοντάδες μεταφορικά ζώα, κατευθύνθηκε νότια.
Ο Δράμαλης πυρπόλησε τη Θήβα και μέσω των Μεγάρων πέρασε με τον πολυάριθμο στρατό του στην Κόρινθο. Από εκεί έφτασε μέχρι το Άργος χωρίς να συναντήσει αντίσταση.
Τότε ο Κολοκοτρώνης μαζί με άλλους αγωνιστές έθεσε υπό τον έλεγχο του τις διαβάσεις και τα περάσματα, απομονώνοντας τη στρατιά του Δράμαλη στην πεδιάδα της Αργολίδας.
Ταυτόχρονα, μέσα στο φρούριο του Άργους κλείστηκαν ένοπλοι με αρχηγούς τον Δημήτριο Υψηλάντη και τον Πάνο, γιο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Οι επαναστάτες, εφαρμόζοντας την τακτική της «καμένης γης», έκαψαν ταγεννήματα και τα αποθηκευμένα σιτηρά.
Εξαντλημένοι από την πολιορκία του κάστρου, από την έλλειψη τροφής και τις ασθένειες, οι Οθωμανοί αποφάσισαν να επιστρέψουν στην Κόρινθο. Όμως οι τέσσερις οδοί διαφυγής είχαν καταληφθεί έγκαιρα από τις ελληνικές δυνάμεις, με εντολή του Κολοκοτρώνη.
Ο ίδιος έπιασε το στενό των Δερβενακίων με 2.500 πολεμιστές, κρύβοντας μέσα σε θάμνους 800 από αυτούς. Αλλά και άλλοι οπλαρχηγοί, όπως ο Νικηταράς (Νικήτας Σταματελόπουλος), ο Παπαφλέσσας και ο αδελφός του Νικήτας Φλέσσας, κατέφθασαν για να βοηθήσουν.
Στις 26 Ιουλίου του 1822 έγινε φονική μάχη στα Δερβενάκια, κατά την οποία οι Τούρκοι στρατιώτες παγιδεύτηκαν. Όσοι κατάφεραν να σωθούν, κατέφυγαν στην Κόρινθο. Στα χέρια των Ελλήνων έπεσαν πολλά λάφυρα, ενώ ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ανακηρύχθηκε αρχιστράτηγος.
Έχοντας χάσει το 1/5 του στρατεύματος του, πολεμικό υλικό και πολλά ζώα, ο Δράμαλης πέθανε από τη λύπη του στην Κόρινθο. Η Επανάσταση για άλλη μια φορά είχε σωθεί.
Η επανάσταση στα νησιά
Η επανάσταση από την Πελοπόννησο και τη Στερεά Ελλάδα μεταδόθηκε σύντομα στα νησιά του Αιγαίου. Πρώτα επαναστάτησαν οι κοντινές Σπέτσες με τη Μπουμπουλίνα, τον Απρίλιο του 1821 και ακολούθησε η Ύδρα, με πρωτοστάτη τον πλοίαρχο Αντώνιο Οικονόμου. Στη συνέχεια ξεσηκώθηκαν τα Ψαρά, η Σάμος, η Κάσος και τα Δωδεκάνησα. Επαναστατική δραστηριότητα εκδηλώθηκε και στην Κρήτη, ιδιαίτερα στα Σφακιά, ενώ οι κάτοικοι των Κυκλάδων φάνηκαν διστακτικοί.
Τα εξεγερμένα νησιά συμμετείχαν αποφασιστικά στον μεγάλο ξεσηκωμό του 1821. Τα ελληνικά καράβια, παρόλο που ήταν λιγότερα σε αριθμό και μικρότερα σε χωρητικότητα, κυριαρχούσαν στο Αιγαίο, καθώς ήταν ταχύτερα και διέθεταν πληρώματα με μεγάλη ναυτική εμπειρία.
Οι Έλληνες ναυτικοί διακρίθηκαν σε τρία είδη πολεμικών επιχειρήσεων: στην πολιορκία παραθαλάσσιων κάστρων, όπως η Μονεμβασιά και το Ναυαρίνο και στην υποστήριξη χερσαίων μαχών από τη θάλασσα, σε καταδρομές στα παράλια της Μικράς Ασίας, όπου αιχμαλώτιζαν ή κατέστρεφαν εχθρικά πλοία, με αποτέλεσμα να παρεμποδίζεται ο τουρκικός στόλος να πλεύσει προς την Πελοπόννησο και σε ναυμαχίες στο ανοιχτό πέλαγος, στις οποίες συμμετείχαν και τα περίφημα πυρπολικά, σκάφη γεμάτα με εύφλεκτο υλικό που προσδένονταν στα οθωμανικά πλοία και κατόπιν έπαιρναν φωτιά.
Σημαντική δράση στη θάλασσα ανέπτυξαν, ανάμεσα σε άλλους, οι Ψαριανοί Δημήτριος Παπανικολής και Κωνσταντίνος Κανάρης καθώς και ο Ανδρέας Μιαούλης από την Ύδρα.
Αντιδρώντας οι Τούρκοι, προχώρησαν σε αντίποινα σε βάρος του ελληνικού πληθυσμού που κατοικούσε στα παράλια της Μικράς Ασίας αλλά και στα νησιά. Τον Απρίλιο του 1822 η Χίος καταστράφηκε ολοκληρωτικά από Τούρκους στρατιώτες και οι περισσότεροι από τους κατοίκους της σφαγιάσθηκαν. Ήταν ένα γεγονός που συγκλόνισε τους χριστιανικούς λαούς της Ευρώπης.
Οι αποτυχίες του τουρκικού στόλου κατά το 1821 ανάγκασαν τον Σουλτάνο να ζητήσει τη συνδρομή του πασά της Αιγύπτου Μεχμέτ Αλή, ο οποίος διέθετε ένοπλες δυνάμεις εκπαιδευμένες από Ευρωπαίους αξιωματικούς.
Τα επόμενα χρόνια οι συγκρούσεις στη θάλασσα εντάθηκαν.
Τους μήνες Μάιο και Ιούνιο του 1824 ενωμένος ο τουρκοαιγυπτιακός στόλος επιτέθηκε στην Κάσο και τα Ψαρά, που αποτελούσαν τις κύριες ναυτικές βάσεις των επαναστατημένων Ελλήνων. Κι ενώ η διχόνοια ταλάνιζε τους Έλληνες, Τούρκοι και Αιγύπτιοι αποβιβάστηκαν στα δύο νησιά και μετά από σκληρές μάχες με τους υπερασπιστές τους, τα κατέστρεψαν.
Σε ναυμαχία που πραγματοποιήθηκε τέλη Αυγούστου του 1824 στον κόλπο του Γέροντα, στα παράλια της Μικράς Ασίας, ο ελληνικός στόλος κατάφερε να νικήσει τον ογκώδη τουρκοαιγυπτιακό.
Ο ναύαρχος Μιαούλης προκάλεσε σύγχυση στα εχθρικά πλοία με τους ελιγμούς που πραγματοποίησε, ενώ με επιτυχία χρησιμοποιήθηκαν και τα πυρπολικά, καταστρέφοντας μία φρεγάτα με 1.000 στρατιώτες και ναύτες. Μετά τη Ναυμαχία του Γέροντα, οι τουρκοαιγυπτιακές δυνάμεις διασκορπίστηκαν και υποχώρησαν αναζητώντας ασφαλές καταφύγιο.
Στην Ήπειρο, Θεσσαλία
Ταυτόχρονα με την επανάσταση στη Νότια Ελλάδα εξεγέρθηκαν και οι Σουλιώτες στην Ήπειρο καθώς και οι Θεσσαλοί και οι Μακεδόνες.
Ωστόσο, η έλλειψη οργάνωσης και η παρουσία ισχυρών οθωμανικών δυνάμεων στις περιοχές αυτές οδήγησε τις επαναστατικές κινήσεις σε αποτυχία.
Στην Ήπειρο οι εμπειροπόλεμοι Σουλιώτες, οι οποίοι από τον Δεκέμβριο του 1820 βρίσκονταν ξανά στο Σούλι, επαναστάτησαν. Τον ίδιο μήνα χτύπησαν τους Τούρκους, αποκόπτοντας την επικοινωνία των Ιωαννίνων με την Άρτα και την Πρέβεζα.
Κατόπιν επιτέθηκαν εναντίον της Πάργας και της Άρτας, που ήταν σημαντικές πόλεις της περιοχής, αλλά δεν μπόρεσαν να τις κυριεύσουν. Κατάφεραν, ωστόσο, να νικήσουν τον οθωμανικό στρατό στη θέση Πέντε Πηγάδια.
Στα τέλη του 1821, οι Αλβανοί σύμμαχοι τους εγκατέλειψαν και οι Σουλιώτες έμειναν αβοήθητοι. Υπέγραψαν τότε τρίμηνη ανακωχή με τους Οθωμανούς και επέστρεψαν αποκαρδιωμένοι στον ορεινό τόπο τους.
Μετά την εξόντωση του Αλή Πασά, ο Χουρσίτ Πασάς ετοιμαζόταν να περάσει με τα στρατεύματά του στην Πελοπόννησο, προκειμένου να καταπνίξει την Επανάσταση. Τότε Έλληνες και Φιλέλληνες αγωνιστές, με επικεφαλής τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, προσπάθησαν να τον εμποδίσουν.
Όμως ο οθωμανικός στρατός ήταν πολυάριθμος και οι ελληνικές δυνάμεις, χωρίς να έχουν την απαιτούμενη οργάνωση, νικήθηκαν στη μάχη του Πέτα στις 4 Ιουλίου του 1822.
Περίπου το 1/3 των Ελλήνων αγωνιστών σκοτώθηκε, αρκετοί άλλοι αιχμαλωτίσθηκαν, ενώ άνοιξε ο δρόμος για την κατάληψη της Δυτικής Ελλάδας καθώς και για την πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου από τους Τούρκους.
Επίσης, 68 από τους 93 Φιλέλληνες μαζί με τον αρχηγό τους Ανδρέα Δάνια έπεσαν στο πεδίο της μάχης. Η βαριά ήττα έκανε τους Σουλιώτες να συνθηκολογήσουν τον Σεπτέμβριο του 1822, εγκαταλείποντας οριστικά το Σούλι.
Η Θεσσαλία εγέρθηκε το Μάιο του 1821. Υπό την ηγεσία των Φιλικών Άνθιμου Γαζή και Κυριάκου Μπασδέκη, επαναστάτησαν οι κάτοικοι του Πηλίου, ενθαρρυμένοι από την έλευση πλοίων από την Ύδρα.
Πολιόρκησαν τον Βόλο και το Βελεστίνο, αλλά διασκορπίστηκαν όταν κινήθηκε εναντίον τους ο Μαχμούτ Πασάς ή Δράμαλης από την κοντινή Λάρισα, που ήταν ισχυρή οθωμανική στρατιωτική βάση.
Τον ίδιο μήνα εξεγέρθηκε και η Μακεδονία εναντίον των Τούρκων, με πρωτοστάτη τον Σερραίο μεγαλέμπορο Εμμανουήλ Παπά, που είχε οριστεί από τη Φιλική Εταιρεία αρχηγός του Αγώνα στη Χαλκιδική.
Τον Μάρτιο του 1821 ο Εμμανουήλ Παπάς αναχώρησε με όπλα και πολεμοφόδια από την Κωνσταντινούπολη για το Άγιο Όρος, όπου σε γενική συνέλευση ανακηρύχθηκε «αρχηγός και υπερασπιστής» της Μακεδονίας και κήρυξε επίσημα την Επανάσταση. Με ορμητήριο το Άγιο Όρος, ξεσήκωσε τον Πολύγυρο και τη Σιθωνία, φτάνοντας μέχρι τα περίχωρα της Θεσσαλονίκης.
Οι Τούρκοι αντέδρασαν αφοπλίζοντας τους κατοίκους, συλλαμβάνοντας προεστούς και καταστρέφοντας χωριά των περιοχών αυτών. Οι επαναστάτες πολέμησαν με τα οθωμανικά στρατεύματα στα Βασιλικά και στην Κασσάνδρα, ηττήθηκαν όμως και διαλύθηκαν.
Τουρκικές δυνάμεις πολιόρκησαν τη Νάουσα, όπου είχαν καταφύγει αγωνιστές σμίγοντας με τον αρματολό Τσάμη Καρατάσο και τον πρόκριτο Ζαφειράκη Λογοθέτη. Οι Τούρκοι την κυρίευσαν τον Απρίλιο του 1822. Η πόλη καταστράφηκε και γυναίκες μαζί με τα παιδιά τους, για ν' αποφύγουν την αιχμαλωσία, έπεσαν στον γκρεμό της Αράπιτσας. Η εξέγερση στο Βορρά είχε κατασταλεί.
www.newsbomb.gr
Εξιχνίαση κλοπής σε Αριδαία και Γιαννιτσά
Συνελήφθη (23-03-2016) τα ξημερώματα σε περιοχή της Αριδαίας από αστυνομικούς του Αστυνομικού Τμήματος Αριδαίας ένας 35χρονος ημεδαπός, διότι λίγο νωρίτερα διέρρηξε κατάστημα (ταβέρνα) ιδιοκτησίας 41χρονου και αφαίρεσε ποτά και μικρό χρηματικό ποσό.
Συλλήψεις για κλοπές
Εξιχνιάσθηκε από αστυνομικούς του Τμήματος Ασφάλειας Γιαννιτσών, κλοπή τσάντας σε περιοχή της Πέλλας. Για την υπόθεση σχηματίστηκε δικογραφία σε βάρος 48χρονου ημεδαπού και δύο αγνώστων γυναικών. Ειδικότερα όπως προέκυψε από την έρευνα, οι ανωτέρω προσποιούμενοι τους πελάτες μπήκαν στο κατάστημα μίας 51χρονης και αφαίρεσαν την τσάντα της που περιείχε σημαντικό χρηματικό ποσό.
Συλλήψεις για κλοπές
Εξιχνιάσθηκε από αστυνομικούς του Τμήματος Ασφάλειας Γιαννιτσών, κλοπή τσάντας σε περιοχή της Πέλλας. Για την υπόθεση σχηματίστηκε δικογραφία σε βάρος 48χρονου ημεδαπού και δύο αγνώστων γυναικών. Ειδικότερα όπως προέκυψε από την έρευνα, οι ανωτέρω προσποιούμενοι τους πελάτες μπήκαν στο κατάστημα μίας 51χρονης και αφαίρεσαν την τσάντα της που περιείχε σημαντικό χρηματικό ποσό.
Γιατί η ελληνική σημαία είναι κυανόλευκη; Γιατί έχει εννιά λωρίδες; Πότε καθιερώθηκε ως επίσημη σημαία του ελληνικού κράτους;
Καθ’ όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας δεν έλειψαν τα επαναστατικά κινήματα των υπόδουλων Ελλήνων. Σε όλες αυτές τις εξεγέρσεις υψωνόταν και από μια σημαία, «εν πανίον», αυτοσχέδια επινόηση του κάθε αρχηγού, γεγονός φυσιολογικό εφόσον δεν υπήρχε ενιαία κρατική υπόσταση να επιβάλλει ένα κοινό έμβλημα. Οι περισσότερες σημαίες είχαν μερικά κοινά χαρακτηριστικά (βυζαντινή πορφύρα, δικέφαλος ή μονοκέφαλος αετός κ.α.), με κυριότερο όλων τον σταυρό, επειδή η Εκκλησία αποτελούσε τον κυριότερο παράγοντα συσπείρωσης των Ελλήνων επί Τουρκοκρατίας. Πολύ γρήγορα ο σταυρός επιβλήθηκε ως θρησκευτικό και πολιτικό έμβλημα του υποταγμένου έθνους, σε τέτοιο μάλιστα βαθμό, ώστε κληρικοί ετίθεντο επικεφαλής εξεγέρσεων χρησιμοποιώντας ως σημαίες τα ιερά λάβαρα των εκκλησιών τους. Στις αρχές της Επανάστασης του 1821 εμφανίστηκαν πολλές σημαίες με διάφορες παραστάσεις, σύμφωνα με τη φαντασία καθενός αρχηγού, με βάση το μίσος που είχε κατά των Τούρκων, τις ιστορικές γνώσεις, τις οικογενειακές παραδόσεις και τη θρησκευτική του ευλάβεια. Αμέσως μετά την κατάληψη της Τριπολιτσάς (Σεπτέμβριος 1821), ο Παπαφλέσσας έκοψε ένα κομμάτι από την εσωτερική πλευρά του ράσου του και ταυτόχρονα ζήτησε από τον οπλαρχηγό Παναγιώτη Κεφάλα να σχίσει δύο λωρίδες από τη λευκή του φουστανέλα.
Με αυτά τα κομμάτια κατασκευάστηκε μια αυτοσχέδια σημαία (γαλάζια με λευκό σταυρό) η οποία υψώθηκε, κάτω από τις ιαχές των Ελλήνων πολεμιστών, στο πρώην τουρκικό διοικητήριο της πόλης. Αυτή αποτέλεσε το πρώτο σχέδιο της επίσημης σημαίας του ελληνικού κράτους μετά την απελευθέρωση. Η ιστοριογραφία των πρώτων μετεπαναστατικών χρόνων έδωσε και μια ρομαντική διάσταση στη σημαία, αποτέλεσμα συνεργασίας ενός στρατιώτη και ενός ιερέα, αναφέροντας πως η γενναιότητα του κλέφταρματολού στήριξε τις ελπίδες της στη χριστιανική πίστη. Την 1η Ιανουαρίου 1822 συνήλθε στην Πιάδα της Επιδαύρου η Α΄Εθνοσυνέλευση. Ανάμεσα στα πολλά που συζητήθηκαν τέθηκε και το ζήτημα της καθιέρωσης ενιαίας επαναστατικής σημαίας, ώστε να σταματήσει η σύγχυση που επικρατούσε μέχρι τότε από την εμφάνιση δεκάδων σημαιών. Με το ΡΔ΄άρθρο του Προσωρινού Πολιτεύματος της Ελλάδας ορίστηκε η ενιαία σημαία να συμβολίζει «την Πάρεδρον του Θεού Σοφίαν, την Ελευθερίαν και την Πατρίδα» και καθιερώθηκε να φέρει ως σύμβολο τον σταυρό και ως χρώματα το κυανό και το λευκό. Στις 15 Μαρτίου 1822 στην Κόρινθο, το Εκτελεστικό Σώμα με το Διάταγμα 540 προσδιόρισε τις λεπτομέρειες της παραπάνω απόφασης. Η σημαία «των κατά γην δυνάμεων» θα ήταν τετράγωνη, κυανού χρώματος, με έναν λευκό σταυρό στη μέση. Η ναυτική σημαία διακρινόταν σε πολεμική και εμπορική. Η πολεμική διαιρέθηκε σε εννέα οριζόντια παραλληλόγραμμα. Στην άνω εσωτερική γωνία της υπήρχε κυανό τετράγωνο με λευκό σταυρό στη μέση. Τα παραπάνω ενέκρινε και επικύρωσε και το Πολιτικό Σύνταγμα της Ελλάδας στην Τροιζήνα (Μάιος 1827), ορίζοντας να μη μεταχειρίζονται οι Έλληνες άλλες σημαίες τόσο στην ξηρά όσο και στη θάλασσα. Η παραπάνω διαταγή εφαρμόστηκε καθολικά στην αρχή, καθώς προσέκρουσε στο έντονο τοπικιστικό πνεύμα των επαναστατών. Βαθμιαία όμως η κυανόλευκη επικράτησε, με συνέπεια να τερματιστεί η σύγχυση λόγω των ποικίλων χρωμάτων και σχημάτων. Στις 30 Ιουλίου 1828, ο κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας εξέδωσε ένα ψήφισμα σύμφωνα με το οποίο «τα πολεμικά και εμπορικά πλοία της Ελλάδος θέλουν φέρει μιαν και την αυτήν σημαίαν, την μέχρι σήμερον πολεμικήν», αποκαθιστώντας έτσι μια μεγάλη αδικία σε βάρος του ελληνικού εμπορικού στόλου ο οποίος είχε σηκώσει το βάρος του Αγώνα της Ανεξαρτησίας. Όσον αφορά στο σκεπτικό της επιλογής των χρωμάτων (λευκού και κυανού), τις σειρές και τους συμβολισμούς που επιδιώχθηκαν υπάρχουν ποικίλες απόψεις, οι οποίες ακόμη και σήμερα οδηγούν σε διχογνωμία μεταξύ των ιστορικών. Συγκεκριμένα υποστηρίχθηκαν οι ακόλουθες απόψεις και εκδοχές αν και οι περισσότερες αποτελούν ρομαντικές θεωρήσεις και στερούνται αποδεικτικών στοιχείων. Οι εκδοχές που έχουν ακουστεί *Ο κυανόλευκος συνδυασμός προέρχεται από τα χρώματα του πέπλου της θεάς Αθηνάς. *Τα συγκεκριμένα χρώματα επελέγησαν από τις κυανόλευκες σημαίες του στρατού του Μεγάλου Αλεξάνδρου ή την κυανόλευκη επίσημη ενδυμασία των Βυζαντινών αξιωματούχων ή από την αυτοκρατορική σημαία των Παλαιολόγων. *Τα χρώματα και το σχήμα είναι δανεισμένα από τη σημαία του φημισμένου οπλαρχηγού Ιωάννη Σταθά.
*Το λευκό χρώμα συμβολίζει την αγνότητα και τον καλό σκοπό των Ελλήνων που επιδίωκαν την ανεξαρτησία. Το κυανό χρώμα συμβολίζει τον ουρανό της Ελλάδας, την ουράνια δύναμη η οποία βοήθησε τον άνισο αυτό Αγώνα να τελειώσει ευνοϊκά για το ελληνικό έθνος (αυτή είναι και η επικρατούσα άποψη). *Τα χρώματα συμβολίζουν τον ουρανό (κυανό) και τον αφρό των κυμάτων της θάλασσας (λευκό). *Τα χρώματα είναι ο συνδυασμό της κυανής ναυτικής βράκας και της λευκής φουστανέλας. *Οι εννέα κυανές-λευκές οριζόντιες λωρίδες περιέχονταν στην αυτοκρατορική σημαία του Νικηφόρου Φωκά, τις οποίες διατήρησε στο οικόσημο της και στη σημαία της η οικογένεια των Καλλέργηδων πιστεύοντας ότι αντλούσε την καταγωγή της από τον εν λόγω αυτοκράτορα. *Οι εννέα οριζόντιες λωρίδες συμβολίζουν τις εννέα Μούσες. *Οι παράλληλες επαναλαμβανόμενες λωρίδες συμβολίζουν τη θάλασσα και τους κυματισμούς της. *Οι οριζόντιες λωρίδες επιλέχθηκαν με βάση τα πρότυπα της αμερικανικής σημαίας (πρόκειται για μια άποψη η οποία δεν στερείται σοβαρότητας). *οι εννέα λωρίδες είναι μια, για κάθε συλλαβή της φράσης «ελευθερία η θάνατος».
Στο βιβλίο με τίτλο «Ιστορία του Ελληνικού Στρατού 1821-1997», εκδόσεις ΓΕΣ/ΔΙΣ, αναφέρεται: «Με την επιλογή του κυανού, του χρώματος του ουρανού, υποδηλώνεται η θεότητα του Αγώνα, αφού ο Θεός ενέπνευσε στο έθνος τη μεγαλουργή ιδέα, παρότι αδύνατο και άοπλο, να αναλάβει και να φέρει σε αίσιο πέρας τον άνισο εκείνο αγώνα. Με το λευκό υποδηλώνεται ο καθαρός, άμωμος και αγνός σκοπός των Ελλήνων που μοναδική τους επιδίωξη ήταν η απελευθέρωση και η ανεξαρτησία του έθνους και η απαλλαγή του από την πολύχρονη σκληρή τυραννία. Εξάλλου, σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, οι εννέα κυανόλευκες ταινίες αντιπροσωπεύουν τις εννέα συλλαβές της φράσης «Ελευθερία ή Θάνατος», που ήταν και ο όρκος των παλικαριών της Επαναστάσεως». Το βέβαιο είναι ότι σε κανένα από τα επίσημα κυβερνητικά έγγραφα, μέσω των οποίων καθιερώθηκε η εν λόγω σημαία, δεν υπάρχει η αιτιολόγηση για τη συγκεκριμένη χρωματική επιλογή και το σχήμα. Φαίνεται ότι η κυανόλευκη κρατά ακόμα καλά κρυμμένα τα μυστικά της. Ωστόσο, συνεχίζει να εμπνέει. Νίκος Γιαννόπουλος ιστορικός...
www.mixanitouxronou.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
