Επικοινωνήστε μαζί μας!
Ελάτε σε επαφή με την συντακτική ομάδα του ialmopia.gr
Δημοσιεύστε την αγγελία σας στο ialmopia.gr εντελώς δωρεάν
Αγορές-Πωλήσεις-Ενοικιάσεις-Εργασία
Γίνε αρθρογράφος στο ialmopia.gr!
Μπορείς κι εσύ με τα άρθρα σου να συμμετέχεις στην παρέα μας και οι αναγνώστες μας να διαβάσουν τις σκέψεις σου ή τους προβληματισμούς σου
Σύλλογος "ΠΑΝΘΕ" Αριδαίας: Στόχος μας η ουσιαστική και ολιστική στήριξη του ανθρώπου
Ενδιαφέρον project από την περιοχή μας
Πέμπτη 18 Μαΐου 2017
Αναδρομές: Η ιστορία της Λίβερπουλ
Η Λίβερπουλ (Liverpool FC) είναι η πιο σπουδαία ομάδα που ανέδειξαν τα βρετανικά νησιά (μαζί με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ) και μία από τις μεγάλες δυνάμεις του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Στην υπεραιωνόβια ιστορία τους, οι κόκκινοι έχουν να επιδείξουν 46 τίτλους στην Αγγλία και 11 ευρωπαϊκούς.
Η Λίβερπουλ ιδρύθηκε από μια παραξενιά της τύχης στις 15 Μαρτίου 1892. Η Έβερτον, που χρησιμοποιούσε ως έδρα το «Άνφιλντ», διαφώνησε για την τιμή του ενοικίου που έπρεπε να καταβάλει στον ιδιοκτήτη του Τζον Χάουλντινγκ και μετακόμισε στο γειτονικό Γκούντισον Παρκ. Ο Χάουλντινγκ, προκειμένου να μην αφήσει έρημη την ιδιοκτησία του, αποφάσισε να φτιάξει μια ποδοσφαιρική ομάδα, την οποία ονόμασε Λίβερπουλ. Από το 1892, Έβερτον και Λίβερπουλ συγκρούονται κάθε χρόνο στο παραδοσιακό ντέρμπι του Μέρσισαϊντ.
Το 1901 η Λίβερπουλ κατέκτησε τον πρώτο της τίτλο, το Πρωτάθλημα Αγγλίας, αλλά έπρεπε να φθάσουμε στο 1959 για να αλλάξει η μοίρα της. Τις τύχες της εκείνη τη χρονιά ανέλαβε ο Μπιλ Σάνκλι, που έθεσε τις βάσεις για τη χρυσή ομάδα της δεκαετίας 1975 - 1985, που σάρωνε τους τίτλους σε Ευρώπη και Αγγλία.
Η μεγαλειώδης πορεία της Λίβερπουλ στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα, με προπονητές τους Μπομπ Πέισλι και Τζο Φάγκαν θα ανακοπεί άδοξα στις 29 Μαΐου 1985, εξαιτίας της τραγωδίας του Χέιζελ στις Βρυξέλλες. Πρωταγωνιστές οι οπαδοί της, οι οποίοι θα παραβιάσουν ένα διαχωριστικό του γηπέδου και θα επιτεθούν στους οπαδούς της Γιουβέντους, λίγη ώρα πριν από το εναρκτήριο λάκτισμα του τελικού του Κυπέλλου Πρωταθλητριών μεταξύ των δύο ομάδων. 39 φίλαθλοι κυρίως Ιταλοί θα χάσουν τη ζωή τους και η UEFA θα αποκλείσει τη Λίβερπουλ από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις για 10 χρόνια και όλες τις αγγλικές ομάδες για 5.
Τέσσερα χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα στις 15 Απριλίου 1989, νέα τραγωδία θα πλήξει τους κόκκινους, όταν 96 φίλαθλοι θα βρουν το θάνατο στο Χίλσμπορο του Σέφιλντ, εξαιτίας συνωστισμού, κατά τη διάρκεια του ημιτελικού αγώνα για το Κύπελλο Αγγλίας μεταξύ Λίβερπουλ και Νότιγχαμ. Η Λίβερπουλ θα περάσει στο περιθώριο, αλλά θα σηκώσει και πάλι κεφάλι στις αρχές της νέας χιλιετίας με την κατάκτηση του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ (2001) και του Τσάμπιονς Λιγκ (2005).
Την κόκκινη φανέλα της Λίβερπουλ έχουν φορέσει σπουδαίοι ποδοσφαιριστές, όπως οι: Λονγκγουορθ, Σκοτ, Γέιτς, Χαντ, Μπάσμπι, Πέισλι, Νταλγκλίς, Χάνσεν, Μπαρνς, Χιουζ, Κίγκαν, Χάιγουεϊ, Κλέμενς, Ρας, Τόμπσον, Νιλ, Χάνσεν, Σούνες, Μπαρνς, ΜακΜάναμαν, Φάουλερ, Τόσακ Όουεν, Μπάρος, Μπίσκαν, Μοριέντες και οι σύγχρονοι Τζέραρντ, Κάραχερ, Χάμαν, Χίπια και Λουίς Γκαρσία.
Τίτλοι
Η Λίβερπουλ ιδρύθηκε από μια παραξενιά της τύχης στις 15 Μαρτίου 1892. Η Έβερτον, που χρησιμοποιούσε ως έδρα το «Άνφιλντ», διαφώνησε για την τιμή του ενοικίου που έπρεπε να καταβάλει στον ιδιοκτήτη του Τζον Χάουλντινγκ και μετακόμισε στο γειτονικό Γκούντισον Παρκ. Ο Χάουλντινγκ, προκειμένου να μην αφήσει έρημη την ιδιοκτησία του, αποφάσισε να φτιάξει μια ποδοσφαιρική ομάδα, την οποία ονόμασε Λίβερπουλ. Από το 1892, Έβερτον και Λίβερπουλ συγκρούονται κάθε χρόνο στο παραδοσιακό ντέρμπι του Μέρσισαϊντ.
Το 1901 η Λίβερπουλ κατέκτησε τον πρώτο της τίτλο, το Πρωτάθλημα Αγγλίας, αλλά έπρεπε να φθάσουμε στο 1959 για να αλλάξει η μοίρα της. Τις τύχες της εκείνη τη χρονιά ανέλαβε ο Μπιλ Σάνκλι, που έθεσε τις βάσεις για τη χρυσή ομάδα της δεκαετίας 1975 - 1985, που σάρωνε τους τίτλους σε Ευρώπη και Αγγλία.
Η μεγαλειώδης πορεία της Λίβερπουλ στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα, με προπονητές τους Μπομπ Πέισλι και Τζο Φάγκαν θα ανακοπεί άδοξα στις 29 Μαΐου 1985, εξαιτίας της τραγωδίας του Χέιζελ στις Βρυξέλλες. Πρωταγωνιστές οι οπαδοί της, οι οποίοι θα παραβιάσουν ένα διαχωριστικό του γηπέδου και θα επιτεθούν στους οπαδούς της Γιουβέντους, λίγη ώρα πριν από το εναρκτήριο λάκτισμα του τελικού του Κυπέλλου Πρωταθλητριών μεταξύ των δύο ομάδων. 39 φίλαθλοι κυρίως Ιταλοί θα χάσουν τη ζωή τους και η UEFA θα αποκλείσει τη Λίβερπουλ από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις για 10 χρόνια και όλες τις αγγλικές ομάδες για 5.
Τέσσερα χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα στις 15 Απριλίου 1989, νέα τραγωδία θα πλήξει τους κόκκινους, όταν 96 φίλαθλοι θα βρουν το θάνατο στο Χίλσμπορο του Σέφιλντ, εξαιτίας συνωστισμού, κατά τη διάρκεια του ημιτελικού αγώνα για το Κύπελλο Αγγλίας μεταξύ Λίβερπουλ και Νότιγχαμ. Η Λίβερπουλ θα περάσει στο περιθώριο, αλλά θα σηκώσει και πάλι κεφάλι στις αρχές της νέας χιλιετίας με την κατάκτηση του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ (2001) και του Τσάμπιονς Λιγκ (2005).
Την κόκκινη φανέλα της Λίβερπουλ έχουν φορέσει σπουδαίοι ποδοσφαιριστές, όπως οι: Λονγκγουορθ, Σκοτ, Γέιτς, Χαντ, Μπάσμπι, Πέισλι, Νταλγκλίς, Χάνσεν, Μπαρνς, Χιουζ, Κίγκαν, Χάιγουεϊ, Κλέμενς, Ρας, Τόμπσον, Νιλ, Χάνσεν, Σούνες, Μπαρνς, ΜακΜάναμαν, Φάουλερ, Τόσακ Όουεν, Μπάρος, Μπίσκαν, Μοριέντες και οι σύγχρονοι Τζέραρντ, Κάραχερ, Χάμαν, Χίπια και Λουίς Γκαρσία.
Τίτλοι
Πρωταθλήματα Αγγλίας (18): 1901, 1906, 1922, 1923, 1947, 1964, 1966, 1973, 1976, 1977, 1979, 1980, 1982, 1983, 1984, 1986, 1988, 1990.
Κύπελλα Αγγλίας (7): 1965, 1974, 1986, 1989, 1992, 2001, 2006.
Λιγκ Καπ (8): 1981, 1982, 1983, 1984, 1995, 2001, 2003, 2012.
Σούπερ Καπ Αγγλίας (15): 1964, 1965, 1966, 1974, 1976, 1977, 1979, 1980, 1982, 1986, 1988, 1989, 1990, 2001, 2006.
Κύπελλα Πρωταθλητριών Ευρώπης / Τσάμπιονς Λιγκ (5): 1977, 1978, 1981, 1984, 2005.
Κύπελλα ΟΥΕΦΑ (3): 1973, 1976, 2001.
Σούπερ Καπ Ευρώπης (3): 1977, 2001, 2005.
Φιλικά παιχνίδια της ακαδημίας ΦΟΑ Volley κοριτσιών
Μεγάλη μέρα το Σάββατο 13/5 για τα κορίτσια του τμήματος βόλεϊ του Φ.Ο. Αριδαίας, καθώς πραγματοποίησαν την παρθενική τους εμφάνιση σε φιλικά παιχνίδια εκτός έδρας απέναντι στον Ίκαρο Έδεσσας. Κύρια χαρακτηριστικά σε αυτή τη συνάντηση ήταν το πάθος, ο ενθουσιασμός και η χαρά που έδειξαν τα κορίτσια καθ' όλη τη διάρκεια των αγώνων.
Οι αθλήτριες του ΦΟΑ εξέπληξαν ευχάριστα τους παρευρισκόμενους αλλά και τους προπονητές τους με την απόδοσή τους, λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι η πρώτη χρονιά λειτουργίας του τμήματος. Στην αποστολή συμμετείχαν 36 αθλήτριες από Β' Δημοτικού εώς Β' Γυμνασίου.
Το επόμενό τους παιχνίδι είναι στο γήπεδο της Αριδαίας με την αντίστοιχη ομάδα της Έδεσσας το Σάββατο 27/5 στις 11 π.μ..
Στόχος της ομάδας για φέτος είναι να πραγματοποιηθούν κι άλλοι αγώνες με ομάδες των Γιαννιτσών και της Σκύδρας, ώστε να αποκτήσουν οι αθλήτριες εμπειρίες και να γευτούν τη χαρά του παιχνιδιού!
Ποια είναι τα τέσσερα επιδόματα που καταργούνται με το πολυνομοσχέδιο
Τέσσερα επιδόματα καταργούνται σύμφωνα με το πολυνομοσχέδιο «Συνταξιοδοτικές διατάξεις δημοσίου και τροποποίηση διατάξεων του ν. 4387/2016, μέτρα εφαρμογής των δημοσιονομικών στόχων και μεταρρυθμίσεων, μέτρα κοινωνικής στήριξης και εργασιακές ρυθμίσεις, Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2018-2021 και λοιπές διατάξεις».
Τετάρτη 17 Μαΐου 2017
Το αυτοάνοσο που «χτυπά» το γαστρεντερικό
Η κοιλιοκάκη είναι η δυσανεξία (κάτι που ο οργανισμός δεν ανέχεται) στη γλουτένη, πρωτεΐνη που υπάρχει στο σιτάρι, το κριθάρι, τη βρώμη και τη σίκαλη. Η αντίδραση του οργανισμού είναι η παραγωγή αντιγλιαδινικών αντισωμάτων, κάτι που έχει σαν αποτέλεσμα την καταστροφή του εσωτερικού τοιχώματος του λεπτού εντέρου. Πρόκειται για κληρονομική πάθηση και επειδή η βλάβη προκαλείται από το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού, θεωρείται αυτοάνοσο νόσημα.
Η εκδήλωση της κοιλιοκάκης προϋποθέτει σχετική γενετική προδιάθεση του ατόμου και την κατανάλωση τροφών με γλουτένη. Ακόμη και όταν αυτοί οι δύο παράγοντες συνυπάρχουν, είναι πιθανό η κοιλιοκάκη να μην εκδηλωθεί παρά μόνο όταν «πυροδοτηθεί» σε ορισμένες περιπτώσεις από κάποιες ιογενείς ασθένειες ή άλλες αιτίες. Συνήθως η κοιλιοκάκη εκδηλώνεται στα βρέφη μόλις εισαχθούν δημητριακά στη διατροφή τους, σε ηλικία 6 μηνών περίπου, αλλά και σε ενήλικες που μπορεί να ζουν χωρίς συμπτώματα για πολλά χρόνια και να νοσήσουν πολύ αργότερα.
Στην Ελλάδα, όπως γράφει το celiac.gr, δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία για τη συχνότητα εμφάνισης της κοιλιοκάκης, λόγω έλλειψης επίσημης στατιστικής πληροφόρησης και της δυσκολίας διάγνωσής της. Πιθανολογείται ότι παρατηρείται σε 1/2.000-3.000 κατοίκους. Σε άλλες χώρες το ποσοστό κυμαίνεται από 1/150-300 στην Ιρλανδία και τις ΗΠΑ, έως 1/10.000-20.000 σε χώρες της Ασίας.
Στα άτομα με τη γενετική αυτή προδιάθεση, η παραγωγή αντιγλιαδινικών αντισωμάτων μετά την κατανάλωση τροφών που περιέχουν γλουτένη προκαλεί τη λείανση ή την αδρανοποίηση των λάχνων του λεπτού εντέρου που είναι υπεύθυνες για την απορρόφηση θρεπτικών συστατικών, βιταμινών και ιχνοστοιχείων από τον οργανισμό. Οι εκδηλώσεις αφορούν κυρίως γαστρεντερικές διαταραχές και οι συνέπειες είναι αρκετές στην ανάπτυξη και συντήρηση του οργανισμού.
Έχει παρατηρηθεί ότι τα συμπτώματα και οι εκδηλώσεις της κοιλιοκάκης διαφέρουν, συχνά κατά πολύ, από περίπτωση σε περίπτωση και ανάλογα με την ηλικία και διακρίνονται σε γαστρεντερικές και άλλες.
Στα βρέφη παρατηρούνται γαστρεντερικές ενοχλήσεις, διάρροια, συχνές, ογκώδεις και ιδιαίτερα δύσοσμες κενώσεις και στασιμότητα ή απώλεια βάρους.
Στα παιδιά, εκτός από τα παραπάνω, μπορεί επίσης να εκδηλωθεί ναυτία, εμετοί, ανορεξία, αναιμία, δερματίτιδα και στοματικές άφθες. Είναι πιθανό να παρατηρηθεί και οξυθυμία.
Στους ενήλικες και σε αρχικό στάδιο εκδήλωσης της ασθένειας, παρατηρείται ένα γενικά αίσθημα αδιαθεσίας και κόπωσης ακόμη κι όταν οι γαστρεντερικές ενοχλήσεις είναι περιορισμένες. Στη συνέχεια και σαν συνέπεια της μειωμένης απορρόφησης βιταμινών, ιχνοστοιχείων και θρεπτικών συστατικών παρατηρούνται ανεμία, οστεοπενία και οστεοπόρωση καθώς και νευρικές και ορμονικές διαταραχές.
Οι πρώτες ενδείξεις από τα πιο πάνω συμπτώματα θα πρέπει να οδηγήσουν σε ειδική εξέταση αίματος για τη διαπίστωση της παρουσίας αντισωμάτων έναντι της γλιαδίνης, της ρετικουλίνης και του ενδομυίου. Σε περίπτωση παρουσίας τέτοιων αντισωμάτων στο αίμα, απαιτείται ταυτοποίηση της πάθησης με βιοψία δείγματος του εσωτερικού τοιχώματος του λεπτού εντέρου που λαμβάνεται με γαστροσκόπηση. Οι σύγχρονες ιατρικές πρακτικές απαιτούν για την οριστική διάγνωση μία σειρά από τρεις βιοψίες μετά από εναλλαγή δίαιτας με και χωρίς γλουτένη.
Παρόλο που η κοιλιοκάκη είναι μία αρκετά σοβαρή χρόνια πάθηση, είναι σημαντικό το γεγονός ότι αντιμετωπίζεται εξαιρετικά αποτελεσματικά, χωρίς φάρμακα ή ιατρικές επεμβάσεις.
Θεραπεία αποτελεί η αυστηρή δια βίου δίαιτα χωρίς γλουτένη που έχει συνέπεια την επαναφορά του τοιχώματος του λεπτού εντέρου σε κανονική κατάσταση και τον έλεγχο της πάθησης. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί και σε ελάχιστες ποσότητες γλουτένης γιατί το μέγεθος της βλάβης του λεπτού εντέρου και ο χρόνος αποκατάστασης είναι δυσανάλογα μεγαλύτερα.
Στην αρχή αυτό είναι κάτι που τρομάζει, αλλά είναι τόσες οι εναλλακτικές τροφές και διατροφικές συνήθειες που υπάρχουν σήμερα που τελικά καταλήγει σε μια καλή οργάνωση της δίαιτας χωρίς ιδιαίτερες στερήσεις και εξαναγκασμού.
Η εκδήλωση της κοιλιοκάκης προϋποθέτει σχετική γενετική προδιάθεση του ατόμου και την κατανάλωση τροφών με γλουτένη. Ακόμη και όταν αυτοί οι δύο παράγοντες συνυπάρχουν, είναι πιθανό η κοιλιοκάκη να μην εκδηλωθεί παρά μόνο όταν «πυροδοτηθεί» σε ορισμένες περιπτώσεις από κάποιες ιογενείς ασθένειες ή άλλες αιτίες. Συνήθως η κοιλιοκάκη εκδηλώνεται στα βρέφη μόλις εισαχθούν δημητριακά στη διατροφή τους, σε ηλικία 6 μηνών περίπου, αλλά και σε ενήλικες που μπορεί να ζουν χωρίς συμπτώματα για πολλά χρόνια και να νοσήσουν πολύ αργότερα.
Στην Ελλάδα, όπως γράφει το celiac.gr, δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία για τη συχνότητα εμφάνισης της κοιλιοκάκης, λόγω έλλειψης επίσημης στατιστικής πληροφόρησης και της δυσκολίας διάγνωσής της. Πιθανολογείται ότι παρατηρείται σε 1/2.000-3.000 κατοίκους. Σε άλλες χώρες το ποσοστό κυμαίνεται από 1/150-300 στην Ιρλανδία και τις ΗΠΑ, έως 1/10.000-20.000 σε χώρες της Ασίας.
Στα άτομα με τη γενετική αυτή προδιάθεση, η παραγωγή αντιγλιαδινικών αντισωμάτων μετά την κατανάλωση τροφών που περιέχουν γλουτένη προκαλεί τη λείανση ή την αδρανοποίηση των λάχνων του λεπτού εντέρου που είναι υπεύθυνες για την απορρόφηση θρεπτικών συστατικών, βιταμινών και ιχνοστοιχείων από τον οργανισμό. Οι εκδηλώσεις αφορούν κυρίως γαστρεντερικές διαταραχές και οι συνέπειες είναι αρκετές στην ανάπτυξη και συντήρηση του οργανισμού.
Έχει παρατηρηθεί ότι τα συμπτώματα και οι εκδηλώσεις της κοιλιοκάκης διαφέρουν, συχνά κατά πολύ, από περίπτωση σε περίπτωση και ανάλογα με την ηλικία και διακρίνονται σε γαστρεντερικές και άλλες.
Στα βρέφη παρατηρούνται γαστρεντερικές ενοχλήσεις, διάρροια, συχνές, ογκώδεις και ιδιαίτερα δύσοσμες κενώσεις και στασιμότητα ή απώλεια βάρους.
Στα παιδιά, εκτός από τα παραπάνω, μπορεί επίσης να εκδηλωθεί ναυτία, εμετοί, ανορεξία, αναιμία, δερματίτιδα και στοματικές άφθες. Είναι πιθανό να παρατηρηθεί και οξυθυμία.
Στους ενήλικες και σε αρχικό στάδιο εκδήλωσης της ασθένειας, παρατηρείται ένα γενικά αίσθημα αδιαθεσίας και κόπωσης ακόμη κι όταν οι γαστρεντερικές ενοχλήσεις είναι περιορισμένες. Στη συνέχεια και σαν συνέπεια της μειωμένης απορρόφησης βιταμινών, ιχνοστοιχείων και θρεπτικών συστατικών παρατηρούνται ανεμία, οστεοπενία και οστεοπόρωση καθώς και νευρικές και ορμονικές διαταραχές.
Οι πρώτες ενδείξεις από τα πιο πάνω συμπτώματα θα πρέπει να οδηγήσουν σε ειδική εξέταση αίματος για τη διαπίστωση της παρουσίας αντισωμάτων έναντι της γλιαδίνης, της ρετικουλίνης και του ενδομυίου. Σε περίπτωση παρουσίας τέτοιων αντισωμάτων στο αίμα, απαιτείται ταυτοποίηση της πάθησης με βιοψία δείγματος του εσωτερικού τοιχώματος του λεπτού εντέρου που λαμβάνεται με γαστροσκόπηση. Οι σύγχρονες ιατρικές πρακτικές απαιτούν για την οριστική διάγνωση μία σειρά από τρεις βιοψίες μετά από εναλλαγή δίαιτας με και χωρίς γλουτένη.
Παρόλο που η κοιλιοκάκη είναι μία αρκετά σοβαρή χρόνια πάθηση, είναι σημαντικό το γεγονός ότι αντιμετωπίζεται εξαιρετικά αποτελεσματικά, χωρίς φάρμακα ή ιατρικές επεμβάσεις.
Θεραπεία αποτελεί η αυστηρή δια βίου δίαιτα χωρίς γλουτένη που έχει συνέπεια την επαναφορά του τοιχώματος του λεπτού εντέρου σε κανονική κατάσταση και τον έλεγχο της πάθησης. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί και σε ελάχιστες ποσότητες γλουτένης γιατί το μέγεθος της βλάβης του λεπτού εντέρου και ο χρόνος αποκατάστασης είναι δυσανάλογα μεγαλύτερα.
Στην αρχή αυτό είναι κάτι που τρομάζει, αλλά είναι τόσες οι εναλλακτικές τροφές και διατροφικές συνήθειες που υπάρχουν σήμερα που τελικά καταλήγει σε μια καλή οργάνωση της δίαιτας χωρίς ιδιαίτερες στερήσεις και εξαναγκασμού.
απο το bovary.gr
Ο αγώνας της χρονιάς! Κάλεσμα της Δόξας Εξαπλατάνου στον φίλαθλο κόσμο της Αλμωπίας
Την συμπαράσταση του φίλαθλου κοινού της Αλμωπιας ζητά η διοίκηση της Δόξας Εξαπλατανου στην μεγαλύτερη πρόκληση της ιστορίας της που είναι ο αγώνας χωρίς αύριο μέσα στην Έδεσσα με τον πρωταθλητή Εδεσσαικο την Κυριακή ενα παιχνίδι νοκ άουτ όπου ο νικητής θα πάρει το εισιτήριο της ανόδου για την Γ' Εθνική.
Αφιέρωμα: Η Μάχη του Σκρα
Ο ελληνικός στρατός νίκησε τον βουλγαρικό στην περιοχή Σκρα του Κιλκίς, στις 17 Μαΐου 1918 (30 Μαΐου με το νέο ημερολόγιο), κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Υπήρξε η σπουδαιότερη απ’ όσες μάχες έγιναν την άνοιξη εκείνης της χρονιάς στο Μακεδονικό Μέτωπο και η πρώτη εμπλοκή των ελληνικών δυνάμεων σε μια μεγάλης κλίμακας επιχείρηση.
Από το Δεκέμβριο του 1915 τα στρατεύματα των Κεντρικών Δυνάμεων (Βούλγαροι και Γερμανοί) είχαν πλησιάσει κοντά στο Σκρα και την άνοιξη του 1916 οι δυνάμεις της Αντάντ άρχισαν να προχωρούν προς το Σκρα ντι Λέγκεν, όπως είχαν ονομάσει οι Γάλλοι την τοποθεσία, με σκοπό να καθηλώσουν τις γερμανικές δυνάμεις, ώστε να μην μεταφερθούν μονάδες τους στο Δυτικό Μέτωπο. Από τον Απρίλιο του 1917 άρχισαν αψιμαχίες μεταξύ των δύο αντιπάλων, την ίδια ώρα που οι Γερμανοβούλγαροι οχύρωναν την περιοχή.
Από το Δεκέμβριο του 1915 τα στρατεύματα των Κεντρικών Δυνάμεων (Βούλγαροι και Γερμανοί) είχαν πλησιάσει κοντά στο Σκρα και την άνοιξη του 1916 οι δυνάμεις της Αντάντ άρχισαν να προχωρούν προς το Σκρα ντι Λέγκεν, όπως είχαν ονομάσει οι Γάλλοι την τοποθεσία, με σκοπό να καθηλώσουν τις γερμανικές δυνάμεις, ώστε να μην μεταφερθούν μονάδες τους στο Δυτικό Μέτωπο. Από τον Απρίλιο του 1917 άρχισαν αψιμαχίες μεταξύ των δύο αντιπάλων, την ίδια ώρα που οι Γερμανοβούλγαροι οχύρωναν την περιοχή.
Ως εκ τούτου, ο γάλλος αρχιστράτηγος του Μετώπου, στρατηγός Γκιγιομά, αποφάσισε την κατάληψη της οχυρωμένης περιοχής του Σκρα. Τα σχέδια της επίθεσης συμπληρώθηκαν και υλοποιήθηκαν από τον αντικαταστάτη του, στρατηγό Φρανσέ ντ’ Εσπερέ.
Την επίθεση ανέλαβε να υλοποιήσει το Σώμα Στρατού Εθνικής Αμύνης υπό τον αντιστράτηγο Εμμανουήλ Ζυμβρακάκη, ενώ τις δυνάμεις κρούσης οδηγούσε ο υποστράτηγος Ιωάννου. Για το σκοπό αυτό διατέθηκαν το 5ο και 6ο Σύνταγμα Αρχιπελάγους, το 7ο και το 8ο Σύνταγμα της Μεραρχίας Κρητών και το 1ο Σύνταγμα της Μεραρχίας Σερρών. Η ελληνική δύναμη διέθετε 14.546 πεζικάριους, τους οποίους υποστήριζαν 287 βαρέα και ελαφρά πυροβόλα. Υποστηριζόταν από την 16η Γαλλική Αποικιακή Μεραρχία και το 1ο Σύνταγμα Αφρικής. Οι Βούλγαροι διέθεταν πέντε συντάγματα πεζικού, υποστηριζόμενα από ισχυρό πυροβολικό, βαρύ και ελαφρύ.
Η επίθεση άρχισε στις 5 το πρωί της 16ης Μαΐου με μπαράζ πυροβολικού. Τα προορισμένα για την επίθεση πεζοπόρα τμήματα εξόρμησαν το πρωί της 17ης Μαΐου και μέχρι το απόγευμα, έπειτα από σκληρές μάχες και παρά την πείσμονα αντίσταση των Βουλγάρων, κατέλαβαν το Σκρα. Το τίμημα ήταν βαρύ για τα ελληνικά στρατεύματα. Οι νεκροί ανήλθαν σε 434 και οι τραυματίες σε 1.925. Σε πολλές εκατοντάδες υπολογίζονται οι νεκροί και οι τραυματίες Βούλγαροι και σε 2.000 οι αιχμάλωτοι.
Η νίκη των Ελλήνων στο Σκρα προκάλεσε μεγάλη εντύπωση στους Συμμάχους κι ενθουσίασε τον ελληνικό λαό. Κατέδειξε ότι ο ελληνικός στρατός, παρ’ όλες τις εσωτερικές διαμάχες λόγω του Εθνικού Διχασμού, τα οργανωτικά και λειτουργικά του προβλήματα, εξακολουθούσε να είναι αξιόμαχος και εμπειροπόλεμος.
Την επίθεση ανέλαβε να υλοποιήσει το Σώμα Στρατού Εθνικής Αμύνης υπό τον αντιστράτηγο Εμμανουήλ Ζυμβρακάκη, ενώ τις δυνάμεις κρούσης οδηγούσε ο υποστράτηγος Ιωάννου. Για το σκοπό αυτό διατέθηκαν το 5ο και 6ο Σύνταγμα Αρχιπελάγους, το 7ο και το 8ο Σύνταγμα της Μεραρχίας Κρητών και το 1ο Σύνταγμα της Μεραρχίας Σερρών. Η ελληνική δύναμη διέθετε 14.546 πεζικάριους, τους οποίους υποστήριζαν 287 βαρέα και ελαφρά πυροβόλα. Υποστηριζόταν από την 16η Γαλλική Αποικιακή Μεραρχία και το 1ο Σύνταγμα Αφρικής. Οι Βούλγαροι διέθεταν πέντε συντάγματα πεζικού, υποστηριζόμενα από ισχυρό πυροβολικό, βαρύ και ελαφρύ.
Η επίθεση άρχισε στις 5 το πρωί της 16ης Μαΐου με μπαράζ πυροβολικού. Τα προορισμένα για την επίθεση πεζοπόρα τμήματα εξόρμησαν το πρωί της 17ης Μαΐου και μέχρι το απόγευμα, έπειτα από σκληρές μάχες και παρά την πείσμονα αντίσταση των Βουλγάρων, κατέλαβαν το Σκρα. Το τίμημα ήταν βαρύ για τα ελληνικά στρατεύματα. Οι νεκροί ανήλθαν σε 434 και οι τραυματίες σε 1.925. Σε πολλές εκατοντάδες υπολογίζονται οι νεκροί και οι τραυματίες Βούλγαροι και σε 2.000 οι αιχμάλωτοι.
Η νίκη των Ελλήνων στο Σκρα προκάλεσε μεγάλη εντύπωση στους Συμμάχους κι ενθουσίασε τον ελληνικό λαό. Κατέδειξε ότι ο ελληνικός στρατός, παρ’ όλες τις εσωτερικές διαμάχες λόγω του Εθνικού Διχασμού, τα οργανωτικά και λειτουργικά του προβλήματα, εξακολουθούσε να είναι αξιόμαχος και εμπειροπόλεμος.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




































