Επικοινωνήστε μαζί μας!
Ελάτε σε επαφή με την συντακτική ομάδα του ialmopia.gr
Δημοσιεύστε την αγγελία σας στο ialmopia.gr εντελώς δωρεάν
Αγορές-Πωλήσεις-Ενοικιάσεις-Εργασία
Γίνε αρθρογράφος στο ialmopia.gr!
Μπορείς κι εσύ με τα άρθρα σου να συμμετέχεις στην παρέα μας και οι αναγνώστες μας να διαβάσουν τις σκέψεις σου ή τους προβληματισμούς σου
Σύλλογος "ΠΑΝΘΕ" Αριδαίας: Στόχος μας η ουσιαστική και ολιστική στήριξη του ανθρώπου
Ενδιαφέρον project από την περιοχή μας
Κυριακή 7 Μαΐου 2017
Α1 ΕΠΣ Πέλλας: "Πεντάρα" ο Εδεσσαϊκός "τριάρα" ο Εξαπλάτανος, "βήμα" παραμονής οι Αμπελιές
Εδεσσαικός και Εξαπλάτανος κέρδισαν άνετα και με ευρύ σκορ Απόλλωνα Κρύας Βρύσης (3-0) και Μελίσσι (3-0) αντίστοιχα και η διαφορά τους παρέμεινε αμετάβλητη στους 4β, κάνοντας ακόμη πιο πιθανή την διεξαγωγή μεταξύ τους τελικού για τον φετινό τίτλο και την άνοδο στην Γ΄Εθνική
Στην "ουρά" εξάλλου ο Αρης Αμπελιών με 2 γκολ του Σιδώρη πήρε το ντέρμπυ από τους Προμάχους και βρίσονται πλέον σε πλεονεκτική θέση παραμονής μέσω αγώνα "πλάιη αουτ" στην έδρα τους
Η "εικόνα" της 25ης και προτελευταίας αγωνιστικής
αποτελέσματα
χθεςΑρσένι-Σταυροδρόμι 5-1
Πέλλα-Αναγέννηση Γιαννιτσών 2-2
Εθνικός Γιαννιτσών-Καλή 0-0
σήμερα
Εδεσσαίκός-Απόλλων Κ.Β 5-0
Εξαπλάτανος-Μελίσσι 3-0
Αμπελιές-Πρόμαχοι 2-0
Μαυροβούνι-Μάνδαλο 5-1
Βαθμολογία (25 αγώνες)
Ν Ι Η ΤΕΡ Β
1 Εδεσσαικός 19 4 2 59-8 61
2 Εξαπλάτανος 18 3 4 47-18 57
3 Μαυροβούνι 12 6 7 48-34 42
4Απόλλων ΚΒ 12 6 7 62-32 42
5 Πέλλα 12 4 9 46-38 40
6 Εθνικός Γιαν. 11 6 8 30-22 39
7 Αναγέννηση 10 5 10 34-36 35
8 Μάνδαλο 10 6 9 36-35 33
9 Καλή 8 6 11 31-32 30
10Μελίσσι 8 5 12 31-37 29
11 Αμπελιές 7 4 14 23-55 25
11 Πρόμαχοι 7 3 15 24-49 24
12 Αρσένι 5 4 16 27-62 19
14 Σταυροδρόμι 3 4 18 24-64 13
Το Μάνδαλο έχει -3β
Αναρτήθηκε από Rodovitis Giorgos
Στην "ουρά" εξάλλου ο Αρης Αμπελιών με 2 γκολ του Σιδώρη πήρε το ντέρμπυ από τους Προμάχους και βρίσονται πλέον σε πλεονεκτική θέση παραμονής μέσω αγώνα "πλάιη αουτ" στην έδρα τους
Η "εικόνα" της 25ης και προτελευταίας αγωνιστικής
αποτελέσματα
χθεςΑρσένι-Σταυροδρόμι 5-1
Πέλλα-Αναγέννηση Γιαννιτσών 2-2
Εθνικός Γιαννιτσών-Καλή 0-0
σήμερα
Εδεσσαίκός-Απόλλων Κ.Β 5-0
Εξαπλάτανος-Μελίσσι 3-0
Αμπελιές-Πρόμαχοι 2-0
Μαυροβούνι-Μάνδαλο 5-1
Βαθμολογία (25 αγώνες)
Ν Ι Η ΤΕΡ Β
1 Εδεσσαικός 19 4 2 59-8 61
2 Εξαπλάτανος 18 3 4 47-18 57
3 Μαυροβούνι 12 6 7 48-34 42
4Απόλλων ΚΒ 12 6 7 62-32 42
5 Πέλλα 12 4 9 46-38 40
6 Εθνικός Γιαν. 11 6 8 30-22 39
7 Αναγέννηση 10 5 10 34-36 35
8 Μάνδαλο 10 6 9 36-35 33
9 Καλή 8 6 11 31-32 30
10Μελίσσι 8 5 12 31-37 29
11 Αμπελιές 7 4 14 23-55 25
11 Πρόμαχοι 7 3 15 24-49 24
12 Αρσένι 5 4 16 27-62 19
14 Σταυροδρόμι 3 4 18 24-64 13
Το Μάνδαλο έχει -3β
Αναρτήθηκε από Rodovitis Giorgos
Αφιέρωμα: Η ιστορία της SONY
Η SONY είναι Ιαπωνική πολυεθνική εταιρεία, που δραστηριοποιείται κυρίως στους τομείς της παραγωγής ηλεκτρονικών ειδών (καταναλωτικών και επαγγελματικών) και της ψυχαγωγίας. Κατέχει την 89η θέση στη λίστα του περιοδικού Fortune με τις 500 μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου από άποψη τζίρου (79,2 δισ. δολάρια το 2012).
Ως ημερομηνία ίδρυσης της εταιρείας αναφέρεται η 7η Μαΐου 1946, όταν ο 38χρονος μηχανικός Μασάρου Ιμπούκα (1908-1997) άνοιξε στο ερειπωμένο από τους βομβαρδισμούς Τόκιο ένα κατάστημα επισκευής ραδιοφώνων. Τον επόμενο χρόνο συνεταιρίστηκε με τον κατά πολύ νεώτερο συνάδελφο και φίλο του Ακίο Μορίτα (1921-1999) και ίδρυσαν την «Εταιρεία Τηλεπικοινωνιακών Εφαρμογών του Τόκιο» (Tokyo Tsushin Kogyo), που γρήγορα κέρδισε την αναγνώριση εντός των συνόρων, επειδή κατασκεύασε το πρώτο μαγνητόφωνο.
Στις αρχές της δεκαετίας του '50 ο Ιμπούκα πληροφορήθηκε ότι στα εργαστήρια της Bell στις ΗΠΑ ανακαλύφθηκε το τρανζίστορ (κρυσταλλοτρίοδος στα ελληνικά), που έφερε επανάσταση στην ηλεκτρονική. Ταξίδεψε στις ΗΠΑ και έπεισε τους ιθύνοντες της Bell να δώσουν τα δικαιώματα της εφεύρεσής του στην εταιρεία του. Παρότι οι αμερικανικές εταιρείες Regency Electronics και Texas Instruments ήταν αυτές που κατασκεύασαν το πρώτο ραδιόφωνο με τρανζίστορ, στην Tokyo Tsushin Kogyo των Ιμπούκα και Μορίτα χρεώνεται η κατασκευή του πρώτου εμπορικά επιτυχημένου ραδιοφώνου.
Τα μοντέλα TR-72 και TR-63 γνώρισαν μεγάλη επιτυχία έξω από τα σύνορα της Ιαπωνίας (ειδικά στη δύσκολη αγορά των ΗΠΑ) και βοήθησαν στην εκτόξευση της εταιρείας. Ήταν τα μέσα της δεκαετίας του '50, όταν η αμερικανική νεολαία άρχιζε να αγοράζει μαζικά φορητά τρανζιστοράκια. Ο Ιμπούκα και ο συνεταίρος του Μορίτα αποφάσισαν τότε να αλλάξουν το όνομα της εταιρείας τους από Tokyo Tsushin Kogyo στο δυτικοποιημένο Sony, καθώς πλέον ο μεγαλύτερος όγκος των πωλήσεων της εταιρείας τους προερχόταν από το εξωτερικό και κυρίως από τη Βόρειο Αμερική. Η ονομασία SONY είναι συνδυασμός της λατινικής λέξης «sonus» (ήχος) με τη λέξη της αγγλικής αργκό «sonny» (έξυπνος και ευπαρουσίαστος νεαρός άνδρας).
Οι ιδρυτές της SONY, Μορίτα (δεξιά) και Ιμπούκα, το 1961.Η Sony βοήθησε καθοριστικά στην εξαγωγική έκρηξη της Ιαπωνίας τις δεκαετίες του '60, του 70' και του '80, ενώ με την ποιότητα των συσκευών της άλλαξε την αντίληψη του κόσμου για τα «made in Japan» προϊόντα. Το 1971 ο εκ των ιδρυτών της Μασάρου Ιμπούκα αποχώρησε λόγω ηλικίας και η διεύθυνση της εταιρείας πέρασε στα χέρια του Ακίο Μορίτα. Στα μέσα της δεκαετίας του '70 παρουσίασε το μοντέλο CRF-320A, το πρώτο ραδιόφωνο με ψηφιακή μπάντα.
Στις αρχές της δεκαετίας του '80, όμως, οι πωλήσεις της Sony πήραν την κατιούσα, εξαιτίας της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Οι αναλυτές προέβλεπαν την εξαφάνισή της από τον εταιρικό χάρτη. «It's over for Sony» έγραψαν οι Τάιμς της Νέας Υόρκης. Τη διέσωσαν μία σειρά από καινοτόμα και επιτυχημένα εμπορικά προϊόντα, όπως το CD (Compact Disc), το Walkman (το πρώτο φορητό κασετόφωνο) και αργότερα η παιγνιδομηχανή Playstation. Το 1988 η Sony επεκτάθηκε σημαντικά στο χώρο της ψυχαγωγίας, με την εξαγορά της δισκογραφικής εταιρείας CBS και της κινηματογραφικής εταιρείας Columbia Pictures.
Το 1994, ο Μορίτα αποχώρησε με τη σειρά του από την εταιρεία, όταν υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο, κατά τη διάρκεια ενός αγώνα τένις. Τον αντικατέστησε ο ηλεκτρομηχανολόγος και τραγουδιστής της όπερας Νόριο Όγκα (1930-2011), ο οποίος είχε συνεισφέρει τα μέγιστα στην κατασκευή του CD. Η επέκταση των δραστηριοτήτων της SONY σε τομείς όπως ο χρηματοπιστωτικός, ο ασφαλιστικός, η κινητή τηλεφωνία κ.ά, δεν υπήρξε πάντα επικερδής. Από τις αρχές του 21ου αιώνα η εταιρεία βρίσκεται σε καθοδική πορεία, την οποία πολλοί αναλυτές θεωρούν μη αναστρέψιμη.
Το 2005 το τιμόνι της SONY ανέλαβε για πρώτη φορά ένας μη Γιαπωνέζος, ο Άγγλος δημοσιογράφος και παραγωγός Χάουαρντ Στρίνγκερ, με επιτυχημένη θητεία στη δισκογραφική CBS τα προηγούμενα χρόνια. Ο Στρίνγκερ προσπάθησε να επικεντρωθεί στην παραγωγή ηλεκτρονικών προϊόντων και στην πώληση των περιφερειακών δραστηριοτήτων της εταιρείας, την οποία συνδύασε με περικοπή χιλιάδων θέσεων εργασίας. Παρά τις κάποιες επιτυχίες του, ο ιαπωνικός κολοσσός της ηλεκτρονικής συνεχίζει να παρουσιάζει αρνητικά οικονομικά αποτελέσματα.
Σύμφωνα με στοιχεία του 2012, η SONY είναι τρίτη σε μέγεθος κατασκευάστρια τηλεοράσεων στον κόσμο και από τους μεγαλύτερους παραγωγούς ημιαγωγών. Στις καινοτομίες που παρουσίασε κατά καιρούς η εταιρεία συμπεριλαμβάνονται το DVD, οι κάρτες μνήμης (memory stick), o δίσκος blu-ray και το MiniDisc. Από τα πιο επιτυχημένα της προϊόντα είναι οι τηλεοράσεις BRAVIA και οι φορητοί υπολογιστές VAIO.
Ως ημερομηνία ίδρυσης της εταιρείας αναφέρεται η 7η Μαΐου 1946, όταν ο 38χρονος μηχανικός Μασάρου Ιμπούκα (1908-1997) άνοιξε στο ερειπωμένο από τους βομβαρδισμούς Τόκιο ένα κατάστημα επισκευής ραδιοφώνων. Τον επόμενο χρόνο συνεταιρίστηκε με τον κατά πολύ νεώτερο συνάδελφο και φίλο του Ακίο Μορίτα (1921-1999) και ίδρυσαν την «Εταιρεία Τηλεπικοινωνιακών Εφαρμογών του Τόκιο» (Tokyo Tsushin Kogyo), που γρήγορα κέρδισε την αναγνώριση εντός των συνόρων, επειδή κατασκεύασε το πρώτο μαγνητόφωνο.
Στις αρχές της δεκαετίας του '50 ο Ιμπούκα πληροφορήθηκε ότι στα εργαστήρια της Bell στις ΗΠΑ ανακαλύφθηκε το τρανζίστορ (κρυσταλλοτρίοδος στα ελληνικά), που έφερε επανάσταση στην ηλεκτρονική. Ταξίδεψε στις ΗΠΑ και έπεισε τους ιθύνοντες της Bell να δώσουν τα δικαιώματα της εφεύρεσής του στην εταιρεία του. Παρότι οι αμερικανικές εταιρείες Regency Electronics και Texas Instruments ήταν αυτές που κατασκεύασαν το πρώτο ραδιόφωνο με τρανζίστορ, στην Tokyo Tsushin Kogyo των Ιμπούκα και Μορίτα χρεώνεται η κατασκευή του πρώτου εμπορικά επιτυχημένου ραδιοφώνου.
Τα μοντέλα TR-72 και TR-63 γνώρισαν μεγάλη επιτυχία έξω από τα σύνορα της Ιαπωνίας (ειδικά στη δύσκολη αγορά των ΗΠΑ) και βοήθησαν στην εκτόξευση της εταιρείας. Ήταν τα μέσα της δεκαετίας του '50, όταν η αμερικανική νεολαία άρχιζε να αγοράζει μαζικά φορητά τρανζιστοράκια. Ο Ιμπούκα και ο συνεταίρος του Μορίτα αποφάσισαν τότε να αλλάξουν το όνομα της εταιρείας τους από Tokyo Tsushin Kogyo στο δυτικοποιημένο Sony, καθώς πλέον ο μεγαλύτερος όγκος των πωλήσεων της εταιρείας τους προερχόταν από το εξωτερικό και κυρίως από τη Βόρειο Αμερική. Η ονομασία SONY είναι συνδυασμός της λατινικής λέξης «sonus» (ήχος) με τη λέξη της αγγλικής αργκό «sonny» (έξυπνος και ευπαρουσίαστος νεαρός άνδρας).

Οι ιδρυτές της SONY, Μορίτα (δεξιά) και Ιμπούκα, το 1961.Η Sony βοήθησε καθοριστικά στην εξαγωγική έκρηξη της Ιαπωνίας τις δεκαετίες του '60, του 70' και του '80, ενώ με την ποιότητα των συσκευών της άλλαξε την αντίληψη του κόσμου για τα «made in Japan» προϊόντα. Το 1971 ο εκ των ιδρυτών της Μασάρου Ιμπούκα αποχώρησε λόγω ηλικίας και η διεύθυνση της εταιρείας πέρασε στα χέρια του Ακίο Μορίτα. Στα μέσα της δεκαετίας του '70 παρουσίασε το μοντέλο CRF-320A, το πρώτο ραδιόφωνο με ψηφιακή μπάντα.
Στις αρχές της δεκαετίας του '80, όμως, οι πωλήσεις της Sony πήραν την κατιούσα, εξαιτίας της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Οι αναλυτές προέβλεπαν την εξαφάνισή της από τον εταιρικό χάρτη. «It's over for Sony» έγραψαν οι Τάιμς της Νέας Υόρκης. Τη διέσωσαν μία σειρά από καινοτόμα και επιτυχημένα εμπορικά προϊόντα, όπως το CD (Compact Disc), το Walkman (το πρώτο φορητό κασετόφωνο) και αργότερα η παιγνιδομηχανή Playstation. Το 1988 η Sony επεκτάθηκε σημαντικά στο χώρο της ψυχαγωγίας, με την εξαγορά της δισκογραφικής εταιρείας CBS και της κινηματογραφικής εταιρείας Columbia Pictures.
Το 1994, ο Μορίτα αποχώρησε με τη σειρά του από την εταιρεία, όταν υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο, κατά τη διάρκεια ενός αγώνα τένις. Τον αντικατέστησε ο ηλεκτρομηχανολόγος και τραγουδιστής της όπερας Νόριο Όγκα (1930-2011), ο οποίος είχε συνεισφέρει τα μέγιστα στην κατασκευή του CD. Η επέκταση των δραστηριοτήτων της SONY σε τομείς όπως ο χρηματοπιστωτικός, ο ασφαλιστικός, η κινητή τηλεφωνία κ.ά, δεν υπήρξε πάντα επικερδής. Από τις αρχές του 21ου αιώνα η εταιρεία βρίσκεται σε καθοδική πορεία, την οποία πολλοί αναλυτές θεωρούν μη αναστρέψιμη.
Το 2005 το τιμόνι της SONY ανέλαβε για πρώτη φορά ένας μη Γιαπωνέζος, ο Άγγλος δημοσιογράφος και παραγωγός Χάουαρντ Στρίνγκερ, με επιτυχημένη θητεία στη δισκογραφική CBS τα προηγούμενα χρόνια. Ο Στρίνγκερ προσπάθησε να επικεντρωθεί στην παραγωγή ηλεκτρονικών προϊόντων και στην πώληση των περιφερειακών δραστηριοτήτων της εταιρείας, την οποία συνδύασε με περικοπή χιλιάδων θέσεων εργασίας. Παρά τις κάποιες επιτυχίες του, ο ιαπωνικός κολοσσός της ηλεκτρονικής συνεχίζει να παρουσιάζει αρνητικά οικονομικά αποτελέσματα.
Σύμφωνα με στοιχεία του 2012, η SONY είναι τρίτη σε μέγεθος κατασκευάστρια τηλεοράσεων στον κόσμο και από τους μεγαλύτερους παραγωγούς ημιαγωγών. Στις καινοτομίες που παρουσίασε κατά καιρούς η εταιρεία συμπεριλαμβάνονται το DVD, οι κάρτες μνήμης (memory stick), o δίσκος blu-ray και το MiniDisc. Από τα πιο επιτυχημένα της προϊόντα είναι οι τηλεοράσεις BRAVIA και οι φορητοί υπολογιστές VAIO.
απο το sansimera.gr
Παρασκευή 5 Μαΐου 2017
Τι λένε Ελληνες επιστήμονες για το «stealthing», το νέο (ύπουλο) τύπο σεξουαλικής επίθεσης
Μια νέα επικίνδυνη τάση έχουν να αντιμετωπίσουν στη σύγχρονη εποχή των κοινωνικών δικτύων οι ενεργοί σεξουαλικά πολίτες αφού η επίσημη καταγραφή μιας άκρως επικίνδυνης συμπεριφοράς που οι επιστήμονες αποκαλούν «stealthing» (σ.σ μη δηλωμένη ερωτική συνεύρεση άνευ προφύλαξης) είναι μέρος της σύγχρονης εκδοχής της ερωτικής πράξης.
Αφιέρωμα: Γερμανός φιλόσοφος, κοινωνιολόγος και οικονομολόγος Καρλ Μαρξ 1818 – 1883
Γερμανός φιλόσοφος, κοινωνιολόγος και οικονομολόγος, εισηγητής του επιστημονικού σοσιαλισμού και του κομουνισμού. Όπλισε την εργατική τάξη με δύο σπουδαία θεωρητικά κείμενα για τους αγώνες της, το «Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος» και «Το Κεφάλαιο». Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους και επιδραστικότερους διανοητές στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Ο Καρλ Μαρξ (Karl Marx) γεννήθηκε στις 5 Μαΐου 1818 στην πόλη Τριρ (Τρέβηροι στην εξελληνισμένη ονομασία της) της Πρωσικής Ρηνανίας. Ήταν το δεύτερο από τα επτά παιδιά του νομικού Χέρσελ Μορντεκάι (1777-1838), γόνου οικογενείας ραβίνων και της ολλανδοεβραίας Χενριέτα Πρέσμπουργκ (1788 - 1863). Δύο χρόνια πριν από τη γέννηση του Καρλ, ο πατέρας του βαπτίστηκε χριστιανός, προσχωρώντας στην Ευαγγελική Εκκλησία της Πρωσίας κι έλαβε το όνομα Χάινριχ Μαρξ. Στην κίνησή του αυτή δεν τον ακολούθησε η σύζυγός του, η οποία παρέμεινε πιστή στην ιουδαϊκή θρησκεία.
Η οικογένεια Μαρξ ζούσε σ’ ένα απλό, αλλά άνετο ιδιόκτητο σπίτι στην οδό Μπρίγκεργκασετ, που χρόνο με το χρόνο γινόταν κέντρο συνάντησης πλουσίων εμπόρων, πελατών του δικηγόρου Χάινριχ Μαρξ. Το 1824, όταν ο Καρλ ήταν έξι ετών, τα αδέλφια του βαφτίστηκαν ομαδικά χριστιανοί. Η μητέρα του και πάλι δεν ακολούθησε την απόφαση του συζύγου της.
Ο μικρός Καρλ άρχισε να προσκολλάται και να θαυμάζει τον πατέρα του, ενώ τη μητέρα του, που δεν είχε ιδιαίτερη παιδεία, την κορόιδευε για την ολλανδική προφορά της και για τα λάθη της στη γερμανική γλώσσα. Τον περιγράφουν ως χαρακτήρα «δύστροπο, επίμονο, απότομο, αυταρχικό, προσηλωμένο σε ό,τι κάθε φορά του καρφωνόταν στο κεφάλι», καλό μαθητή, με άμεμπτη διαγωγή, που θεωρούσε τους συνομηλίκους του «μικρούς».
Ο Καρλ Μαρξ σε νεαρή ηλικίαΟ Καρλ βιαζόταν να μπει στον κύκλο των μεγαλυτέρων του. Ιδιαίτερο σεβασμό, συμπάθεια και εκτίμηση έτρεφε προς τον φίλο του πατέρα του και βασιλικό σύμβουλο Λούντβιχ φον Βεστφάλεν, τον άνθρωπο που έμελλε να του καθορίσει τη ζωή. Ο φον Βεστφάλεν είχε μία ωραία κόρη, την Τζένη (1814-1881), στενή φίλη της αδελφή του Σοφίας. Η όμορφη Τζένη και οι συζητήσεις με τον πατέρα της, τον είχαν κάνει σχεδόν οικότροφο στο σπίτι του βασιλικού συμβούλου.
Το σκούρο χρώμα της επιδερμίδας του νεαρού Καρλ του «κόλλησε» το παρατσούκλι «Μαύρος». «Ο Μαύρος σας με έστυψε για άλλη μία φορά σαν λεμόνι στην κουβέντα μας» έλεγε ο φον Βεστφάλεν στον πατέρα Μαρξ, καμαρόνοντας για την πνευματική εξέλιξη του Καρλ. Είναι η εποχή που ο «Μαύρος» τελειώνει το σχολείο και ανακαλύπτει ότι θέλει να γίνει ποιητής. Όνειρό του είναι «με τα έργα και τη φαντασία του να κατακτήσει τον κόσμο». Όπως κάθε «καθωσπρέπει» νεαρός Γερμανός των ημερών του, ο Καρλ πίστευε ότι κρύβεται μέσα του ένας Χάινε. Βαθύτατα επηρεασμένος από τον επίσης εβραίο ποιητή, συγκινημένος από τη μουσική των Σούμπερτ, Σούμαν και Μέντελσον και με μούσα την όμορφη Τζένη, αρχίζει να γράφει στίχους ακατάπαυστα.
Το 1835 αποφοιτά με αρκετά καλούς βαθμούς, αλλά και με ένα δηλητηριώδες σχόλιο του καθηγητή του Βίτενσμπαχ στο απολυτήριο: «Περιπίπτει εις το αδιόρθωτον σφάλμα να καταφεύγη εις πολλάς μεταφορικάς παραστάσεις και να χρησιμοποιή εξεζητημένο και παράδοξόν πως ύφος». Ένα χρόνο μετά εγγράφεται στη Νομική Σχολή της Βόννης - και όχι του Βερολίνου, όπως θα ήθελε ο πατέρας του - για να βρίσκεται κοντά στην όμορφη φίλη της αδελφής του.
Το πρώτο έτος σπουδών ήταν συμφορά και για τις επιδόσεις του και για το οικογενειακό κομπόδεμα. Το πατρικό επίδομα ξοδευόταν σε γλέντια. Όπως έγραφε μάλιστα αργότερα στον φίλο του Ένγκελς, η αστυνομία τον είχε συλλάβει «επί μέθη και διαταράξει της νυχτερινής ησυχίας». Τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς αρραβωνιάζεται κρυφά από τους γονείς του τη Τζένη Βεστφάλεν.
Ως φοιτητής δεν αναμειγνύεται στην πολιτική, αν και οι ιδέες του Τζουζέπε Ματσίνι για τη «Νέα (ελεύθερη, ανεξάρτητη και ενιαία) Ιταλία» κερδίζουν έδαφος σε όλη την Ευρώπη. Στο Βερολίνο νοικιάζει το σπίτι, όπου κάποτε είχε διαμείνει ο ποιητής Λέσινγκ. Εισχωρεί σύντομα στους κύκλους της γερμανικής διανόησης, όπου εκείνη την εποχή κυριαρχεί «ο παγκόσμιος φιλόσοφος, ο φωτεινός φάρος και το κόσμημα του Πανεπιστημίου του Βερολίνου» Γκέοργκ Χέγκελ (Ο Έγελος των Ελλήνων).
Ο Καρλ Μαρξ (Karl Marx) γεννήθηκε στις 5 Μαΐου 1818 στην πόλη Τριρ (Τρέβηροι στην εξελληνισμένη ονομασία της) της Πρωσικής Ρηνανίας. Ήταν το δεύτερο από τα επτά παιδιά του νομικού Χέρσελ Μορντεκάι (1777-1838), γόνου οικογενείας ραβίνων και της ολλανδοεβραίας Χενριέτα Πρέσμπουργκ (1788 - 1863). Δύο χρόνια πριν από τη γέννηση του Καρλ, ο πατέρας του βαπτίστηκε χριστιανός, προσχωρώντας στην Ευαγγελική Εκκλησία της Πρωσίας κι έλαβε το όνομα Χάινριχ Μαρξ. Στην κίνησή του αυτή δεν τον ακολούθησε η σύζυγός του, η οποία παρέμεινε πιστή στην ιουδαϊκή θρησκεία.
Η οικογένεια Μαρξ ζούσε σ’ ένα απλό, αλλά άνετο ιδιόκτητο σπίτι στην οδό Μπρίγκεργκασετ, που χρόνο με το χρόνο γινόταν κέντρο συνάντησης πλουσίων εμπόρων, πελατών του δικηγόρου Χάινριχ Μαρξ. Το 1824, όταν ο Καρλ ήταν έξι ετών, τα αδέλφια του βαφτίστηκαν ομαδικά χριστιανοί. Η μητέρα του και πάλι δεν ακολούθησε την απόφαση του συζύγου της.
Ο μικρός Καρλ άρχισε να προσκολλάται και να θαυμάζει τον πατέρα του, ενώ τη μητέρα του, που δεν είχε ιδιαίτερη παιδεία, την κορόιδευε για την ολλανδική προφορά της και για τα λάθη της στη γερμανική γλώσσα. Τον περιγράφουν ως χαρακτήρα «δύστροπο, επίμονο, απότομο, αυταρχικό, προσηλωμένο σε ό,τι κάθε φορά του καρφωνόταν στο κεφάλι», καλό μαθητή, με άμεμπτη διαγωγή, που θεωρούσε τους συνομηλίκους του «μικρούς».
Ο Καρλ Μαρξ σε νεαρή ηλικίαΟ Καρλ βιαζόταν να μπει στον κύκλο των μεγαλυτέρων του. Ιδιαίτερο σεβασμό, συμπάθεια και εκτίμηση έτρεφε προς τον φίλο του πατέρα του και βασιλικό σύμβουλο Λούντβιχ φον Βεστφάλεν, τον άνθρωπο που έμελλε να του καθορίσει τη ζωή. Ο φον Βεστφάλεν είχε μία ωραία κόρη, την Τζένη (1814-1881), στενή φίλη της αδελφή του Σοφίας. Η όμορφη Τζένη και οι συζητήσεις με τον πατέρα της, τον είχαν κάνει σχεδόν οικότροφο στο σπίτι του βασιλικού συμβούλου.
Το σκούρο χρώμα της επιδερμίδας του νεαρού Καρλ του «κόλλησε» το παρατσούκλι «Μαύρος». «Ο Μαύρος σας με έστυψε για άλλη μία φορά σαν λεμόνι στην κουβέντα μας» έλεγε ο φον Βεστφάλεν στον πατέρα Μαρξ, καμαρόνοντας για την πνευματική εξέλιξη του Καρλ. Είναι η εποχή που ο «Μαύρος» τελειώνει το σχολείο και ανακαλύπτει ότι θέλει να γίνει ποιητής. Όνειρό του είναι «με τα έργα και τη φαντασία του να κατακτήσει τον κόσμο». Όπως κάθε «καθωσπρέπει» νεαρός Γερμανός των ημερών του, ο Καρλ πίστευε ότι κρύβεται μέσα του ένας Χάινε. Βαθύτατα επηρεασμένος από τον επίσης εβραίο ποιητή, συγκινημένος από τη μουσική των Σούμπερτ, Σούμαν και Μέντελσον και με μούσα την όμορφη Τζένη, αρχίζει να γράφει στίχους ακατάπαυστα.
Το 1835 αποφοιτά με αρκετά καλούς βαθμούς, αλλά και με ένα δηλητηριώδες σχόλιο του καθηγητή του Βίτενσμπαχ στο απολυτήριο: «Περιπίπτει εις το αδιόρθωτον σφάλμα να καταφεύγη εις πολλάς μεταφορικάς παραστάσεις και να χρησιμοποιή εξεζητημένο και παράδοξόν πως ύφος». Ένα χρόνο μετά εγγράφεται στη Νομική Σχολή της Βόννης - και όχι του Βερολίνου, όπως θα ήθελε ο πατέρας του - για να βρίσκεται κοντά στην όμορφη φίλη της αδελφής του.
Το πρώτο έτος σπουδών ήταν συμφορά και για τις επιδόσεις του και για το οικογενειακό κομπόδεμα. Το πατρικό επίδομα ξοδευόταν σε γλέντια. Όπως έγραφε μάλιστα αργότερα στον φίλο του Ένγκελς, η αστυνομία τον είχε συλλάβει «επί μέθη και διαταράξει της νυχτερινής ησυχίας». Τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς αρραβωνιάζεται κρυφά από τους γονείς του τη Τζένη Βεστφάλεν.
Ως φοιτητής δεν αναμειγνύεται στην πολιτική, αν και οι ιδέες του Τζουζέπε Ματσίνι για τη «Νέα (ελεύθερη, ανεξάρτητη και ενιαία) Ιταλία» κερδίζουν έδαφος σε όλη την Ευρώπη. Στο Βερολίνο νοικιάζει το σπίτι, όπου κάποτε είχε διαμείνει ο ποιητής Λέσινγκ. Εισχωρεί σύντομα στους κύκλους της γερμανικής διανόησης, όπου εκείνη την εποχή κυριαρχεί «ο παγκόσμιος φιλόσοφος, ο φωτεινός φάρος και το κόσμημα του Πανεπιστημίου του Βερολίνου» Γκέοργκ Χέγκελ (Ο Έγελος των Ελλήνων).
Εγκαταλείπει τον έκλυτο βίο της Βόννης και συνεχίζει να γράφει. Στο δωμάτιό του έβρισκε κανείς παντού χειρόγραφα και τετράδια με ποιήματα, όπως «Τα Βιβλία του Έρωτα», αφιερωμένα - φυσικά - στην Τζένη φον Βεστφάλεν. Ανάμεσα στα έργα που γράφει είναι και μία κωμική νουβέλα, στην οποία δίνει τον τίτλο «Ο Σκορπιός και ο Ευτύχιος». Οι στίχοι του φθάνουν στα γραφεία εκδοτικών οίκων και περιοδικών, αλλά επιστρέφονται με την ίδια παρατήρηση του γυμνασιακού καθηγητή Βίτενσμπαχ.
Το 1838, σε ηλικία 20 ετών, χάνει τον πατέρα του. Ο θάνατος αυτός και η ποιητική αποτυχία τον οδηγούν σε βαριά μελαγχολία και κατάθλιψη. Δεν παρακολουθεί πια τα μαθήματα, απλώς συχνάζει στις συνεδριάσεις του «Κύκλου των Καθηγητών». Ασχολείται πια σχεδόν αποκλειστικά με τη φιλοσοφία. Οι απουσίες από τα μαθήματα τον οδηγούν σε «εξ αποστάσεως» αποφοίτηση από το Πανεπιστήμιο της Ιένας. Ο τίτλος της πτυχιακής του εργασίας φέρει τον τίτλο «Περί της διαφοράς της περί φύσεως φιλοσοφίας του Δημοκρίτου και του Επικούρου» και την υπογράφει στα λατινικά ως Carolus Enricus Marx Trevirensis.
Είναι δύσκολο να βρει απασχόληση, τα οικονομικά της οικογενείας είναι σε δεινή θέση. Ο φίλος του Μπρούνο Μπάουερ του έχει υποσχεθεί θέση υφηγητή στη Βόννη, εφόσον εκείνος καταλάμβανε έδρα καθηγητή. Αλλά και ο Άρνολντ Ρούγκε του είχε δώσει μία υπόσχεση: να εκδώσουν μαζί ένα περιοδικό, το «Αρχείον Αθεΐας». Ο αθεϊσμός, όμως, στον οποίον είναι προσκολλημένος, βάζει τέλος στα όνειρα για μια θέση υφηγητή. Οι πόρτες του πανεπιστημίου γι’ αυτόν κλείνουν οριστικά.
Αρχίζει να αναζητεί οποιαδήποτε αξιοπρεπή εργασία για βιοπορισμό. Σανίδα σωτηρίας, η πρόταση δύο φίλων από τον «Κύκλο των Καθηγητών». Ο Γιουνγκ και ο Οπενχάιμ τον καλούν το 1842 να εργασθεί ως δημοσιογράφος στην «Εφημερίδα του Ρήνου» («Rheinische Zeitung»). Πέντε μήνες προσπαθεί να γράψει το πρώτο του άρθρο, το οποίο τελικά δημοσιεύεται ανυπόγραφο και περνά απαρατήρητο. Οι φίλοι που τον πρότειναν αρχίζουν να απογοητεύονται από την αδράνειά του.
Εν τω μεταξύ, το κυκλοφοριακό φιάσκο της «Εφημερίδας του Ρήνου» (800 φύλλα έναντι 8.000 της αντιπάλου «Εφημερίδας της Κολωνίας») τον οδηγεί στη θέση του διευθυντή. Πρώτη ενέργεια του πρώην ράθυμου συντάκτη και νυν διευθυντή της «Εφημερίδας του Ρήνου» είναι να διαμαρτυρηθεί για τη λογοκρισία. Τα αντίπαλα έντυπα αρχίζουν να του επιτίθενται με κακεντρεχή σχόλια του τύπου «τα παιδιά των πλουσίων εμπόρων της Koλωνίας επεδίδοντο εις τον σνομπισμόν του κομμουνισμού για να σκοτώσουν την ώρα των εις βάρος των περιουσιών των γονέων των». Ένα δημοσίευμα περί διαζυγίου φέρνει τη ρήξη με το εκκλησιαστικό κατεστημένο και την αναστολή έκδοσης της εφημερίδας.
Το έτος 1843 βρίσκει τον Μαρ στο Παρίσι να εκδίδει τα «Γερμανογαλλικά Χρονικά» και να συγγράφει μια μελέτη περί ιουδαϊσμού, την «Εισαγωγή στην κριτική της φιλοσοφία του δικαίου του Χέγκελ» και το «Δοκίμιο κριτικής της Πολιτικής Οικονομίας». Η ύλη, όμως, του πρώτου τεύχους των «Γερμανογαλλικών Χρονικών» οδηγεί σε κατάσχεση του εντύπου και στη σύλληψή του. Τότε ακριβώς είναι που συνδέεται με τον Φρίντριχ Ένγκελς, τον φίλο που θα τον στηρίξει με όλα τα μέσα ως τον θάνατό του.
Φρίντριχ Ένγκελς - Καρλ ΜαρξΟ Ένγκελς «συμπληρωματικά» προς τη φιλοσοφική θεώρηση του Μαρξ διατυπώνει την αρχή ότι οι νόμοι της εξέλιξης των κοινωνιών οδηγούν αναπόφευκτα προς τον κομμουνισμό. Ο Μαρξ αρχίζει να παρακολουθεί τις συγκεντρώσεις των γερμανών εργατών στο Παρίσι και των «μυστικών εταιρειών», όπως ο «Σύνδεσμος των Δικαίων». Παρ’ ότι δεν εγγράφεται μέλος, γίνεται στόχος της γαλλικής αστυνομίας, η οποία αρχίζει να παρακολουθεί κάθε κίνησή του.
Το 1844 γνωρίζει τον Προυντόν και τον (κατόπιν άσπονδο αντίπαλό του) Μπακούνιν, με τους οποίους συνεργάζεται στην εφημερίδα «Vorwärts» («Εμπρός»). Οι γερμανοί ηγεμόνες αντιδρούν λυσσαλέα στα δημοσιεύματά του. Κάνουν το παν (και τα καταφέρνουν το 1845) να εκτοπισθεί στις Βρυξέλλες, όπου τον ακολουθεί και η - σύζυγός του πλέον - Τζένη. Τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς, συνοδευόμενος από τον φίλο του Ένγκελς, πηγαίνει στην Αγγλία για να μελετήσει την κατάσταση των εργατών. Επιστρέφοντας και οι δύο στις Βρυξέλλες γράφουν το έργο «Η γερμανική ιδεολογία».
Αποπειρώνται να δημιουργήσουν ένα ευρύτερο κομμουνιστικό κίνημα, αλλά ο γερμανός πρέσβης στο Βέλγιο, αντιλαμβανόμενος τον κίνδυνο που εγκυμονούσε το δίδυμο Ένγκελς - Μαρξ για την ήδη εκρηκτική ατμόσφαιρα, ζητεί την εκτόπισή του. Ο Μαρξ βρίσκεται σε διαρκή επαφή με τις εργατικές οργανώσεις σε Αγγλία, Γαλλία και Γερμανία. Τότε είναι που ο «Σύνδεσμος των Δικαίων» τον καλεί στο Λονδίνο για να αναδιοργανώσει αυτή τη «μυστική εταιρεία». Ο Μαρξ αποδέχεται την πρόσκληση και τον Ιούνιο του 1847 παρευρίσκεται στο συνέδριο του «Συνδέσμου των Δικαίων».
Από τις εργασίες του συνεδρίου προκύπτουν οι εξής αλλαγές: Ο Σύνδεσμος αντικαθιστά στην ονομασία του τη λέξη «Δικαίων» με τη λέξη «Κομμουνιστών» και το κεντρικό σύνθημα «Όλοι οι άνθρωποι είναι αδέλφια» μετατρέπεται σε «Προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε!». Έξι μήνες μετά ο Σύνδεσμος του αναθέτει τη σύνταξη του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου», το οποίο ο Μαρξ ολοκληρώνει το 1848.
Ο Καρλ Μαρξ με τη σύζυγός του ΤζένηΤην ίδια χρονιά συλλαμβάνεται στις Βρυξέλλες μαζί με τη σύζυγό του. Αποφυλακίζεται, όμως, σε λίγες ημέρες και μεταβαίνει στο Παρίσι, όπου έχει κηρυχθεί επανάσταση. Ο άνεμος των ταραχών φθάνει στην Αυστρία και στη Γερμανία, όπου ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Δ' αναγκάζεται να προβεί σε συνταγματικές μεταρρυθμίσεις και να συγκαλέσει εθνοσυνέλευση στη Φραγκφούρτη. Το κλίμα αυτό οδηγεί τα βήματα του Μαρξ στην Κολονία. Εκεί κατηγορείται για αδικήματα Τύπου και ένοπλη αντίσταση κατά της αρχής. Κατηγορείται όμως και από ορισμένα μέλη του Συνδέσμου ως «μυστικό όργανο της κεφαλαιοκρατικής αριστοκρατίας».
Τον Μάιο του 1849 καταφεύγει και πάλι στη Γαλλία, όπου πλέον η επανάσταση έχει κατασταλεί. Το 1850 η κόπωση από τους ατελέσφορους δεκαετείς αγώνες είναι εμφανής - και σ’ αυτόν και στο κίνημα. Αποχωρεί από τον Σύνδεσμο φτωχός και χωρίς δουλειά. Ζει πλέον από τη συγγραφή των έργων του και μόνον. Η γέννηση του τέταρτου παιδιού του τον βρίσκει σε άθλια οικονομική κατάσταση. Αποφεύγοντας πλέον κάθε ενεργό ανάμειξη στην πολιτική, αφιερώνεται αποκλειστικά στη συγγραφή του μεγαλύτερου έργου του, του «Κεφαλαίου».
Μετά τον θάνατο του βασιλιά της Πρωσίας (και μεγάλου διώκτη του) Φρειδερίκου Γουλιέλμου Δ', το 1861, επιστρέφει στη Γερμανία, αλλά το 1864 τον βρίσκει ξανά στο Λονδίνο να διαβάζει με ενθουσιασμό την προκήρυξη που έχει συντάξει στο Διεθνές Εργατικό Συνέδριο. Πρόκειται κατ’ ουσίαν για τη ληξιαρχική πράξη γεννήσεως της Α' Διεθνούς. Στις τάξεις του νέου κομματικού σχηματισμού, όμως, παρεισφρέουν αναρχικοί, με πρώτο και καλύτερο τον Μπακούνιν. Είναι τέτοιο το μένος του εναντίον του ρώσου αναρχικού, ώστε η εφημερίδα του δημοσιεύει ότι η Γεωργία Σάνδη «κατέχει έγγραφα, σύμφωνα με τα οποία ο Μπακούνιν είναι πράκτορας της μυστικής τσαρικής αστυνομίας».
Η Παρισινή Κομμούνα τον βρίσκει στο Λονδίνο, από όπου αποστέλλει στους επαναστάτες οδηγίες και συμβουλές. Στις 30 Μαΐου 1871 συντάσσει την προκήρυξη προς την Κομμούνα. Έχει διαβλέψει ήδη την αποτυχία της. Πιστεύει ότι το κίνημα έπρεπε να έχει στραφεί κατά της νομίμου κυβερνήσεως των Βερσαλλιών, ώστε να μην κλειστούν οι επαναστάτες στο Παρίσι, όπου τελικά και εξοντώθηκαν.
Το 1872 είναι 54 ετών, απογοητευμένος και με υγεία που έχει αρχίσει να κλονίζεται. Προτείνει τη μεταφορά της έδρας της Α' Διεθνούς στη Νέα Υόρκη, αποσύρεται και συνεχίζει τη συγγραφή του «Κεφαλαίου». Η ζωή του έχει κυλήσει με στερήσεις και ταλαιπωρίες, αλλά έχει μοναδικά στηρίγματά του την αγαπημένη του γυναίκα Τζένη Μαρξ και τον αφοσιωμένο φίλο του Φρίντριχ Ενγκελς. «Είμαι ερωτευμένος από την κορυφή ως τα νύχια» γράφει για την κατά τέσσερα χρόνια μεγαλύτερή του σύζυγό του. Η Τζένη είναι η ζωή του. Θεωρεί ότι ο χρόνος δεν είναι σε θέση να πληγώσει την ομορφιά της, η οποία «παραμένει έκπαγλος παρά την προχωρημένη ηλικία». Μαζί της θα αποκτήσει συνολικά επτά παιδιά, από τα οποία μόνο τα τρία θα φθάσουν ως την ενηλικίωση. Το 1878, όμως, η Τζένη πεθαίνει από καρκίνο. «Ο θάνατός της σκότωσε κάθε κίνητρο ζωής γι’ αυτόν» έγραφε ο Ένγκελς.
Ο Καρλ Μαρξ πέθανε στις 14 Μαρτίου 1883 στο Λονδίνο, απογοητευμένος, χωρίς καμία ιδιαίτερη αναγνώριση ή ένδειξη ότι αργότερα θα χαρακτηριζόταν «ο προφήτης φιλόσοφος που σφράγισε την πορεία της ανθρωπότητας». Τάφηκε ως άπατρις, τρεις μέρες αργότερα, στο νεκροταφείο του Χαϊγκέιτ στο Βόρειο Λονδίνο.
Το 1838, σε ηλικία 20 ετών, χάνει τον πατέρα του. Ο θάνατος αυτός και η ποιητική αποτυχία τον οδηγούν σε βαριά μελαγχολία και κατάθλιψη. Δεν παρακολουθεί πια τα μαθήματα, απλώς συχνάζει στις συνεδριάσεις του «Κύκλου των Καθηγητών». Ασχολείται πια σχεδόν αποκλειστικά με τη φιλοσοφία. Οι απουσίες από τα μαθήματα τον οδηγούν σε «εξ αποστάσεως» αποφοίτηση από το Πανεπιστήμιο της Ιένας. Ο τίτλος της πτυχιακής του εργασίας φέρει τον τίτλο «Περί της διαφοράς της περί φύσεως φιλοσοφίας του Δημοκρίτου και του Επικούρου» και την υπογράφει στα λατινικά ως Carolus Enricus Marx Trevirensis.
Είναι δύσκολο να βρει απασχόληση, τα οικονομικά της οικογενείας είναι σε δεινή θέση. Ο φίλος του Μπρούνο Μπάουερ του έχει υποσχεθεί θέση υφηγητή στη Βόννη, εφόσον εκείνος καταλάμβανε έδρα καθηγητή. Αλλά και ο Άρνολντ Ρούγκε του είχε δώσει μία υπόσχεση: να εκδώσουν μαζί ένα περιοδικό, το «Αρχείον Αθεΐας». Ο αθεϊσμός, όμως, στον οποίον είναι προσκολλημένος, βάζει τέλος στα όνειρα για μια θέση υφηγητή. Οι πόρτες του πανεπιστημίου γι’ αυτόν κλείνουν οριστικά.
Αρχίζει να αναζητεί οποιαδήποτε αξιοπρεπή εργασία για βιοπορισμό. Σανίδα σωτηρίας, η πρόταση δύο φίλων από τον «Κύκλο των Καθηγητών». Ο Γιουνγκ και ο Οπενχάιμ τον καλούν το 1842 να εργασθεί ως δημοσιογράφος στην «Εφημερίδα του Ρήνου» («Rheinische Zeitung»). Πέντε μήνες προσπαθεί να γράψει το πρώτο του άρθρο, το οποίο τελικά δημοσιεύεται ανυπόγραφο και περνά απαρατήρητο. Οι φίλοι που τον πρότειναν αρχίζουν να απογοητεύονται από την αδράνειά του.
Εν τω μεταξύ, το κυκλοφοριακό φιάσκο της «Εφημερίδας του Ρήνου» (800 φύλλα έναντι 8.000 της αντιπάλου «Εφημερίδας της Κολωνίας») τον οδηγεί στη θέση του διευθυντή. Πρώτη ενέργεια του πρώην ράθυμου συντάκτη και νυν διευθυντή της «Εφημερίδας του Ρήνου» είναι να διαμαρτυρηθεί για τη λογοκρισία. Τα αντίπαλα έντυπα αρχίζουν να του επιτίθενται με κακεντρεχή σχόλια του τύπου «τα παιδιά των πλουσίων εμπόρων της Koλωνίας επεδίδοντο εις τον σνομπισμόν του κομμουνισμού για να σκοτώσουν την ώρα των εις βάρος των περιουσιών των γονέων των». Ένα δημοσίευμα περί διαζυγίου φέρνει τη ρήξη με το εκκλησιαστικό κατεστημένο και την αναστολή έκδοσης της εφημερίδας.
Το έτος 1843 βρίσκει τον Μαρ στο Παρίσι να εκδίδει τα «Γερμανογαλλικά Χρονικά» και να συγγράφει μια μελέτη περί ιουδαϊσμού, την «Εισαγωγή στην κριτική της φιλοσοφία του δικαίου του Χέγκελ» και το «Δοκίμιο κριτικής της Πολιτικής Οικονομίας». Η ύλη, όμως, του πρώτου τεύχους των «Γερμανογαλλικών Χρονικών» οδηγεί σε κατάσχεση του εντύπου και στη σύλληψή του. Τότε ακριβώς είναι που συνδέεται με τον Φρίντριχ Ένγκελς, τον φίλο που θα τον στηρίξει με όλα τα μέσα ως τον θάνατό του.

Φρίντριχ Ένγκελς - Καρλ ΜαρξΟ Ένγκελς «συμπληρωματικά» προς τη φιλοσοφική θεώρηση του Μαρξ διατυπώνει την αρχή ότι οι νόμοι της εξέλιξης των κοινωνιών οδηγούν αναπόφευκτα προς τον κομμουνισμό. Ο Μαρξ αρχίζει να παρακολουθεί τις συγκεντρώσεις των γερμανών εργατών στο Παρίσι και των «μυστικών εταιρειών», όπως ο «Σύνδεσμος των Δικαίων». Παρ’ ότι δεν εγγράφεται μέλος, γίνεται στόχος της γαλλικής αστυνομίας, η οποία αρχίζει να παρακολουθεί κάθε κίνησή του.
Το 1844 γνωρίζει τον Προυντόν και τον (κατόπιν άσπονδο αντίπαλό του) Μπακούνιν, με τους οποίους συνεργάζεται στην εφημερίδα «Vorwärts» («Εμπρός»). Οι γερμανοί ηγεμόνες αντιδρούν λυσσαλέα στα δημοσιεύματά του. Κάνουν το παν (και τα καταφέρνουν το 1845) να εκτοπισθεί στις Βρυξέλλες, όπου τον ακολουθεί και η - σύζυγός του πλέον - Τζένη. Τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς, συνοδευόμενος από τον φίλο του Ένγκελς, πηγαίνει στην Αγγλία για να μελετήσει την κατάσταση των εργατών. Επιστρέφοντας και οι δύο στις Βρυξέλλες γράφουν το έργο «Η γερμανική ιδεολογία».
Αποπειρώνται να δημιουργήσουν ένα ευρύτερο κομμουνιστικό κίνημα, αλλά ο γερμανός πρέσβης στο Βέλγιο, αντιλαμβανόμενος τον κίνδυνο που εγκυμονούσε το δίδυμο Ένγκελς - Μαρξ για την ήδη εκρηκτική ατμόσφαιρα, ζητεί την εκτόπισή του. Ο Μαρξ βρίσκεται σε διαρκή επαφή με τις εργατικές οργανώσεις σε Αγγλία, Γαλλία και Γερμανία. Τότε είναι που ο «Σύνδεσμος των Δικαίων» τον καλεί στο Λονδίνο για να αναδιοργανώσει αυτή τη «μυστική εταιρεία». Ο Μαρξ αποδέχεται την πρόσκληση και τον Ιούνιο του 1847 παρευρίσκεται στο συνέδριο του «Συνδέσμου των Δικαίων».
Από τις εργασίες του συνεδρίου προκύπτουν οι εξής αλλαγές: Ο Σύνδεσμος αντικαθιστά στην ονομασία του τη λέξη «Δικαίων» με τη λέξη «Κομμουνιστών» και το κεντρικό σύνθημα «Όλοι οι άνθρωποι είναι αδέλφια» μετατρέπεται σε «Προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε!». Έξι μήνες μετά ο Σύνδεσμος του αναθέτει τη σύνταξη του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου», το οποίο ο Μαρξ ολοκληρώνει το 1848.

Ο Καρλ Μαρξ με τη σύζυγός του ΤζένηΤην ίδια χρονιά συλλαμβάνεται στις Βρυξέλλες μαζί με τη σύζυγό του. Αποφυλακίζεται, όμως, σε λίγες ημέρες και μεταβαίνει στο Παρίσι, όπου έχει κηρυχθεί επανάσταση. Ο άνεμος των ταραχών φθάνει στην Αυστρία και στη Γερμανία, όπου ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Δ' αναγκάζεται να προβεί σε συνταγματικές μεταρρυθμίσεις και να συγκαλέσει εθνοσυνέλευση στη Φραγκφούρτη. Το κλίμα αυτό οδηγεί τα βήματα του Μαρξ στην Κολονία. Εκεί κατηγορείται για αδικήματα Τύπου και ένοπλη αντίσταση κατά της αρχής. Κατηγορείται όμως και από ορισμένα μέλη του Συνδέσμου ως «μυστικό όργανο της κεφαλαιοκρατικής αριστοκρατίας».
Τον Μάιο του 1849 καταφεύγει και πάλι στη Γαλλία, όπου πλέον η επανάσταση έχει κατασταλεί. Το 1850 η κόπωση από τους ατελέσφορους δεκαετείς αγώνες είναι εμφανής - και σ’ αυτόν και στο κίνημα. Αποχωρεί από τον Σύνδεσμο φτωχός και χωρίς δουλειά. Ζει πλέον από τη συγγραφή των έργων του και μόνον. Η γέννηση του τέταρτου παιδιού του τον βρίσκει σε άθλια οικονομική κατάσταση. Αποφεύγοντας πλέον κάθε ενεργό ανάμειξη στην πολιτική, αφιερώνεται αποκλειστικά στη συγγραφή του μεγαλύτερου έργου του, του «Κεφαλαίου».
Μετά τον θάνατο του βασιλιά της Πρωσίας (και μεγάλου διώκτη του) Φρειδερίκου Γουλιέλμου Δ', το 1861, επιστρέφει στη Γερμανία, αλλά το 1864 τον βρίσκει ξανά στο Λονδίνο να διαβάζει με ενθουσιασμό την προκήρυξη που έχει συντάξει στο Διεθνές Εργατικό Συνέδριο. Πρόκειται κατ’ ουσίαν για τη ληξιαρχική πράξη γεννήσεως της Α' Διεθνούς. Στις τάξεις του νέου κομματικού σχηματισμού, όμως, παρεισφρέουν αναρχικοί, με πρώτο και καλύτερο τον Μπακούνιν. Είναι τέτοιο το μένος του εναντίον του ρώσου αναρχικού, ώστε η εφημερίδα του δημοσιεύει ότι η Γεωργία Σάνδη «κατέχει έγγραφα, σύμφωνα με τα οποία ο Μπακούνιν είναι πράκτορας της μυστικής τσαρικής αστυνομίας».
Η Παρισινή Κομμούνα τον βρίσκει στο Λονδίνο, από όπου αποστέλλει στους επαναστάτες οδηγίες και συμβουλές. Στις 30 Μαΐου 1871 συντάσσει την προκήρυξη προς την Κομμούνα. Έχει διαβλέψει ήδη την αποτυχία της. Πιστεύει ότι το κίνημα έπρεπε να έχει στραφεί κατά της νομίμου κυβερνήσεως των Βερσαλλιών, ώστε να μην κλειστούν οι επαναστάτες στο Παρίσι, όπου τελικά και εξοντώθηκαν.
Το 1872 είναι 54 ετών, απογοητευμένος και με υγεία που έχει αρχίσει να κλονίζεται. Προτείνει τη μεταφορά της έδρας της Α' Διεθνούς στη Νέα Υόρκη, αποσύρεται και συνεχίζει τη συγγραφή του «Κεφαλαίου». Η ζωή του έχει κυλήσει με στερήσεις και ταλαιπωρίες, αλλά έχει μοναδικά στηρίγματά του την αγαπημένη του γυναίκα Τζένη Μαρξ και τον αφοσιωμένο φίλο του Φρίντριχ Ενγκελς. «Είμαι ερωτευμένος από την κορυφή ως τα νύχια» γράφει για την κατά τέσσερα χρόνια μεγαλύτερή του σύζυγό του. Η Τζένη είναι η ζωή του. Θεωρεί ότι ο χρόνος δεν είναι σε θέση να πληγώσει την ομορφιά της, η οποία «παραμένει έκπαγλος παρά την προχωρημένη ηλικία». Μαζί της θα αποκτήσει συνολικά επτά παιδιά, από τα οποία μόνο τα τρία θα φθάσουν ως την ενηλικίωση. Το 1878, όμως, η Τζένη πεθαίνει από καρκίνο. «Ο θάνατός της σκότωσε κάθε κίνητρο ζωής γι’ αυτόν» έγραφε ο Ένγκελς.
Ο Καρλ Μαρξ πέθανε στις 14 Μαρτίου 1883 στο Λονδίνο, απογοητευμένος, χωρίς καμία ιδιαίτερη αναγνώριση ή ένδειξη ότι αργότερα θα χαρακτηριζόταν «ο προφήτης φιλόσοφος που σφράγισε την πορεία της ανθρωπότητας». Τάφηκε ως άπατρις, τρεις μέρες αργότερα, στο νεκροταφείο του Χαϊγκέιτ στο Βόρειο Λονδίνο.
Τετάρτη 3 Μαΐου 2017
ΕΠΣ Πέλλας: Εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου "ΠΑΟΚ Αφού'' και προβολή του ντοκιμοντέρ "90 χρόνια ΠΑΟΚ " στις 11 Μαίου στα Γιαννιτσά
"Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Νομού Πέλλας & ο Σύλλογος Φίλων Νοσοκομείου Γιαννιτσών σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του Χρήστου Ζαμπούνη " ΠΑΟΚ Αφού …" που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 11 Μαίου και ώρα 20.00 στο Πνευματικό Κέντρο Γιαννιτσών .
Μετά το τέλος της παρουσίασης θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ του αείμνηστου σκηνοθέτη Νίκου Τριανταφυλλίδη " 90 Χρόνια ΠΑΟΚ - Νοσταλγώντας το Μέλλον".
Τα έσοδα που θα προκύψουν θα διατεθούν στον Σύλλογο Φίλων Νοσοκομείου Γιαννιτσών .
Οι προσκλήσεις διατίθενται δωρεάν από την Γραμματεία της ΕΠΣ Πέλλας και από τον Σύλλογο Φίλων Νοσοκομείου Γιαννιτσών."
Μετά το τέλος της παρουσίασης θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ του αείμνηστου σκηνοθέτη Νίκου Τριανταφυλλίδη " 90 Χρόνια ΠΑΟΚ - Νοσταλγώντας το Μέλλον".
Τα έσοδα που θα προκύψουν θα διατεθούν στον Σύλλογο Φίλων Νοσοκομείου Γιαννιτσών .
Οι προσκλήσεις διατίθενται δωρεάν από την Γραμματεία της ΕΠΣ Πέλλας και από τον Σύλλογο Φίλων Νοσοκομείου Γιαννιτσών."
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




































